30-10-13

Vrieslucht vernauwt de neusbloedvaten

Verkoudheidsvirussen verspreiden zich in slijmdruppeltjes door de lucht, maar erg besmettelijk zijn ze niet. Experimenten wijzen uit dat de overdracht heel moeilijk is en een nauw persoonlijk contact vergt. Indirecte overdracht door eerst een besmette oppervlakte en daarna ogen, neus of mond aan te raken, ligt meer voor de hand. Vooral op niet poreuze oppervlakten kunnen verkoudheidsvirussen tot 48 uren overleven. Hoe meer virussen in de omgeving en hoe langer de blootstelling, hoe groter de kans om besmet te geraken. Verkoudheid wordt gemakkelijk in verband gebracht met de winter. Dat is begrijpelijk omdat de vrieslucht de neusbloedvaten vernauwt zodat afweercellen trager toestromen en de immuniteit sterk afneemt. Dat geldt trouwens bij iedere afkoeling. Wie op een koude steen gaat zitten krijgt een blaasontsteking werd vroeger al gewaarschuwd. Het verhogen van de bloedtoevoer is daarom een doorslaggevende behandeling. Het grote voordeel van bewegen is goed bekend. DSR en PSR, twee therapieën met opvallend goede resultaten hebben hun succes te danken aan de verhoogde bloedtoevoer. Als de afweercellen niet rijkelijk door het lichaam stromen kunnen ze hun werk onvoldoende verrichten.

 

Praktische tips

  • Fruitsap of citroensap in warm water oplossen, kruidenthee met honing zijn probate middelen tegen winterverkoudheid. Zij maken de neus vrij en voorkomen uitdroging.
  • Een kruidenthee, samengesteld uit gelijke delen vlierbloesem, goudsbloem en lindebloesem, doet wonderen. Men zweet zijn verkoudheid uit.
  • Meermaals per dag gorgelen met warm zoutwater (halve koffielepel zout op een glas warm water), warm citroenwater of kamillethee met honing, werkt verzachtend.
  • Verkoudheid in combinatie met keelpijn of amandelontsteking wordt behandeld met knoflook. Snij een teentje knoflook dwars doormidden en steek beide helften achter de tanden, met de snijkant naar de tanden toe. De keel wordt door de etherische olie van de knoflook letterlijk uitgerookt. Bij tandvleesontsteking kan dit niet omwille van het sterk brandend gevoel.
  •  Opsnuiven van zoutwater doet de neus openen, een stoombadje met een of twee druppels eucalyptusolie helpt eveneens.
  • Opgelet: alcohol en cafeïne verhogen de uitdroging van de neusslijmvliezen en moeten vermeden worden.

 

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

18:49 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-10-13

Zwarte chocolade, ongezond en kalkrovend

Men leest regelmatig, zelfs in zogenaamde gezondheidsbladen, dat zwarte chocolade gezond is omdat het polyfenolen bevat en dat zijn inderdaad geneeskrachtige stoffen. Polyfenolen worden gerekend tot de bioactieve substanties waarvan is aangetoond dat zij een gunstige invloed hebben op onze gezondheid en een genezend effect hebben op bepaalde klachten. Vanuit commercieel standpunt besteedt de voedingsindustrie extreem veel aandacht aan allerlei stoffen. Door aanwezigheid of door toevoeging ervan aan voedingsproducten wordt er meteen een gezondheidsclaim op gelegd en in de publiciteit sterk aanbevolen. Dat is een grote vergissing en werkt misleidend. Wij eten immers geen stoffen, wij eten voedingsmiddelen waarin stoffen aanwezig zijn. Het toevoegen van geïsoleerde stoffen aan voedingsproducten is helemaal niet gezond. Zij zijn immers lichaamsvreemd en worden in de meeste gevallen niet opgenomen of via de nieren of de stoelgang afgevoerd.

Laten we logisch denken en onze geest vrij maken van allerlei commerciële invloeden. Bioactieve substanties, zoals polyfenolen, komen in alle planten voor, dus ook in giftige planten. Bioactieve substanties zijn chemische stoffen die de plant aanmaakt om zich tegenover vijanden, zoals ziektekiemen, insecten en weersomstandigheden te verdedigen. In de tabaksplant zitten ook polyfenolen, maar tegelijkertijd ook de gevreesde nicotine die vernietigend is voor de gezondheid. Het aanraden van zwarte chocolade is even dwaas als het aanbevelen van roken. In de cacaoboon komen niet alleen polyfenolen voor, maar ook vrij veel oxaalzuur dat een sterk ontkalkende werking heeft. In zwarte chocolade komen uiteraard meer polyfenolen voor, maar gelijktijdig veel meer oxaalzuur.

Oxaalzuur is een stof die vooral voor komt in spinazie, rabarber, postelein en snijbiet. Oxaalzuur gaat in de darm samen met calcium een onoplosbare verbinding aan, calciumoxalaat genoemd, waardoor dit mineraal niet in het bloed wordt opgenomen. De officiële naam is oxalaat en wordt tot de fytotoxinen gerekend. Voor wie aan osteoporose lijdt of problemen heeft met de kalkhuishouding doet er goed aan oxaalzuurrijke voedingsmiddelen te mijden. Voor wie niet met deze problemen kampt, is er bij matig gebruik geen probleem omdat er voldoende calcium wordt geleverd door andere voedingsmiddelen.

 

Oxaalzuur mg / 100 g voedingsmiddel

Spinazie:                                     71 mg

Rabarber:                                  537 mg

Rode biet:                                 72,2 mg

Bonen:                                      43,7 mg

Zwarte en groene thee:          12,50 mg

Chocoladepoeder:                     385 mg

Zwarte chocolade 90%:             220 mg

Zwarte chocolade 80%:             196 mg

Zwarte chocolade 65%:             159 mg

Zwarte chocolade 40 %:              98 mg

Melkchocolade:                        11,2 mg

Witte chocolade:                        1,6 mg

Chocolade is een genotsmiddel. Er is geen bezwaar tegen matig gebruik van genotsmiddelen zoals bij bepaalde gelegenheden. Men doet dit uit puur genot en niet om de gezondheid te bevorderen. Het hoge percentage oxaalzuur in zwarte chocolade heeft nog een ander nadeel zoals het vormen van ijzeroxylaten waardoor de opname van ijzer in het gedrang kan komen. Daarnaast heeft chocolade een aantal bekende nadelen zoals darmverstopping, belasting van de lever en uiteraard zijn verslavend karakter.

Liefhebbers van chocolade blijven er niet bij stilstaan dat chocolade een geïndustrialiseerd product is. De bonen worden gebroken, geroosterd en gemalen. Deze massa wordt geperst waardoor de cacaoboter vrijkomt. Dit is het vet van de cacaoboon dat rijk is aan verzadigde vetzuren. Daarna wordt de overgebleven massa opnieuw gemalen waardoor cacaopoeder ontstaat. Chocolade bevat theobromine, een stof die chemisch verwant is aan cafeïne, maar bevat daarnaast, net als koffie of thee, ook echte cafeïne en een weinig tannine of looizuur dat voor de wrange smaak zorgt. Tannine gaat een onoplosbare verbinding met ijzer aan. In chocolade wordt suiker verwerkt. De combinatie suiker en vet bemoeilijkt de vertering. Er zijn in chocolade stoffen aanwezig die gemakkelijk een allergische reactie uitlokken zoals tyramine en fenylethylamine.

Chocolade bevat serotonine, dit is een neurotransmitter, een stof die informatie overdraagt van de ene zenuwcel naar de andere. Een tekort zorgt voor allerlei nerveuze klachten, een teveel remt de eetlust af en verandert de voorkeur van koolhydraten in een aandrang om meer eiwit te eten. Men beweert dat depressieve mensen een sterke drang naar chocolade hebben. In feite heeft het uitgehongerde zenuwstelsel een sterke behoefte aan natuurlijke suikers maar deze drang naar zoet wordt vertaald naar chocolade en alles waar industriesuiker in verwerkt is. Deze geïsoleerde suikers, zowel witte als bruine riet- en bietsuiker verzwakken, wegens het ontbreken van vitaminen en mineralen, het zenuwstelsel nog verder. Chocolade heeft een sterk verslavende werking wat vermoedelijk te maken heeft met enkele stoffen die ook in drugs voorkomen, zoals onderzoekers beweren.

Het is een fabeltje dat zwarte chocolade gezond is en het is jammer dat ondoordachte therapeuten en consulenten, die de zoekende mens behulpzaam moeten zijn, daar in trappen. Het gaat hier om een pure commerciële inspiratie die de verkoopcijfers flink doen stijgen. Chocolade is een genotsmiddel en is per definitie niet gezond. Een laag gehalte aan chocoladeboter betekent minder schadelijke stoffen, dus hoe zwarter hoe slechter.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

20:49 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-10-13

Voorwerpen verraden uw persoonlijkheid

Prof. Dr. Sam Gosling is hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Texas (VS). De laatste tien jaar deed hij onderzoek naar hoe onze persoonlijkheid wordt uitgedragen en waargenomen in onze dagelijkse omgeving. Hij kwam tot de vaststelling dat de dingen op iemand zijn bureau veel zeggen over zijn persoonlijkheid. De voorkeur van kleding, de wijze waarop een huis is ingericht, een rommelige badkamer, de samenstelling van een dossier weerspiegelen allemaal de persoonlijkheidsstructuur van de bezitter. Voor wie vertrouwd is met typologie lijkt dit logisch omdat de voorkeur voor veel dingen door het temperament wordt bepaald. Zelfs mensen die zonder veel voorkeur bepaalde dingen aankopen, doen dit vanuit een zekere onverschilligheid, gaan weinig bewust door het leven of laten zich gemakkelijk beïnvloeden. Ook dit gedrag is verklaarbaar vanuit de typologie.

Indien deze professor onze cursusboeken had doorgenomen had hij niet alleen tien jaar onderzoek uitgespaard, maar had hij zijn resultaten kunnen duiden. Zijn onderzoek mist een systeem waarin hij zijn bevindingen kan onderbrengen. Nu benoemt hij het gebruik van bepaalde voorwerpen vrij vaag en voegt er een of ander persoonlijkheidskenmerk aan toe zonder deze persoon te typeren. We vermelden de door hem gebruikte kenmerken waarbij we meteen aan het bijbehorend element denken. Het gemis aan de kennis van de vier elementenleer zorgt er voor dat deze waardevolle studie snel uitdooft omdat men er niet praktisch mee kan werken. De elementen zijn door ons toegevoegd.

  • Extravert, enthousiast (V)
  • Kritisch, ruzieachtig (V)
  • Betrouwbaar, gedisciplineerd (A)
  • Zorgelijk, snel overstuur (A)
  • Open voor nieuwe ervaring (L)
  • Gereserveerd, rustig (A)
  • Meevoelend (W), warm (V)
  • Slordig, nonchalant (L)
  • Kalm, emotioneel stabiel (A)
  •  Behoudend, niet creatief (A)

Als we de gebruikte elementen optellen komen we tot het volgende resultaat: driemaal V, eenmaal W, tweemaal L en viermaal A.

Hij zegt zelf het volgende over zijn onderzoek:

‘We hebben gezien hoe mensen door identiteitsclaims, gevoelsregulatoren en gedragsneerslag in hun privéomgeving sporen van henzelf achterlaten. Deze mechanismen komen ook in samenhang voor en het is niet altijd duidelijk welke mechanismen verantwoordelijk zijn voor de aangetroffen sporen.

Wie de vaardigheden van het typeren beheerst kent meteen de mechanismen die voor een bepaald gedrag verantwoordelijk zijn. Na het bepalen van het type doormiddel van typologie, fysionomiek, lichaamstaal, voorkeur van smaak en kleur is het niet moeilijk om de kleding, de haartooi, het interieur enz. van zo iemand te raden. Alles hangt heel nauw samen met het temperament.

In de typologie maken we een onderscheid tussen alles wat door het temperament wordt bepaald en de wijze waarop iemand vanuit zijn temperament reageert op bepaalde situaties. Een uitgesproken V-type heeft kwaliteiten die alleen tot dit element behoren en tegengesteld zijn aan de kwaliteiten van het element W. Breekt er bijvoorbeeld brand uit dan zal een V-type daar heel anders op reageren dan een W-, L- of A-type. Dat geldt evenzeer voor het aanschaffen van bepaalde dingen. Een A-type zal nooit modieuze dingen aankopen omdat die hun degelijkheid en nut nog niet hebben bewezen. Iedereen reageert vanuit zijn temperament. Onze studenten zijn erg tevreden over de kennismaking met de vier elementenleer, maar ze beseffen vaak niet dat deze kennis eigen is aan de Europese Academie. Er zijn wel enkele boeken verschenen over de vier elementenleer, maar dan is de inhoud vrij vaag, vaak onjuist, heel beperkt en van weinig praktische waarde.   

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

09:13 Gepost door Jan Dries in Typologie, Vier elementenleer | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-10-13

Light producten een verstoring van de natuurlijke samenstelling

Stilaan begint men in te zien dat de jarenlange geprezen reclame voor light producten niets anders is dan een vorm van zelfbedrog. Het is een verkoopargument dat tegen iedere logica indruist en toch vrij lang stand heeft gehouden. Het is een grote dwaasheid voeding te herleiden tot calorieën en te koppelen aan een gezondheidsideaal. Voeding bestaat uit een complex geheel van stoffen die op elkaar inspelen omdat ze elkaar nodig hebben. Bij light producten is de natuurlijke samenstelling totaal verstoord en dat is niet zonder gevaar. Het bevestigt bovendien dat de verbruiker totaal geen inzicht heeft in de fysiologie van het menselijke spijsverteringsstelsel.

Voedingsmiddelen zijn samengesteld uit drie voedingsstoffen: eiwit, vet en koolhydraat. Deze worden omgezet in calorieën waarvan het vet de meeste calorieën levert, iets meer dan het dubbele van eiwit en koolhydraat. Bij light producten wordt het vet gereduceerd zodat de calorische waarde naar beneden wordt gedrukt. Bij zoete voedingsproducten worden de suikers vervangen door zoetstof. De verbruiker blijft er niet bij stilstaan dat, los van deze kunstmatige ingrepen, de natuurlijke samenstelling tussen de voedingsstoffen verstoord geraakt waardoor zowel de vertering als de stofwisseling in het gedrang komen. Al jaren wijzen we op de ernstige gevolgen hiervan.

Wij kunnen de natuurlijke voedingsmiddelen in twee groepen indelen. Sommige zijn rijk aan eiwit en vet, andere aan koolhydraten en water. Noten, zaden of pitten, maar ook kaas en vlees zijn inderdaad rijk aan eiwit en vet, terwijl fruit naast koolhydraat erg veel water bevat. Deze verbanden zijn erg logisch en noodzakelijk voor een optimale vertering. Eiwit en vet behoren bij elkaar en komen altijd samen voor, net zoals koolhydraat en water. Vet is, naast zijn belangrijke eigenschappen en functies, een afdoend hulpmiddel bij de vertering van eiwit. Vet houdt het eiwit langer in de maag onder invloed van het hormoon enterogastron, waardoor het enzym pepsine langer op het eiwit inwerkt en de aminozuren vrij maakt. Hierdoor ontstaat er een optimale eiwitvertering. Het voordeel van een efficiënte eiwitvertering is dat het organisme er minder van nodig heeft, waardoor er minder afvalstoffen vrijkomen. Minder eiwitverbruik betekent ook minder calorieën.

Door het vetgehalte te verlagen, zoals bij light producten, blijft het eiwit onvoldoende lang in de maag en ontstaat er een onvolledige vertering. Het niet of slecht verteerde eiwit dat in de darmen achterblijft, gaat vrij snel over in rotting en zorgt voor sterk ruikende darmgassen. Vrijgekomen gifstoffen verplaatsen zich via het bloed door heel het organisme. Eiwitvertering is altijd een zware opdracht voor de nieren. Door onvoldoende vertering wegens een te kort aan vet, is deze nierbelasting nog zwaarder. Men blijft er niet bij stilstaan dat een gedeelte van het geconsumeerd vet, niet verteerd wordt maar in de stoelgang terecht komt. Dit onverteerd vet zorgt voor een betere consistentie van de feces en functioneert als glijmiddel. Het op deze wijze afgevoerde vet levert geen calorieën op, maar zorgt wel voor een goede ontlasting. 

Kaas bestaat overwegend uit eiwit en vet, magere kaas bevat minder vet en geeft een onvoldoende eiwitvertering. Doordat de kaas onvoldoende lang in de maag blijft wordt het calcium, dat rijkelijk aanwezig is, onvoldoende vrijgemaakt. Een tekort aan calcium, wat leidt tot osteoporose, komt erg veel voor. Bovendien komt dit niet vrijgemaakte calcium in de dikke darm terecht en wordt met de stoelgang uitgescheiden, een gedeelte ervan kan ook de nieren belasten of voor nierstenen zorgen. Hetzelfde kan gezegd worden van magere vlees en vele andere light producten.

Koolhydraat of natuurlijke suiker is kwalitatief gezien de belangrijkste voedingsstof. We hebben er erg veel van nodig, namelijk 65% van alle calorische waarde wordt door koolhydraat geleverd. Natuurlijke suiker is het voedsel voor de hersenen, het zenuwstelsel en de spieren. Van nature uit is het menselijke spijsverteringsstelsel afgestemd op koolhydraat. We hebben slechts één deel eiwit nodig, naast twee delen vet en vijf à zeven delen koolhydraat. Door vetarm te eten, is het lichaam verplicht om koolhydraat in vet om te zetten. Als koolhydraat door zoetstof wordt vervangen, mist het lichaam niet alleen zijn belangrijkste voedingsstof maar kan het onvoldoende vet aanmaken of net omgekeerd als er te weinig vet aanwezig is, kan het organisme geen koolhydraat aanmaken. Light producten schaden de gezondheid door het verstoren van het natuurlijk evenwicht.

De angst voor calorieën om te veel vet is absoluut ongegrond. Gezonde voeding bestaat op de eerste plaats uit voedingsmiddelen zoals ze in de tuin of op het veld groeien. Voedingsproducten, waartoe de light producten behoren, worden in de fabriek verwerkt en bevatten allerlei voedingsadditieven. Het veelvuldig en dagelijks gebruik van dierlijke voedingsmiddelen is nooit gezond. Niet alleen het dierlijk vet, ook het dierlijke eiwit is schadelijk voor de mens. Door het vetgehalte te reduceren, zoals bij light producten, maakt men het nog ongezonder. Als u dierlijke voedingsmiddelen beperkt, reduceert u eveneens de calorieën met behoud van de natuurlijke samenstelling. Gebruik daarom vette zuivelproducten, maar eet er minder van. Industriesuiker, die in veel voedingsproducten zit verwerkt, is helemaal niet gezond in tegenstelling tot natuurlijke suikers. Industriesuiker vervangen door synthetische zoetstof is even slecht, zo niet slechter. Vergeet niet dat de natuur enorm veel light producten aanbiedt: fruit, bessen, watervruchten, groenten, paddestoelen, melk en nog vele andere voedingsmiddelen zijn arm aan calorieën, vet en eiwit. Zij zijn licht verteerbaar, bevatten weinig calorieën, voldoende koolhydraat en zijn rijk aan natuurlijke vitaminen en actieve mineralen die de vitaliteit verhogen. Light producten is niets anders dan zelfbedrog.

Voor objectieve informatie voor voeding of een opleiding voor Voedingsconsulent, Gezondheidstherapeut, Herborist of Meester Herborist surf naar www.europeseacademie.be en natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

 

Jan Dries, voedingstherapeut

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

11:23 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-10-13

Tomaat Goed voor mannen en vrouwen

De tomaat staat bekend als dé ideale vrucht om de prostaat te beschermen tegen ontsteking, vergroting of prostaatkanker. Het is geen uitgesproken mannenvrucht, want ook voor vrouwen is de tomaat erg gezond. De tomaat is in de westerse keuken niet meer weg te denken. Iedereen waardeert zijn felrode kleur, zijn rijkelijk sap, zijn krachtig aroma en zijn frisse, licht zure smaak. De tomaat (Lycopersicon esculentum) behoort tot de plantenfamilie Solanaceae of de nachtschade en is botanisch sterk verwant aan de aardappel, de aubergine en de paprika. Nachtschade betekent dat deze vruchten rijpen zonder licht.

De tomaat komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. De wilde tomaat staat dicht bij de kerstomaat met zijn kleine vruchten. Pas in de 19de eeuw heeft de tomaat moeizaam de weg naar Europa gevonden. Tomaten doen het bijzonder goed in Zuid-Europa wegens de gunstige weersomstandigheden. De tomaat heeft een dun, maar sterk velletje dat moeilijk verteerbaar is. Daaronder bevindt zich de wand van de vrucht met het heerlijke rode vruchtvlees en drie holle ruimtes rond een kern, die iets lichter van kleur is, waarin de zaadjes in een geleiachtige substantie liggen opgeslagen.

De tomaat is een vrucht die niet tot de fruitsoorten, maar tot de groente wordt gerekend zoals de paprika, meloen, komkommer, courgette enz. Zij bevatten, in tegenstelling tot de fruitsoorten, weinig suiker (koolhydraat) en hebben geen zoete, maar eerder een hartelijke smaak. Tomaten worden op kamertemperatuur bewaard, in de koelkast verliezen ze aan smaakstoffen. Als men tomaten toch in de koelkast bewaart, laat ze dan enkele dagen op kamertemperatuur herstellen.

 

Kankerremmende werking

De tomaat heeft wel degelijk een kankerremmende werking die toegeschreven wordt aan het rode pigment ‘lycopeen’. Deze natuurlijke kleurstof is een lid van de uitgebreide familie van de carotenoïden die voor de gele, oranje en rode kleur van talrijke voedingsmiddelen zorgt. Bètacaroteen wordt omgezet in vitamine A, maar is geen lycopeen. De tomaat is kwantitatief gezien de belangrijkste leverancier van lycopeen en komt in andere vruchten slechts matig voor. Vet verbetert de opname van lycopeen, vandaar dat op een tomatensalade altijd een weinig olie wordt gebruikt.

In landen waar veel tomaten worden gegeten, komt minder prostaatkanker voor. Lycopeen is net als bètacaroteen een uitstekende antioxidant en stimuleert bepaalde enzymen die weefselgroei tegengaan. Lycopeen remt de hormonen af die verantwoordelijk zijn voor de overdadige groei van het prostaatweefsel en gaat de celgroei in het weefsel tegen. Men heeft vastgesteld dat lycopeen zich in het lichaam bij voorkeur in de prostaat opslaat en daar een beschermende functie uitoefent. Onderzoekers wijzen er op dat de tomaat niet alleen gunstig werkt bij prostaatkanker maar evenzeer bij andere vormen van kanker. De moleculaire processen die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van verschillende soorten kankers lijken vaak op elkaar. De tomaat mag niet in het dieet ontbreken, zowel in de preventie van kanker als bij de ondersteuning van het genezingsproces.

Sommige onderzoekers gaan er vanuit dat het lycopeen gemakkelijker wordt afgegeven als tomaten gekookt of gebakken worden. Theoretisch is dat juist omdat de warmte de structuur opent en daardoor de inhoud sneller vrij geeft, maar verteren is een enzymatisch proces op lichaamstemperatuur. Kook- en baktemperaturen beschadigingen de lycopeen en alle nutriënten. In de literatuur wordt tomatenketchup vaak aanbevolen omwille van zijn hoge concentratie aan lycopeen, maar dat is geen goede oplossing. De tomaten zijn gekookt, gezoet met industriesuiker en bevatten voedingsadditieven. Het gehalte aan tomaat is bepalend voor de prijs. Goedkope tomatenketchup bevat weinig tomaten, veel vulstof en uiteraard kleur- en smaakstoffen. Laten we het liever zo natuurlijk mogelijk houden.     

 

Andere genezende werkingen

De tomaat is arm aan suiker (3,5%), maar bevat erg veel water (94%) en vooral veel kalium (297 mg/100 g), vandaar zijn waterafdrijvende en bloeddrukverlagende werking. De vitamine B7 (biotine) komt er rijkelijk in voor. Deze vitamine activeert de vet- en suikerstofwisseling en de productie van vetzuren, helpt bij de opname van vitamine C, die in de tomaat redelijk goed aanwezig is, zorgt voor de huid, het haar en de nagels en voor de zenuwen en het ruggenmerg. Vitamine B3 is eveneens in de tomaat goed vertegenwoordigd en zorgt voor de gezondheid van de huid, zenuwen en spijsverteringsorganen, verlaagt het cholesterolgehalte, verwijdt de bloedvaten en voorkomt premenstruele hoofdpijn. Vitamine B6 speelt als co-enzym een belangrijke rol bij de omzetting van aminozuren in neurotransmitters en biogene amines, vandaar de positieve invloed van de tomaat op het gevoelsleven.

De vitamine B9, beter bekend als foliumzuur, komt rijkelijk in tomaten voor. Foliumzuur is belangrijk voor zwangere vrouwen omdat deze vitamine de ontwikkeling van de zenuwcellen bij het embryo en de foetus regelt. Foliumzuur bevordert de vorming van de rode bloedcellen en voorkomt bloedarmoede. Tomaten worden in talrijke gerechten, sausen en soepen gebruikt. Wil men de genezende kracht benutten is het aan te raden de tomaat rauw of in de vorm van tomatensap te nuttigen. Er zijn vele soorten tomaten: de gewone ronde tomaat, de vleestomaten, de langwerpige tomaten, de trostomaten en de kerstomaatjes. Deze laatste staan nog vrij dicht bij de wilde tomaat en zijn bijzonder rijk aan voedingsstoffen en genezende inhoudsstoffen. Zij verdienen zowel in de keuken als in de voedingstherapie extra aandacht.

 

Tomatine

Tomatine is een defensieve alkaloïde die voornamelijk voorkomt in de wortel en de bladeren en die bij het rijpen helemaal uit de vrucht verdwijnt. Onterecht heeft men te lang de tomaat als nachtschade een bedenkelijke reputatie gegeven. Tomatine is een vrij onschuldige alkaloïde en is niet vergelijkbaar met die in tabak, belladonna, alruinwortel of de doornappel voorkomt.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

 

09:18 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |