27-09-13

WIE BEN IK? Afslanken door het typeren van uw temperament

De typologie en fysionomiek steunen op het paradigma van de vier elementenleer die terug gaat tot Empedokles en Galenus. De menselijke persoonlijkheid wordt vergeleken met de natuurelementen vuur, water, lucht en aarde. Het is een oude methodiek die volledig geactualiseerd is en steunt op psychologie, menswetenschappen en genetica. De vier elementen symboliseren de vier basisstoffen van het DNA. Wie met typologie kan werken dringt sneller door in de persoonlijkheid van de persoon en kan rekening houden met individuele aspecten bij het begeleiden of coachen. Hier bijvoorbeeld het verband tussen temperament en overgewicht.


      Vuurtype

Een Vuurtype is extravert ingesteld, hevig, ongeduldig, doordravend, agressief en gebruikt voeding die rijk is aan eiwit en vet en daardoor gemakkelijk tot overgewicht leidt. Om hun vuur kracht bij te zetten eten ze te grote hoeveelheden voedsel dat eenzijdig is samengesteld. Met een eiwit- en vetarm voedingspatroon kan men veel bereiken.


      Watertype

Een watertype is introvert, een gevoelspersoon die naar binnen is gericht. Ze houden hun gevoelensvast, maar ook grote hoeveelheden vocht. Ze houden van zout en alles wat met zout geassocieerd wordt. Ze eten veel zetmeelrijk voedsel. Zowel zout als zetmeel heeft de eigenschap vocht vast te houden. Een zetmeelvrije voeding werkt bij dit type vrij gunstig waarmee het watertype op het vlak van afslanken veel kan bereiken.


      Luchttype

Een luchttype is extravert, heeft een vrolijke en speelse persoonlijkheid. Is slank en atletisch gebouwheeft grote behoefte aan suiker door zijn overdreven beweging (spierwerking). Dit type eet veel, maar komt niet aan en heeft geen problemen met overgewicht. Het zijn de bekende doorjagers.


      Aardetype

Een aardetype is introvert, afstandelijk, beleefd en goed verzorgd. Heeft een droge huid en vertoont snel rimpels en groeven. Geeft de voorkeur aan de zure smaak en aan een droge voeding. Lijdt daardoor gemakkelijk aan darmverstopping. Een waterrijke voeding is aan te bevelen bij overgewicht


Ieder mens bezit kenmerken die overeenstemmen met de vier elementen. Meestal is er één elementdat domineert, maar moet altijd rekening worden gehouden met de invloeden van de andere elementen. Een Gezondheidstherapeut of een V.G.L.-Gezondheidsconsulent kan aan de hand van deze gegevens het eetgedrag en de levenswijze bepalen. Het grote voordeel is dat men individuele adviezen kan formuleren en men vrij snel op de probleemstelling komt door inzicht in de persoonlijk heid en de wijze van reageren op omgevingsfactoren. Het is een bijkomende discipline die een grote rol speelt op het vlak van ondervragingstechnieken, intakegesprek, communicatie en coaching.


Wil je meer weten over opleidingen of cursussen in Typologie.

Gratis studiegids : europeseacademie@skynet.be

 

 

11:10 Gepost door Jan Dries | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-09-13

Het kan ook met minder vlees!

De vleesconsumptie staat sinds de hormonenmaffia sterk onder druk. Mensen lopen niet meer met het idee rond dat vlees nodig is om gezond te zijn. Alle voedingsdeskundigen zijn het er over eens dat de mens zonder vlees kan, hoe minder hoe beter! Het aantal vegetariërs is flink toegenomen en steeds meer mensen eten minder en vooral minder vaak vlees. Vlees hoeft niet meer alle dagen op tafel te komen. Toch zijn er nog altijd misverstanden rond het gebruik van vlees.


De mens is geen vleeseter.

Het wordt allemaal duidelijk als we het spijsverteringsstelsel van de mens vergelijken met dat van vleesetende roofdieren. Het vleesetend dier of carnivoor heeft een gebit dat gemaakt is om een prooi te doden, ook de klauwen spelen daarbij een rol. Het is opvallend dat een carnivoor zijn gebit maar in één richting kan bewegen. Planteneters en de mens bewegen hun gebit zowel verticaal als horizontaal. Het darmstelsel van de carnivoor is kort en glad omdat vlees, dat voornamelijk in de maag wordt ver-teerd, snel het darmstelsel moet verlaten om rotting in het warme spijsverteringsstelsel te voorkomen. De carnivoren dumpen hun uitwerpselen in een putje dat ze toedekken omwille van de giftige afvalstoffen. Er zijn nog andere eigenschappen. Zo zweten carnivoren niet maar transpireren via hun tong en voetzooltjes, de lever heeft een snellere bloeddoorstroming en meestal hebben deze dieren ook een sterk ontwikkeld reukvermogen. Er zijn talrijke wetenschappelijke vergelijkende studies gemaakt tussen carnivoren en de mens waaruit duidelijk wordt geconcludeerd dat de mens niet gemaakt is om vlees te eten. Dieren eten het warme vlees afkomstig van het pas gedode dier. Alleen aasgieren, die als opruimers fungeren, eten kadavers. De mens is anatomisch en fysiologisch niet in staat om vers, rauw vlees te verteren. Daarom maakt de mens gebruik van gebakken, gekookt, gestoomd of gebraden vlees of verwerkt in worst of andere vleeswaren. Vlees heeft voor de mens weinig smaak, vandaar dat vlees flink wordt gekruid. De vezelige structuur blijft gemakkelijk tussen de tanden hangen, bij carnivoren staan de tanden wijd uiteen, vandaar dat zij geen tandenstoker nodig hebben.


Vlees levert gifstoffen.

Vlees heeft in tegenstelling tot fruit, groenten of granen, geen ballaststoffen, dus geen vezels die opzwellen en de stoelgang bevorderen. Carnivoren hebben dat niet nodig omwille van het kort darmstelsel. Als mensen vlees eten verstoren zij hun spijsverteringsstelsel, de slecht verteerde vleesresten blijven te lang zitten in het lange darmstelsel van de mens. Er ontstaat rotting waardoor talrijke gifstoffen ontstaan en enorm veel bacteriën aangroeien. De moeilijke stoelgang heeft een onaangename geur. Het vlees van een rund blijft zes weken in de koelkamers voor het voor con-sumptie geschikt is, in vaktermen noemt men dat ‘afsterven’. In mensentaal betekent dit een toename van gifstoffen, bacteriën en andere ziektekiemen. Wie aan een stuk rauw vlees ruikt, ruikt het lijkengif dat in vlees aantoonbaar is. Vlees is snel bedorven, zowel voor als na de bereiding. Men hoort wel eens de opmerking dat oudere mensen toch goede vleeseters zijn. Wees daar voorzichtig mee. Vroeger lag de vleesconsumptie erg laag, bovendien heeft een rondvraag bij ouderen aangetoond dat zij matig vlees gebruiken of in combinatie met veel groenten. Grote hoeveelheden vlees vormen een zware belasting van het lichaam. Sterke mensen kunnen daar beter tegen dan zwakke. Bovendien speelt de levenswijze een grote rol. Mensen die fysiek veel inspanningen doen, zullen minder last hebben van de nadelen van vlees. De hoeveelheid en de frequentie speelt een doorslaggevende rol. Van vlees wordt men echt niet gezonder.


Dierenleed

Het vlees dat door de bio-industrie wordt geleverd is van lage kwaliteit. Dieren worden op een te korte periode vetgemest met voer dat voor een verhoogde stofwisseling moet zorgen. Er worden smaakstoffen toegevoegd om de eetlust te verhogen en antibiotica om ontstekingen te voorkomen. Het zijn zieke, zwakke dieren die met moeite het transport naar het slachthuis overleven. Dieren worden geboren om als koopwaar te dienen. Ze leven in gevangenschap en kunnen geen enkel ogenblik zichzelf zijn. Een natuurlijke omgeving ontbreekt volkomen. Dieren worden industrieel gedood en verwerkt. Wie een bezoek brengt aan de bio-industrie of een slachthuis en van dichtbij dit dierenleed heeft gezien, steekt nooit meer een stuk vlees in zijn mond. Een stuk vlees dat voor menselijke consumptie wordt gebruikt, is niets anders dan weefsel van een dood dier, dus een stuk lijk.


Visgebruik

Veel mensen denken dat vis beter is dan vlees. Dat is niet zo omdat vis sneller overgaat tot ontbinding. Op de vismarkt of een viswinkel ruikt men het bederf. Er ontstaat veel meer voedselvergiftiging met vis dan met vlees. Bovendien zijn de zeeën zodanig vervuild dat ze zware metalen en andere gifstoffen bevatten die zich hoofdzakelijk in het vetweefsel vastzetten. Visolie wordt wel eens geprezen omwille van de omega-3-vetzuren maar er wordt nooit verwezen naar de zware vervuiling. Bovendien komen omega-3-vetzuren in hogere concentratie voor in plantaardig voedsel zoals in lijnzaad, noten, zaden en pitten.


Vleesvervangers

Veel mensen en zelfs voedingsdeskundigen lopen vaak met het idee rond dat vlees vervangen moet worden, vandaar de grote keus in vleesvervangers of de sterke aanbeveling van peulvruchten. We zijn van nature geen vleeseters en hebben geen vlees en dus ook geen vleesvervangers nodig. Vlees wordt altijd gezien als de belangrijkste bron van eiwit. Eiwit is inderdaad onontbeerlijk voor de gezondheid. Alle plantaardige voedingsmiddelen bevatten eiwitten. Bij noten, zaden en pitten is dat in hoge concentraties, in fruit en groenten is dat weinig, maar daar worden dan wel grotere hoeveelheden van gegeten. Kaas, eieren en melk leveren eveneens eiwit. Bij het berekenen van vegetarische diëten valt het op dat er absoluut geen tekort is aan eiwit. Er is geen bezwaar tegen vleesvervangers of peulvruchten, deze zijn echter zwaar verteerbaar en belasten de vertering. Sojaproducten zijn erg geïndustrialiseerd en zijn totaal vreemd aan ons spijsverteringsstelsel zoals sojamelk die geen melk is of sojaroom die geen room is, leverworst zonder lever, enz. Er is geen bezwaar als men bij overschakeling naar een vleesloze voeding hier tijdelijk gebruik van maakt, maar het moet niet. Een vleesloze voeding geeft alles wat de mens nodig heeft. Bovendien wordt er meer aandacht besteed aan groenten, fruit, bessen, zuivelproducten, noten, zaden of pitten, met andere woorden het voedsel krijgt meer afwisseling, is aangenamer en ziet er anders uit. Het kan ook met minder vlees!


Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

09:39 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-09-13

Spiegelneuronen

Als we naar een meeslepende film kijken krijgen wij de tranen in onze ogen bij het meeleven van een verdrietige scène. Andermans emoties maken deel uit van onszelf en kunnen onze eigen emoties worden. Het kost ons geen enkele moeite om dit te ervaren. Het gebeurt automatisch, intuïtief en grotendeels buiten onze wil om want onze hersenen doen het voor ons. Het succes van onze relaties en contacten hangt af van ons vermogen de gevoelens en gemoedstoestand van anderen te bespeuren. Hoe vaak voelen we inderdaad aan hoe anderen er aan toe zijn, ook al proberen ze dat te verbergen. We voelen verdriet achter een geveinsde glimlach en slechte bedoelingen achter een schijnbaar vriendelijk gebaar. Hoe doen we dat? 

De ontdekking van de spiegelneuronen in de jaren negentig van de vorige eeuw brengt meer duidelijkheid. Neuronen zijn zenuwcellen waaruit de hersenen en het zenuwstelsel zijn opgebouwd. Spiegelneuronen ‘spiegelen’ het gedrag en de emoties van mensen om ons heen, zodat die anderen als het ware deel van ons gaan uitmaken. De ontdekking van deze cellen kan een groot aantal van de raadselen van het menselijk gedrag verklaren. Spiegelneuronen helpen ons niet alleen onze medemens te begrijpen, maar leveren ook verrassend nieuwe antwoorden op eeuwenoude vragen: hoe heeft de evolutie geleid tot menselijke taal en hoe is ons lichaam gerelateerd aan onze denkwijze?


Praktijkgerichte leermethode

De ontdekking van de spiegelneuronen ligt aan de basis van de praktijkgerichte leermethode. Zoals u weet hechten we veel belang aan het visualiseren van kennis. Het demonstreren of iets voordoen door de docent is van groot belang, want ‘zien’ wordt omgezet in ‘doen’. Uit de biologie weten we dat jonge dieren naar de handelingen van hun ouders kijken en deze proberen na te bootsen. Als een docent een therapie voorstelt en de handeling demonstreert of een kruidenmengsel bereidt wordt deze waarneming door onze spiegelneuronen omgezet in eigen kennis. Hierbij speelt aanleg een belangrijke rol. In de mate dat de student zijn interesse toont zullen de spiegelneuronen krachtiger functioneren. Zo heeft men onderzoek gedaan bij pianisten, waaruit blijkt dat bij het horen van muziek, de spiegelneuronen actief werden. Bij niet-pianisten gebeurde er niets. Het aanleren van een beroep of vaardigheid heeft op de eerste plaats te maken met de genetische structuur, vandaar het grote belang van de typologie.

 

Typologie

De spiegelneuronen staan in verhouding met het genetisch patroon. Dit is logisch omdat bepaalde neuronen die sterk ontwikkeld zijn zich spiegelen, terwijl minder ontwikkelde neuronen dit niet doen, zoals in het voorbeeld van de pianist en de niet-pianist. Tegenover bepaalde persoonlijkheidsstructuren staan de bijhorende spiegelhormonen. Een emotioneel type, zoals iemand met een dominerend W-element, zal op emotioneel en intuïtief vlak specifieke spiegelneuronen hebben, terwijl een A-type over weer andere spiegelneuronen beschikt. De vzw Europese Academie is de enige school die over een grondige kennis en ervaring beschikt in verband met typologie. Bij de praktijkgerichte leermethode speelt de typologie eveneens een doorslaggevende rol. Door de ontdekking van de spiegelneuronen kunnen we de toepassingen van de typologie nog verder uitbreiden en verfijnen.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.been

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

 

09:27 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Vier elementenleer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-13

Kiwi, een voedzame vrucht

De kiwi (Actinidia chinensis) is een klimplant die oorspronkelijk afkomstig is uit Zuid-China waar de vrucht ‘Yang Tao’ wordt genoemd. Het waren de missionarissen die de plant in het begin van de vorige eeuw naar Nieuw-Zeeland hebben gebracht waar ze uitstekend groeit en haar naam ‘kiwi’ heeft gekregen. Kiwi’s worden niet alleen in Nieuw-Zeeland maar ook in Australië, Israël, Frankrijk, Italië, Spanje en in Noord- en Zuid-Amerika in grote hoeveelheden geteeld. De kiwi is een ronde of langwerpige, bruinbehaarde vrucht met een zacht groen vruchtvlees dat rond een witte kern ligt en 1.500 zwarte zaadjes bevat. De kiwi behoort tot de groep van de climacterische vruchten, d.w.z. dat ze gemakkelijk narijpen zonder dat de harige schil verandert. Steenharde kiwi’s zijn na enkele dagen zacht en rijp. Kiwi is een plant die nauwelijks ziekten kent en meestal niet met pesticiden behandeld wordt.


Vitamine C

De kiwi levert 100 mg vitamine C per 100 g vruchtvlees op, dat is uitzonderlijk veel en wordt slechts door de rozenbottel, acerola en duindoornbes overtroffen. De goede eigenschappen van de vitamine C zijn algemeen gekend: versterkt de immuniteit, stimuleert de stofwisseling, houdt het bindweefsel gezond, is goed voor de aders en de hormoonhuishouding en brengt stabiliteit in het emotionele leven.

 

Chlorofyl

De groene kleur van de kiwi wijst op de aanwezigheid van chlorofyl. Chlorofyl zorgt in de plant voor de fotosynthese of het opvangen van licht. Deze groene kleurstof wordt vaak omschreven als het bloed van de plant en bezit talrijke gezondheidsbevorderende eigenschappen op moleculair en cellulair niveau zoals: sterk ontgiftende werking, verhoogt het aantal rode bloedcellen, zorgt voor een gezonde huid en gaat de strijd aan met vrije radicalen.

 

Calcium, magnesium en fosfor

De kiwi is rijk aan calcium, magnesium en fosfor, de drie bouwstenen van het bot. Deze vrucht helpt tegen osteoporose en andere botziekten. De combinatie van magnesium met vitamine C stimuleert dynamische processen in het lichaam zoals versterking van het zenuwstelsel en de hersenen en maakt iedereen stressbestendig. Magnesium voorkomt spierkrampen. De kiwi (24 mg per 100 g) en bananen (34 mg per 100 g) zijn twee vruchten die samen grote hoeveelheden magnesium leveren. De kiwi heeft een eiwitafbrekend enzym actinidine.

 

Kanker

De kiwi is een van de weinige vruchten die groen wordt als hij rijp is. De diepgroene kleur wijst op de aanwezigheid van grote hoeveelheden chlorofyl. Chlorofyl heeft een kankerremmende werking omdat ze kankerverwekkers bindt en daardoor uitschakelt. De celgroei zou afgeremd worden. Bovendien zijn er zoveel goede substanties aanwezig zoals vitamine C en magnesium dat de kiwi in een kankerdieet zeker niet mag ontbreken. Het sap van de kiwi verhindert de vorming van nitrosamine, een mogelijke kankerverwekkende stof uit nitraten. Flavonoïden, fenolzuren en carotenoïden leveren evenzeer een bijdrage in de strijd tegen kanker.

 

Het eten van kiwi’s

Een kiwi is rijp als het vruchtvlees bij zachte druk meegeeft. Te zachte kiwi’s zijn overrijp en gisten gemakkelijk. Bij het rijpen neemt de hoeveelheid chlorofyl af, maar onrijpe vruchten verteren niet. Een kiwi eet men als een gekookt eitje. Snijd de vrucht doormidden en haal met een lepeltje het vruchtvlees er uit. Kiwi kan gemakkelijk in fruitsalade gebruikt worden, tot moes gemixt of tot sap geperst. Kiwi’s zijn het hele jaar verkrijgbaar omdat er meerdere productielanden zijn. Kiwi’s laten zich niet tot jam of confituur bereiden omdat door de warmte het enzym dat verantwoordelijk is voor de binding wordt vernietigd. Kiwi’s worden altijd onrijp verkocht omdat ze gemakkelijk narijpen. Door ze in de koelkast te bewaren kan men het rijpingsproces afremmen. Door ze samen met een rijpe appel, peer of banaan in een plastic zak of aluminiumfolie te bewaren, zijn ze binnen 24 uur rijp. Sommige mensen zijn allergisch voor kiwi’s.

 

Kiwi tegen winterkwalen

De kiwi versterkt de immuniteit of het afweersysteem en zorgt er voor dat we beter bestand zijn tegen infectieziekten zoals verkoudheden, keel- en amandelontsteking, hoesten, bronchitis enz. De lange, donkere winter met zijn lage temperatuur belast onze gezondheid, men is weinig actief en komt minder in de buitenlucht. Door de klimatologische omstandigheden verzwakt de immuniteit en dat maakt ons vatbaarder voor winterkwalen. Om zich tegen de winterkwalen te beschermen zal men heel het jaar door fruit eten en er extra op letten om vanaf de nazomer meer gebruik te maken van een fruitontbijt en fruitmaaltijden of tussendoor grote hoeveelheden fruit te eten. De kiwi mag dan zeker niet ontbreken.

 

Kiwikuur

Een kiwikuur is ideaal als reinigingskuur in de lente, maar kan heel het jaar door. Alleen de winterperiode is er niet geschikt voor omdat men tijdens een reinigingskuur te veel afkoelt. Men kan kiezen voor een sapkuur of een monodieet. Bij een sapkuur perst men de kiwi’s tot sap en drinkt daarvan 1 liter per dag, afgewisseld met kruidenthee en/of water. Er wordt niets anders gegeten. Een kiwikuur werkt sterk reinigend, het lichaam wordt ontgift en de immuniteit versterkt. Een sapkuur duurt 3 à 5 dagen.

Bij een monodieet eet men driemaal per dag een hoeveelheid kiwi’s, niets anders dan kiwi’s. De hoeveelheid speelt geen rol maar men zal uiterst traag eten. Door traag te eten haalt men een hoog verteringsrendement en heeft men minder voedsel nodig. Een monodieet duurt 3 à 5 dagen en er wordt uitsluitend kruidenthee en water bij gedronken. Zowel een sapkuur als een monodieet is een goede inleiding om af te slanken. Om af te slanken is het aan te raden een evenwichtig dieet samen te stellen dat men gedurende een onbeperkte periode dagelijks kan gebruiken. Een afslankdieet dat in een bepaalde tijd het gewicht moet reduceren, kan wel helpen, maar het probleem begint nadien om dat ideaal gewicht te behouden.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

 


 


 

 

10:01 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-09-13

Ananas en zijn uitzonderlijke geneeskracht

De ananas (Ananas comosus) behoort tot de familie van de Bromeliaceae, die duizenden leden telt, vooral bomen maar ook kamerplanten. Er is maar één soort onder deze grote familie, de bekende en geliefde ananas, die een consumptievrucht levert. De ananas wordt over heel de wereld gegeten en in vele tropische landen gekweekt. Oorspronkelijk komt de ananas uit Zuid-Amerika en werd al vrij vroeg gekweekt. De Indianen noemen deze vrucht ‘menure’ of ‘nana’ of ‘anana’. Nana betekent ‘kostelijke vrucht’. De Spaanse en Portugese veroveraars hebben de naam ‘ananas’ gegeven. De Engelsen spreken van ‘pine-apple’ omwille van de vergelijking met een dennenappel.

De ananasplant wordt ongeveer 80 cm hoog en bestaat uit een rozet van lange, smalle bladeren, meestal voorzien van scherpe stekels die het oogsten bemoeilijken. Uit het hart van de plant groeit een houtige bloeistengel waaraan zich honderd en meer bloemetjes vormen. Uit iedere bloem ontstaat een vruchtje, al deze vruchtjes vormen samen één vrucht want de ananas is een schijnvrucht. Iedere schub aan de buitenkant van de vrucht is een overgebleven vruchtbeginsel. Al deze bloemetjes vangen enorm veel licht op want de plant houdt van licht en warmte. De ananas is daardoor bijzonder rijk aan biofotonen of lichteenheden en heeft daardoor een hoge energetische waarde die het verterings- en stofwisselingsstelsel stimuleert.

De ananas is een niet-climacterische vrucht, dit wil zeggen dat ze niet narijpt. Deze vrucht bevat alleen suikers en geen zetmeel. De ananas wordt tegenwoordig nog uitsluitend met het vliegtuig vervoerd waardoor ze meestal rijp verkrijgbaar zijn. Een rijpe ananas smaakt zoet en heeft een heerlijk aroma. Vroeger werd er een onderscheid gemaakt tussen ananassen die met het vliegtuig of de boot werden vervoerd, vandaar ‘vliegananassen’ en ‘bootananassen’.

Een rijpe ananas herkent men aan de bruine punten aan de schubben, aan het kroontje aan de onderzijde geeft het vruchtvlees bij een lichte druk van de vinger mee en aan het heerlijke aroma. Bij een rijpe ananas kan men de kleinste blaadjes van de kroon, die het dichtst bij de vrucht staan, gemakkelijk lostrekken. De kleur van de ananas is afhankelijk van de variëteit. Het bruikbare gewicht van de ananas ligt ongeveer op 50% van het totaalgewicht.

 

Bromeline

De ananas staat bekend om zijn eiwitsplitsend of proteolytische enzym bromeline. Soortgelijke stoffen komen voor in kiwi’s en papaja’s. Bromeline is een enzym met een breed werkingsspectrum. We vermelden enkele gunstige werkzaamheden. Bromeline heeft een bloedverdunnende werking, reinigt de aders en voorkomt daardoor arteriosclerose, doet hoge bloeddruk dalen wat gunstig is ter voorkoming van een hartinfarct en hersenbloedingen. Bromeline heeft een gunstige werking op de darmen, vernietigt darmparasieten, helpt de eiwitsplitsing bij de vertering van eiwitrijke voedingsmiddelen, voorkomt verzuring en heeft een reinigende werking. Als de ananas voldoende zoet is, kan ze gebruikt worden bij een tekort aan maagzuur. Bij te weinig maagzuur verteert men moeilijk en blijft de maaginhoud te lang onverteerd op de maag liggen. Bromeline heeft een ontstekingsremmende werking die verlichtend werkt bij gewrichtspijnen en sinusitis.

Andere bestanddelen

Ananas is rijk aan natuurlijke suikers en bevat geen zetmeel, wat een voordeel is. De suikers worden direct opgenomen terwijl zetmeel eerst omgezet moet worden tot enkelvoudige suikers. Ananas behoort net zoals de banaan en de druif tot de suikerrijke vruchten. Het suikergehalte varieert van 13 tot 19%. Onrijpe ananassen smaken zuur. Ananas heeft een gunstige natrium/kalium verhouding, dit wil zeggen dat er zeer weinig natrium, maar vrij veel kalium aanwezig is. Kalium heeft een gunstige werking op de waterhuishouding en werkt bloeddrukverlagend. De ananas bevat 20 mg vitamine C per 100 gr wat relatief hoog is.

De ananas wordt vaak geprezen omwille van de aanwezigheid van het mineraal mangaan dat in verband wordt gebracht met de eiwit- en suikerstofwisseling en verwerking van het vet. De ananas levert verder bètacaroteen, dat als antioxidant werkt en vele andere goede eigenschappen bevat. De ananas is een bron van geneeskrachtige stoffen en wordt vaak ingeschakeld als ondersteunende behandeling bij kanker (voedingstherapie). Het onderzoek is nog niet afgerond. Er wordt vooral gewezen naar de bioactieve substanties of fytochemicaliën, dit zijn geneeskrachtige stoffen die ook in kruiden voorkomen. Ze hebben een specifieke genezende werking. De belangrijkste stoffen in de ananas zijn de fenolzuren, flavonoïden en biogene aminen.

Een verse ananas heeft een vochtafdrijvende werking en daarmee een grote invloed op de bloeddruk, oedemen en overgewicht.

Toepassingen

De ananas is een vrucht die zowel in de dagelijkse voeding als in de gastronomie erg gewaardeerd wordt, maar ook om af te slanken. Een monodieet, dit wil zeggen dat men gedurende drie à vijf dagen uitsluitend ananas eet, is doeltreffend. De werking zit voornamelijk in een betere eiwitvertering, verwerking van de vetten en het uitscheiden van het overtollige vocht. Daarom wordt ananassap veel gebruikt bij reinigingskuren.

Bij keelpijn of keelontsteking gorgelt men met ananassap. Het opdrinken van het sap of het eten van verse ananas versterkt de immuniteit en helpt bij alle ontstekingsziekten, maar vooral bij neusverkoudheid, bronchitis, artritis, maag- en darmontsteking. Er zijn mensen die bij het eten van ananas aften in de hun mond krijgen of dat bestaande aften agressief worden. Dat is vermoedelijk een reinigingsreactie omdat het lichaam gifstoffen via de mondslijmvliezen afgeeft. Bij niet zoete ananassen is dat vervelend. De mond kan men spoelen met een kopje kamillethee waarin een eetlepel honing is opgelost. Door de ananas in stukjes te snijden en met slagroom te mengen, neemt men de werking van de zuren weg. Het zuur lost zich immers op in het vet van de slagroom.

Gebruik uitsluitend verse, rijpe ananassen. Ananas uit blik is niet vers, bevat conserveringsmiddellen en is gezoet met industriesuiker. De ananas heeft veel te bieden op het vlak van voeding en gezondheid. Het is een natuurlijk medicijn met een grote genezende werking op vele terreinen. Geniet van deze heerlijke vrucht met zijn vitaliserende werking.

 

Jan Dries

www.europeseacademie.be

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

21:45 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |