30-01-14

Hyperventilatie Een klacht van vooral het aardetype

Hyperventilatie is geen ziekte maar een angst- of spanningssyndroom dat vooral het aardetype bedreigt. Het aardetype is steeds op zoek naar zekerheid en naar perfectionisme en leeft daardoor veel meer met angsten en spanningen. Uiteraard kan iedereen er aan lijden, maar het aardetype loopt een veel groter risico.

Hyperventilatie betekent letterlijk ‘over-ademen’.

Hyperventilatie is te snel en te diep ademhalen met benauwdheid en hartkloppingen als gevolg. Het te diep in- en uitademen is een fysieke paniekreactie die ontstaat tijdens een stresstoestand. Bij stress komt het lichaam in staat van paraatheid en worden een aantal fysische mechanismen, onder invloed van het sympaticus en stresshormonen, versnelt. Deze versnelde werking is nodig om de bedreiging af te slaan of er voor te vluchten. Bij hyperventilatie slaan deze mechanismen op hol en ontstaat er een fysieke chaos. Omdat men tijdens een aanval de indruk krijgt zich in een levensbedreigende situatie te bevinden, ontstaan er vaak doodsangsten. Klamme handen, bevingen, vermoeidheid, spierpijnen, darmkrampen, door de benen zakken en nog vele andere nare gevoelens treden dan op. Hyperventilatie is een goed voorbeeld van een functiestoornis.

Het aardetype is hier vanuit zijn overbezorgdheid extra vatbaar voor. Het luchttype is het meest nerveuze type, maar weet gemakkelijker met zijn stress om te gaan. Het aardetype echter stelt te hoge eisen aan het leven die hij niet altijd kan waar maken. Dit type loopt voortdurend op de toppen van de tenen, legt de lat erg hoog en leeft constant onder druk. Dat geeft een extra gevoel van onzekerheid. Lang wachten aan de kassa in de supermarkt brengt de planning in de war en ook dat zorgt voor stress. Het aardetype leeft in een vicieuze cirkel en geraakt daar niet uit. Een aanval van hyperventilatie is een poging deze vicieuze cirkel te doorbreken. Helaas trekken zij daar geen lessen uit.

Hyperventilatie is geen ziekte waarmee men moet leren leven, het is een syndroom dat de persoon zelf moet aanpakken, eventueel met behulp van een therapeut. De therapeut heeft voornamelijk een begeleidende taak. Het gebruik van chemische of biologische medicijnen heeft daar weinig invloed op. In een zakje blazen is zinvol tijdens een acute aanval, maar is geen therapie. De patiënt moet zich ervan bewust worden dat zijn klacht te maken heeft met zijn persoonlijkheid. Hij moet anders leren omgaan met zijn temperament. Daarom moet hij leren relativeren, het leven wat luchtiger opnemen en voor voldoende ontspanning zorgen. Het zo ordelijke aardetype moet zijn leven herstructureren door risico’s te durven nemen, door angsten te bestrijden en panieksituaties te voorkomen. Het is echter niet zo eenvoudig om een natuurlijke aanleg om te buigen. Daarom doet men beroep op de andere elementen die eveneens in het temperament aanwezig zijn. Het stimuleren van het element lucht brengt hier een goede oplossing. Een therapeut die vertrouwd is met de natuurgeneeskunde kan hier goede diensten bewijzen.

Hoewel werken aan zichzelf de meest doeltreffende methode is bij het behandelen van hyperventilatie, is meestal therapeutische hulp noodzakelijk. Relaxatietherapie in combinatie met ademhalingsoefeningen, zoals Biorelaxatie, is de meest aanbevolen behandeling. Men wordt er rustig van en leert de ademhaling weer spontaan gebruiken. De ademhaling geraakt meestal verstoord door spierspanningen, vandaar dat het toepassen van Dermasegmentale reflexologie (DSR) de relaxatie moet vooraf gaan of er mee worden gecombineerd. Hierbij besteedt men voldoende aandacht aan het middenrif dat reflectorisch en segmentaal terug te vinden is in C2-C4. Vooral naar de schouders toe bevinden zich zowel links als rechts twee maximaalzones, waar het middenrif een sterkere reflectie vertoont dan in de rest van de segmenten. Buik- en flankademhaling zijn onmisbaar om hyperventilatie te overwinnen. Hyperventilatie is een veel voorkomende klacht die behoort bij deze jachtige wereld. Zij kan therapeutisch ondersteund worden, maar doorslaggevend is de eigen inzet. Werken aan zichzelf is ook hier de boodschap.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

14:21 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Stressbeheersing | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-01-14

Vegetarisme, een ethische beweging

Het vegetarisme is een ethische beweging die steunt op geweldloosheid, vandaar geen gebruik van voedsel afkomstig van gedode dieren. De mens heeft ondanks zijn lange evolutie nog steeds het verteringsstelsel van een fructivoor of vruchteneter, vandaar dat vegetarische voeding zo oud is als de mens zelf. Als beweging vinden we het vegetarisme al terug in de antieke oudheid. Empedokles, Hippocrates, Pytagoras en vele andere grootheden uit de Griekse oudheid hebben het vegetarisme gepropageerd. Heel de geschiedenis door zijn er bekende en minder bekende figuren geweest die de vegetarische boodschap hebben uitgedragen, Leonardo da Vinci was een van hen. Als moderne beweging ontstond het vegetarisme op het einde van de negentiende eeuw. In 1985 ontwierp Bruno Nascimben de bekende ‘V’ voor de Italiaanse Vegetariërsbond en werd nadien als internationaal teken aangenomen. De Nederlandse Vegetariërsbond bestaat al meer dan honderd jaar. In België is het vegetarisme in het begin van de 20ste eeuw heel actief geweest. In 1905 was er al een Europees Vegetariërscongres maar door de eerste wereldoorlog kwam de vegetariërsbond in verval. Er zijn wel een aantal vegetarisch geïnspireerde verenigingen geweest waaronder ‘De Ster’. In 1976 heeft Jan Dries de Vegetariërsbond in België opgericht. Ieder jaar werd op de eerste zondag van oktober de Werelddag van het Vegetarisme gevierd, in 1986 werd een Europees Vegetariërscongres in Oostende georganiseerd en in 2000 is de Vegetariërsbond in de EVA overgaan. Een jongde dynamische organisatie die het vegetarisme nog steeds met veel enthousiasme uitdraagt.

 

Dierenleed

De meeste mensen blijven er niet bij stilstaan dat het stuk vlees dat op hun bord ligt het resultaat is van vreselijk veel dierenleed. De moderne bio-industrie behandelt dieren als productie-eenheden die op zo kort mogelijke tijd vetgemest worden om als koopwaar verhandeld te worden. Zonder een greintje respect worden ze aan de lopende band afgemaakt, terwijl het levende wezens zijn met gevoelens en emoties. Een stier krijgt 1.500 à 2.000 nakomelingen terwijl hij nog nooit een koe van dichtbij heeft ontmoet. Omgekeerd baren koeien hun kalfjes terwijl er nooit een geslachtelijk contact is geweest. Kunstmatige bevruchting werkt sneller en efficiënter. Onder invloed van dierenrechtenorganisaties is er een verbetering vast te stellen en zijn er een aantal strenge wetten gestemd, maar de wijze waarop met dieren wordt omgegaan is nog steeds verwerpelijk. Wereldwijd hebben voedingsdeskundigen aangetoond dat het eten van vlees en vis niet gezond is en toch blijft de mythe rond het vleesgebruik levend. Gelukkig stijgt het aantal vegetariërs in alle Europese landen, wordt er respect opgebracht en worden in ieder restaurant of eethuisje vegetarische gerechten aangeboden. Laten we hier nog aan toevoegen dat het vegetarisme een gunstige invloed heeft op het milieu, het wereldvoedselprobleem, gezondheid, voeding en de gemoedstoestand.

Indeling van vegetariërs
Vegetariër is een algemene benaming voor mensen die geen vlees en vis eten. Een groot deel doet dat uit ethische overtuiging, een ander deel voor een betere gezondheid. Binnen het vegetarisme zijn verschillende varianten afhankelijk van de gebruikte voedingsmiddelen.

 

Veganist

Veganisten zijn de meest consequente vegetariërs en gebruiken geen voedsel van levende dieren zoals eieren, melk, melkproducten en honing. Ze trekken deze consequente levenshouding door en gebruiken geen leer, wol, zijden of verzorgingsproducten waarin dierlijke substanties zijn verwerkt of op dieren zijn uitgetest. Ze worden vaak ‘totaalvegetariër’ genoemd. Een voedingswijze die uitsluitend plantaardig is, wordt gezien als zeer gezond op voorwaarde dat het dieet evenwichtig is samengesteld en goede voedingsregels in acht worden genomen. Plantaardig voedsel levert alles wat een mens nodig heeft, alleen de vitamine B12 komt er niet in voor, maar dat is geen probleem gezien deze in de darm wordt aangemaakt.

 

Ovo-lacto-vegetarier

De Ovo-lacto-vegetariër komt vrij veel voor en gebruikt eieren, melk en melkproducten omdat deze afkomstig zijn van levende dieren. Ze hebben in tegenstelling tot de veganist een gevarieerd voedingspatroon wat de sociale contacten vergemakkelijkt, zeker als men bij niet-vegetariërs of buitenshuis eet. Melk is een omstreden voedingsmiddel en wordt te gemakkelijk eenzijdig beoordeeld. Het is een feit dat een volwassene geen melk nodig heeft en dat men zonder melk en melkproducten gezond kan leven. Voor een aantal personen is de consumptie van melk zelfs niet mogelijk. Sommigen zijn er allergisch voor, lijden aan lactose-intolerantie of er vindt een verslijmende werking plaats zowel op de luchtwegen als in de dikke darm. Deze personen moeten voorzichtig zijn met graanvoeding die eveneens sterk verslijmend werkt, vooral in combinatie van melk zoals havermoutpap of meusli.

 

Voor wie daar geen last van heeft, biedt melk voedkundig gezien een aantal voordelen: het is een waterrijke en vloeibare voeding, is calorie -arm, sterk waterafdrijvend, heeft een licht verteerbaar eiwit, is rijk aan calcium, fosfor en magnesium, de bouwstenen van het bot, bevat vitamine A, D en K en verder B1, B2, B3, B6. Melk is rijk aan zink, koper, mangaan en selenium. Gezien melk bedoeld is voor het jonge kind of dier, is het een licht verteerbare en totaalvoeding voor het nog zwak en onvolgroeid verteringsstelsel.

 

De lacto-vegetarier zijn vegetariërs die geen eieren eten, maar wel melk en melkproducten. De pollotariër eet geen vlees en vis, maar wel kip, de pescotariër eet vis en de pesco-pollotariër eet vis en kip. Deze drie groepen mogen zich niet vegetariër noemen omdat hun voedingswijze in strijd is met het ethisch principe van het vegetarisme.

 

Ongegronde bezwaren tegen Vegetarische voeding

Er wordt kritiek geuit op de voedingswijze van vegetariërs, maar die zijn meestal ongegrond, onbetrouwbaar of steunen op onwetendheid. Er zijn drie argumenten die vaak worden opgegeven om vegetarische voeding kritisch te beoordelen.

 

·    Alleseter

Zo beweren sommige biologen dat de mens een alleseter zou zijn. Alleseters zijn dieren die in een noodsituatie overschakelen op voedsel dat niet overeenstemt met de anatomie en de fysiologie van hun verteringsstelsel. De mens heeft nog steeds het verteringsstelsel van een fructivoor dat afgestemd is op vruchten en zacht plantaardig voedsel.

 

·    Voedingsstoffen zijn ondervertegenwoordigd

Zowel bij een vleesvoeding als bij vegetarische gerechten kan men maaltijden slecht samenstellen waardoor er inderdaad bepaalde tekorten kunnen optreden. Dit heeft niets met het vegetarisme te maken. Uit onze jarenlange ervaring en onderzoeken is gebleken dat een vegetarische voeding een veel hoger rendement heeft waardoor de behoefte aan calorieën, nutriënten en micronutriënten geringer is dan de regulier aangegeven dagelijkse behoefte.

 

·    Vlees moet men vervangen

Nog te veel vertrekt men vanuit de vleesvoeding als referentie. Een vegetarische voeding hoeft niet aan die normen te voldoen omdat zij veel meer te bieden heeft. Veel vegetariërs menen dat ze vlees moeten vervangen door de zogenoemde vleesvervangers. Deze vleesvervangers zijn zwaar verteerbaar, meestal erg droog en niet aantrekkelijk van smaak en uitzicht. Als vegetariër hebben we een veel gevarieerde voeding die bovendien dichter bij onze eigen natuur staat.

 

Een vegetariër hecht niet alleen belang aan zijn voeding, maar leeft veel gezonder. De meeste vegetariërs roken niet, gebruiken geen alcohol, drinken geen of weinig koffie, zwarte en groene thee, beperken het gebruik van industriesuiker en zien af van zwarte chocolade en andere vormen van snoep. Ze bewegen meer, leven dichter bij de natuur, respecteren het levensritme en hebben een positieve en geweldloze levenshouding met respect voor alle vormen van leven.

 

Een vegetarische school

De vzw Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg met campussen in Antwerpen, Gent, Leuven en Maastricht is een vegetarische school. Op school houden docenten en studenten zich strikt aan de vegetarische voedingswijze terwijl de vakken voedingsleer, voedingsbereidingen, voedingspresentaties en demonstraties, voedingsadviezen, voedingstherapie, gastro-intestinale therapieën en afslanken uitsluitend op het vegetarisme zijn gebaseerd. Dat geldt ook voor de eindwerken die de examencommissie ieder jaar beoordeelt. Al meer dan 25 jaar draagt de vzw Europese Academie de vegetarische boodschap met hart en ziel uit.

 

www.vegetariers.nl

www.evavzw.be

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

16:03 Gepost door Jan Dries in Vegetarisme | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-01-14

Dementie en stress, een twijfelachtig verband!

Wetenschappers zitten niet alleen gevangen tussen de vier muren van hun laboratorium of studiekamer, maar nog meer in hun vernauwd denksysteem. Onderzoekers in Zweden gaan ervan uit dat hoe meer stress iemand in zijn leven ervaart, hoe hoger het risico is op dementie. Iedereen weet dat stress een negatieve factor is bij haast alle klachten en gezondheidsproblemen, maar om hiermee een verband te leggen met de toename van dementie lijkt ons overdreven en te kort door de bocht. Hoe komt men tot een dergelijke bewering? Men heeft een onderzoek uitgevoerd op 800 Zweedse vrouwen die nauwkeurig werden gevolgd vanaf hun veertigste tot hun tachtigste en daarvan kregen op hoge leeftijd 153 dementie of 19%. Uit het onderzoek bleek dat deze vrouwen bepaalde vormen van stress hadden ervaren zoals de dood van een dierbare, een echtscheiding of een andere ingrijpende gebeurtenis. Er werd geen rekening gehouden met toeval of andere oorzakelijke verbanden. Het onderzoek beperkt zich tot het beoordelen van een rekensommetje.

Iedere deelnemer had in zijn leven wel een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt, want stress en ingrijpende gebeurtenissen behoren bij het leven. Bovendien bezit ieder mens een soort weerstand om dergelijke gebeurtenissen te overleven. Ondanks verdriet probeert het organisme zich te verdedigen door troost op te wekken en uit de directe omgeving op te vangen. Zo worden uiterst pijnlijke ervaringen draaglijk. In een dergelijk onderzoek zou men de vraag moeten stellen, waarom bij bepaalde proefpersonen de psychische weerstand is verzwakt. Het is niet uit te sluiten dat bij een verlaagde psychische weerstand de vatbaarheid voor dementie toeneemt, maar dat is een heel ander uitgangspunt. Dit Zweeds onderzoek dat veertig jaar heeft geduurd, lijkt ons niet relevant om meteen de conclusie te trekken dat stress het risico op dementie verhoogt. De onderzoekers schrijven het verhoogde risico toe aan de stresshormonen die schadelijke veranderingen in het lichaam veroorzaken. Ze hebben een invloed op de bloeddruk en op de bloedsuikerspiegel. Bij chronische stress zijn deze beide aanhoudend verstoord. Gezonde voeding, niet roken, veel bewegen, een gecontroleerde bloeddruk en cholesterol zou helpen tegen dementie. We hebben sterk het gevoel dat dit onderzoek vrij naïef werd uitgevoerd. Stressbeheersing, gezonde voeding, niet roken en veel bewegen hebben inderdaad een gunstige invloed op de gezondheid, maar het biedt geen garantie om aan dementie te ontsnappen.

Dementie is een ziekte van de hersenen en herkennen we aan een geleidelijke achteruitgang van het geestelijk functioneren. Deze achteruitgang is een gevolg van een aantasting van het hersenweefsel. Meestal is het een ziekte van bejaarden, maar sommige vormen van dementie komen op jongere leeftijd voor. Een van de eerste en opvallende symptomen is de achteruitgang van het geheugen, vooral het

kortetermijngeheugen. Dat merkt men aan de vergeetachtigheid, men vergeet snel wat men pas gedaan heeft, waar men ergens iets heeft gelegd enz. Dat wordt zo erg dat het functioneren van het dagelijkse leven in gedrang komt. Maak u geen zorgen als u vergeetachtig bent, minder goed kunt onthouden of niet meteen op een naam kunt komen, want dat komt op iedere leeftijd voor. Door het jachtig leven schenken we te weinig aandacht aan wat we doen. Veel mensen voeren automatisch en onbewust handelingen uit. Ze stellen zich de vraag of ze de deur hebben gesloten of andere taken al dan niet hebben uitgevoerd. Dat zijn absoluut geen voortekenen van dementie. Mensen met dementie geraken in de war, verliezen hun oriëntatiegevoel, weten niet welke dag het is of waar ze wonen. Hun inzichtelijk denken verdwijnt en ze hebben geen gevoel meer voor structuur. Alles loopt door elkaar en men kan het niet meer uit elkaar halen. Dat gaat zo ver dat men vervreemd van zijn directe familie zoals partner, kinderen of kleinkinderen. Geleidelijk aan dooft de geest uit en men leeft uitsluitend nog van het ene moment op het andere, zonder een perspectief naar het verleden of de toekomst toe. Men kan geen verbanden meer leggen en leeft in een toestand van het onbewuste.

Er zijn veel vormen van dementie, de meest voorkomende is de ziekte van Alzheimer. Hierbij hoopt er zich een bepaald eiwit op in de hersenen(amyloïd). Dit eiwit geeft beschadiging aan de hersencellen. Vasculaire dementie of multi-infarct-dementie is eveneens een veel voorkomende vorm. Bij vasculaire dementie geraken steeds meer bloedvaatjes in de hersenen verstopt. Hierdoor ontvangen de hersencellen geen bloed meer en sterven ze af. Er zijn ook ziektes elders in het lichaam die dementie direct of indirect kunnen uitlokken zoals suikerziekte, schildklierziekten, nierziekten of een tekort aan bepaalde vitaminen. Psychische aandoeningen zoals depressie bij ouderen gaan soms in dementie over. Dementie is niet direct erfelijk, sommige vormen komen echter gemakkelijker voor in bepaalde families. Bij het stellen van een diagnose wordt zowel rekening gehouden met de degeneratie van het hersenweefsel, maar wordt ook neuropsychologisch onderzoek uitgevoerd waarbij wordt nagegaan hoe het gesteld is met het geheugen, rekenen, schrijven, het oplossen van problemen en het herkennen van voorwerpen of situaties.

Om nog even op het onderzoek in Zweden terug te komen, het is meer dan duidelijk dat dementie veel complexer is dan het te omschrijven als een stressprobleem. Stress moeten we binnen deze ziekte zien als een mogelijke uitlokkende factor, maar zeker niet als een directe oorzaak of verhoogd risico. Vanuit een samenleving die op prestaties is gericht, beoordelen we een dement persoon nog te veel vanuit onze mogelijkheden tot bewust handelen en het leggen van sociale contacten, maar moeten we deze mensen niet vanuit hun specifieke toestand beoordelen? Mensen die bewust hun aftakelingsproces meemaken, lijden hieronder. Zij beseffen dat het licht voor hen geleidelijk aan uitgaat.

Zij die totaal dement zijn en het contact met hun vertrouwde omgeving kwijt zijn, leiden een geïsoleerd, autonoom en een anoniem leven. Men heeft nog te weinig inzicht in de denk- en gevoelswereld van zwaar demente personen. Demente personen hebben een permanente begeleiding nodig en kunnen daardoor thuis niet verzorgd worden. Uit onderzoek is gebleken dat demente personen kunnen genieten van muziek, het zonlicht, het landschap, bloemen enz. Zij ervaren dat op hun manier. Een Engelse violiste ging iedere zondag een muziekstuk spelen voor haar demente vader die daar echt van genoot, ook al besefte hij niet dat het zijn eigen dochter was. Er is nog weinig onderzoek uitgevoerd op het emotionele leven van een demente. Als men in deze richting verder onderzoek doet, zou men nog veel mogelijkheden voor deze mensen kunnen ontwikkelen. Ze worden nu nog te veel als ongenaakbaar gezien, wat ze voor een groot deel ook zijn. Het verzorgend personeel doet dat meestal liefdevol, probeert vriendelijk en aangenaam te zijn, maar we missen een specifieke communicatie. Er is inderdaad geen contact meer met de buitenwereld. We mogen niet vergeten dat deze mensen in een andere dimensie leven en waarschijnlijk op een andere manier moeten benaderd en begeleid worden, maar niemand weet hoe dit kan. Iedere vorm van leven is waardevol, ook al zijn bepaalde functies voor goed weggevallen. Onze samenleving staat voor een enorme uitdaging en moet een antwoord vinden op de vraag: hoe gaan we op een zinvolle wijze om met dementie dat steeds toeneemt?

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

16:26 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-01-14

Chronisch Vermoeidheidsyndroom CVS Toch geen virus

CVS kan het best omschreven worden als een permanent gevoel van vermoeidheid: moe opstaan, moe de dag doorbrengen en moe slapen gaan. Spierpijnen, verhoogde prikkelbaarheid, gebrek aan energie, lusteloosheid en tobben zijn de meest voorkomende symptomen. Men vermoedt dat 2% van de bevolking in de geïndustrialiseerde landen aan CVS lijdt, waarvan 85% vrouwen. De grootste groep vindt u bij de 38- tot 45-jarigen, bij de groep die het meest actief is en de grootste verantwoordelijkheid draagt zowel privé als op het werk. Nochtans kan CVS zich op iedere leeftijd voordoen, zowel bij tieners als bij adolescenten, maar ook op oudere leeftijd. Anderzijds moet men voorzichtig zijn om niet te snel het etiket CVS op iemand te plakken. Er is immers een groot verschil tussen acute en chronische vermoeidheid, hoewel de symptomen dezelfde zijn. Na iedere fysieke inspanning treedt vermoeidheid op die spontaan weer verdwijnt door zich te ontspannen. Meestal wordt vermoeidheid positief ervaren omdat het aanleiding geeft tot diepe ontspanning. Een flinke wandeling verzekert een diepe weldoende slaap. Het levensritme zorgt voor een afwisseling van inspanning en ontspanning. Bij CVS is dit levensritme verbroken en zit men constant in de fase van vermoeidheid.

 

Inschattingsfout

In 2009 dacht de medische wereld dat dé oorzaak van CVS ontdekt was. Amerikaanse onderzoekers legden een verband tussen CVS en het virus XMRV (xenotroop muizenleukemievirus). Het is een virus dat bij muizen en ratten bloedkanker veroorzaakt. Dit virus is verwant aan het aidsvirus hiv. Vermoedelijk hebben de onderzoekers een inschattingsfout gemaakt door de CVS symptomen te vergelijken met die van chronische infecties. XMRV wordt via het bloed, sperma en moedermelk overgedragen en in verband gebracht met prostaatkanker. In een studie werd bij 65% van de onderzochte CVS-patiënten dit virus aangetroffen en in een andere studie 95%. Men heeft zich blijkbaar nooit de vraag gesteld waarom dit virus bij CVS-patiënten soms voorkwam. In 2010 bracht men ook het virus pMLV (polytroop muizen leukemievirus) in verband met CVS. Xenotroop betekent dat het virus niet meer in de muizencellen kan binnendringen, wel bij andere soorten. Polytrope varianten kunnen beide. Men heeft te snel conclusies getrokken, was het onderzoek te beperkt en waren de controlegroepen te klein. Zo wist men niet in welke mate de virussen een rol spelen bij het ontstaan van CVS. In 2012 werden grondige studies uitgevoerd die het bewijs leverden dat er geen aantoonbaar verband is tussen CVS en de virussen.

 

Op zoek naar de echte oorzaak

CVS-patiënten zijn op eerste plaats geïnteresseerd in een daadwerkelijke oplossing omdat door deze aandoening de levenskwaliteiten opvallend aftakelen. Het is een bijzonder zware opdracht om met CVS door het leven te gaan. Het begint als een algemene vermoeidheid die zich geleidelijk aan doorzet. Er zijn verschillende vormen die van mild tot zeer zwaar worden aangeduid. Om tot een duurzame oplossing te komen moeten we op eerste plaats op zoek gaan naar de oorzaak. Sommige onderzoekers menen dat de oorzaak in de persoonlijkheid moet gezocht worden en van psychische en emotionele aard is. Weer anderen zoeken de oorzaak in een verstoord slaapritme, het gebruik van genotsmiddelen, verkeerde voeding, verwaarlozing van het levensritme, te grote fysieke inspanningen, stress, emotionele problemen enz. Meestal zijn de hier vermelde klachten niets anders dan een gevolg van psychische en emotionele aandoeningen.

Uit hetgeen hier vooraf is gegaan, merken we dat er bij een CVS-patiënt een verstoring optreedt in het natuurlijk herstellingsmechanisme, d.w.z. dat men zich na inspanning niet kan ontspannen. Het lichaam van de patiënt kan zich bijgevolg niet herstellen van de geleverde inspanning en blijft daardoor in een constante toestand van vermoeidheid. Een inspanning is alleen mogelijk door de spieren op te spannen en weer los te laten als de inspanning voorbij is, net zoals we in- en uitademen. De vraag die de onderzoekers zich stellen is: waarom heeft een CVS-patiënt het zo moeilijk om van de spanningsfase op de ontspanningsfase over te schakelen? Vanuit onze jarenlange ervaring met CVS-patiënten stellen we vast dat de directe oorzaak ligt in een toestand van chronische stress. Dat horen veel CVS-patiënten niet graag omdat ze altijd op zoek gaan naar een oorzaak buiten zichzelf.

 

Stressmachanisme

Laten we even voor alle duidelijkheid het stressmechanisme omschrijven. Bij het zien van een gevaar of bedreiging schakelt ieder mens het stressmechanisme in. Het lichaam komt daardoor in staat van paraatheid waarbij het sympathisch zenuwstelsel zorgt voor een verhoogde werking van talrijke functies. Tijdens een stresstoestand ontwikkelen we een onvoorstelbare grote hoeveelheid energie omdat we ons in een levensbedreigende situatie bevinden. Denk even aan een grote loslopende hond die u tijdens een wandeling zal aanvallen. U gaat zich tot het uiterste verdedigen en dat kost enorm veel inspanning. Na dergelijke inspanningen volgt een uitputtingsfase, maar er treedt een spontane herstellingsfase op. U kunt dit vergelijken met een auto die een steile berg oprijdt waardoor de motor steeds meer inspanning levert, maar eenmaal over de top volgt de afdaling.

Sommige mensen geraken in een permanente toestand van stress, d.w.z. dat de ene stresstoestand de andere opvolgt zonder dat er een herstellingsfase volgt. Men blijft permanent in de uitputtingsfase en dat is niet zonder gevaar. Uitputting zorgt voor vermoeidheid. Fysieke vermoeidheid heeft een psychische impact, men is prikkelbaar, lusteloos, ziet tegen alles op en men geraakt niet meer gemotiveerd. Bij CVS is het een samengaan van fysische en psychische problemen. Bij sommige patiënten ligt het accent meer op het fysieke en bij anderen op het psychische vlak. De grote vraag is echter waarom sommige mensen vatbaar zijn voor CVS en anderen die evenveel bloot staan aan stress, daar niet aan lijden. Dat hangt van veel factoren af.

 

Persoonlijkheid

Bij iedere ziekte is er bijna altijd een direct of indirect verband met de persoonlijkheid en met de fysieke conditie van de patiënt. Men zoekt te gemakkelijk de oorzaak buiten zichzelf. Dit betekent niet dat iedereen voor zijn ziekte verantwoordelijk is, maar er is wel een nauwe betrokkenheid. Dat geldt zeker voor CVS. Aan de vzw Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg is CVS een veel gekozen onderwerp voor een eindwerk (scriptie). De student vertrekt altijd vanuit een anamnese of een intakegesprek om zo de persoonlijkheid goed te doorgronden. Jaar na jaar stellen we vast dat de persoonskenmerken van CVS-patiënten sterk op elkaar lijken. Het zijn zeer gedreven mensen die geen rem hebben, blijven doorzetten, een groot verantwoordelijkheidsgevoel hebben, werklustig zijn en heel vaak streven naar perfectie. In de typologie noemen we dergelijke mensen een Vuur-Aardetype. Het zijn harde werkers, doodeerlijk en die van geen ophouden weten.

Het is niet vreemd dat onderzoekers het grootste aantal CVS-patiënten in de leeftijd tussen 38 en 45 jaar aantreffen. Dat 85% van hen vrouwen zijn, past binnen het persoonlijkheidsbeeld. Vrouwen ontwijken zelden hun verantwoordelijkheid, het zijn sterke schouders die veel lasten dragen en niet graag iemand in de steek laten. Omdat deze mensen er niet in slagen om op tijd te stoppen, geen rustpauze inbouwen of geen ontspanning zoeken, leven ze permanent onder spanning. De omgevingsfactoren verergeren de toestand. Terecht beweren onderzoekers dat de oververhitting van de samenleving een rol speelt in het stijgende aantal CVS-patiënten. Ze hebben een sterk gestel waardoor ze hun vermoeidheid gemakkelijker onderdrukken. Mensen met een zwak gestel houden dat niet lang vol en worden gedwongen rust te nemen doordat ze eerder ziek worden. Het zijn dus sterke mensen die CVS krijgen. Door hun aanhoudende vermoeidheid kunnen ze moeilijk slapen omdat CVS nauw verwant is aan slaapproblemen. Het doel van de slaap is herstel van lichaam en geest. Niet het aantal uren slaap is belangrijk, maar vooral de kwaliteit zoals de diepte van de slaap en de totale ontspanning.

 

Behandeling

Als CVS in een vroeg stadium ontdekt wordt, is volledige genezing mogelijk. Inzicht in het ziektebeeld, een gezonde voeding en een natuurlijke levenswijze zijn voldoende om de vermoeidheid te overwinnen. De kenmerken van de CVS-persoonlijkheid kan in positieve zin worden omgebogen. Overactief zijn, gedrevenheid en plichtsgevoel kunnen gereduceerd worden tot een actieve verantwoorde levenshouding door te relativeren en een betere organisatie van de taken zowel thuis als op het werk. Het ontbreekt deze mensen niet aan enthousiasme, motivatie en discipline, maar ze moeten op een positieve manier gericht worden. Het levensritme speelt hier een belangrijke rol.

 

Lijdt men aan CVS dan komt het er op aan om de ernst van de ziekte te bepalen en dat kan van een milde tot ernstige vorm gaan, afhankelijk van de duur en de voorgeschiedenis. Een milde vorm is met de nodige therapeutische begeleiding volledig te genezen. Meestal neemt de ziekte een chronische vorm aan en dat betekent dat de ziekte zich heeft bestendigd. Een intense natuurgeneeskundige behandeling (zie www.natuurgeneeskundigen.be) met een relatief lange periode van revalidatie dringt de ziekte voor een groot deel terug zodat men weer normaal functioneert. Een trage, maar geleidelijke opbouw is de enige weg om echt te herstellen. Een aangepaste levenshouding is nodig om terugval te voorkomen. Wondermiddelen bestaan helaas niet, wat sommige wel beweren. Alles wat de slaap bemoeilijkt zal men mijden zoals het drinken van koffie, zwarte en groene thee, alcohol, roken, zware maaltijden voor het slapen gaan of intens sporten. Slaap gemiddeld 7 uur per nacht. Houd laptop, tv en gsm uit de buurt van uw bed.

 

Symptomen

We geven hier een lijstje van symptomen die kenmerkend zijn voor CVS. Aan de hand hiervan kan men bepalen of iemand aan CVS lijdt. Hoe meer symptomen men aankruist, des te groter is de kans dat hij/zij een CVS-patiënt is.

 

-     Vermoeidheid duurt al meer dan 6 maanden en is niet het gevolg van een ziekte.

-     De vermoeidheid belet uw dagelijkse taken zowel thuis als op het werk.

-     U voelt de vermoeidheid al in de ochtend, na het opstaan.

-     U slaapt oppervlakkig en wordt vaak wakker.

-     Geheugen en concentratie nemen sterk af.

-     Uw spieren zijn gespannen en doen vaak pijn.

-     U hebt gemakkelijk spanningshoofdpijn.

-     U hebt soms gewrichtspijn.

-     U hebt regelmatig keelpijn.

-     Lymfeklieren zijn gevoelig.

-     Na een inspanning duurt het herstel zeer lang.

-     U bent prikkelbaar, zit vaak te tobben.

 

Persoonskenmerken

Kruis de persoonskenmerken aan die van toepassing zijn. Ze geven aan of iemand vatbaar is voor CVS. Hoe hoger de score, des te groter het risico. In het verleden beantwoorden CVS-patiënten aan een groot aantal van deze persoonskenmerken, door hun ziekte zijn ze meestal niet meer in staat om zich zo nog te gedragen.

 

-     Ik ben erg gedreven (V).

-     Ik ben snel enthousiast (V).

-     Ik ga er voor, niets is me te veel (V).

-     Ik ben een doorzetter en geef niet gemakkelijk op (V).

-     Ik laat me niet gemakkelijk van de wijs brengen (V).

-     Ik draag een groot verantwoordelijkheidsgevoel (A).

-     Ik hou van orde en netheid (A).

-     Ik streef naar perfectionisme (A).

-     Ik stel niet gemakkelijk iets uit en voert al mijn taken uit (A).

-     Ik heb een grote werklust (A).

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

 

 

Het volgende artikel ontvangt u donderdag, 16 januari a.s.

18:29 Gepost door Jan Dries | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-14

Faagtherapie, om de ziekenhuisbacterie te overwinnen

Jaarlijks sterven er in Europa tienduizend mensen aan de gevolgen van de ziekenhuisinfectie. De oorzaak is bekend, de ziekenhuisbacteriën zijn resistent tegen antibiotica. De lijst van de ziekenhuisbacteriën wordt ieder jaar langer. Omdat er nauwelijks nieuwe antibiotica worden ontwikkeld, vormen ze een tikkende tijdbom onder de volksgezondheid. De Faagtherapie moet nu de strijd aanbinden. Bacteriofagen zijn virussen die bacteriën aanvallen en vormen een mogelijk alternatief voor antibiotica. De Faagtherapie wordt nu met de steun van de EU en drie Europese ziekenhuizen uitgetest. De Faagtherapie maakt gebruik van bacteriofagen, dit zijn virussen die hun genetisch materiaal in de bacteriën injecteren. De faag vermenigvuldigt zich explosief en doet de bacterie uiteindelijk barsten. Bacteriofagen zoeken wel bepaalde eiwitbacteriën op en doden daardoor geen onschuldige bacteriën zoals antibiotica dat wel doen.

Dit werkingsmechanisme werd reeds tijdens de eerste Wereldoorlog ontdekt, maar kreeg onvoldoende aandacht door de ontdekking van de penicilline, als eerste antibioticum. Het heeft bijna honderd jaar geduurd voor men daadwerkelijk inzag dat het gebruik van antibiotica veel nadelen heeft en men is op zoek gegaan naar alternatieven. De Faagtherapie ziet er veel belovend uit, maar ze zit pas in een experimentele fase. Ondertussen sterven er ieder jaar tienduizend patiënten aan de gevreesde ziekenhuisbacterie. Er is geen enkele zekerheid dat deze therapie in de praktijk succes zal hebben of niet voor onverwachte bijwerking zal zorgen. Het grote voordeel van bacteriofagen is dat ze geen resistentie van ziekmakende bacteriën in de hand werken. Dat komt doordat het levende cellen zijn, en geen dode chemicaliën zoals antibiotica. Bacteriofagen zijn net als ziekmakende bacteriën onderhevig aan mutaties, evolutie en natuurlijke selectie. De bacteriofaag blijft immers muteren totdat hij weer de bovenhand heeft.

Dit onderzoek wijst er op dat wetenschappers steeds meer het gevaar van chemische geneesmiddelen inzien en dat men het anders wil aanpakken. In de natuurgeneeskunde is men van mening dat het mogelijk is om de natuurlijke immuniteit zodanig te versterken dat het lichaam zichzelf beschermt tegen ziekteverwekkende organismen. Dat vraagt echter dat de mens zijn gezondheid verzorgt door over te schakelen op gezonde voeding, kruiden, natuurlijke therapieën, voldoende ontspanning en beweging. Zolang onze samenleving beheerst wordt door commerciële krachten die minderwaardige voedingsproducten op de markt brengen en de farmaceutische industrie de nodige chemische medicijnen aanbiedt die de nadelige gevolgen van een dergelijke voeding en levenswijze opvangen, blijft de samenleving in een vicieuze cirkel gevangen zitten. Mensen worden steeds vatbaarder voor allerlei ziekten en maken haast permanent gebruik van de reguliere gezondheidszorg.

Het is jammer dat de overheid (nog) niet inziet dat de complementaire zorg, waarvan de natuurlijke gezondheidszorg het belangrijkste onderdeel is, door zijn educatieve taak een enorme positieve invloed heeft op de volksgezondheid. Ieder land gaat gebukt onder een ondraaglijke financiële schuldenlast veroorzaakt door de reguliere gezondheidszorg. Patiënten die gebruik maken van de complementaire zorg, maken niet of veel minder gebruik van de peperdure reguliere gezondheidszorg. Ze gebruiken steeds meer gezonde voedingsmiddelen en beperken het gebruik van voedingsproducten, respecteren het natuurlijk levensritme, bewegen op een verantwoorde wijze en hebben een positieve instelling. Als ze ziek worden, en dat is nooit uit te sluiten, kunnen zij zich met eenvoudige natuurlijke middelen behelpen of raadplegen een complementaire therapeut. Zij maken geen gebruik van de dure reguliere gezondheidszorg en belasten de samenleving niet. Jammer dat de complementaire zorg door de overheid niet wordt gesteund.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

10:54 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |