27-03-14

Eet minstens 5 stuk fruit per dag in de strijd tegen kanker

Sinds de bekende oncoloog Prof. Dr. Janssens in de jaren negentig van de vorige eeuw zijn oproep heeft gedaan om per dag minstens 5 stuks fruit te eten in de strijd tegen kanker, is fruit geherwaardeerd en wordt als een volwaardig voedingsmiddel gezien. Bewuste mensen hebben de ontbijtkoeken, de gezoete graanvlokken of de havermout al lang vervangen door het fruitontbijt. Eethuisjes bieden verse fruitsalades aan, ook om mee te nemen en in iedere stad zijn er kraampjes waar men uitsluitend vers geperst vruchtensap naar keuze kan drinken. Dit is een positieve ontwikkeling die we toejuichen. Al te ijverige koks menen nu fruit te moeten toevoegen aan een groentesalade, wat zeker niet wenselijk is. Fruit en groenten zijn twee totaal verschillende voedingsmiddelen met een specifieke eigen samenstelling en verteren beter als ze afzonderlijk worden gegeten.

Vruchten zijn relatief rijk aan enkelvoudige suikers en bevatten vrij veel water, tussen de 80 en de 85%, bij watermeloenen varieert dit tussen 90 en 91%. Er is een affiniteit tussen koolhydraat en water. De koolhydraten zwemmen haast letterlijk in het water, de enkelvoudige suikers worden meteen vrij gegeven, hebben geen vertering nodig en worden spontaan opgenomen. Bovendien zijn vruchten uitzonderlijk rijk aan vitaminen van het B-complex en vitamine C, bevatten mineralen en spoorelementen en worden erg gewaardeerd voor hun bijzondere genezende stoffen die bioactieve substanties of fytochemicaliën worden genoemd. De Canadese wetenschapper Prof. Dr. Béliveau is een vooraanstaand expert op het gebied van kankeronderzoek en professor in kankerpreventie aan de universiteit van Québec. Hij heeft samen met zijn collega Dr. Denis Gingras, als oncoloog verbonden aan het Laboratorium voor moleculaire geneeskunde en hemato-oncologie van het St. Justine ziekenhuis in Montreal grondig onderzoek uitgevoerd naar de werkzaamheid van fruit, bessen, citrusvruchten, groenten en andere voedingsmiddelen bij het behandelen van kanker. We citeren een korte uitspraak van beide specialisten.

‘Kleine bosvruchten staan voor luchtigheid en frisheid, ze verspreiden de meest delicate geuren, zijn getooid met de meest intense kleuren en hebben een uiterst geraffineerde smaak. Ze maken deel uit van een heel beperkte groep voedingsmiddelen die eerder in ons dagelijks menu zijn opgenomen vanwege de passie die hun geur en hun raffinement in ons oproepen dan vanwege hun voedingswaarde. En als u ook zo dol bent op die bessen, zal het u verbazen als we vertellen dat die verrukkelijke vruchten echte schatkamers van kankerremmende fytochemische stoffen zijn. Wat is het heerlijk dat iets wat zo lekker smaakt ook zo goed voor de gezondheid kan zijn.’

Om in te spelen op deze prachtige lovende woorden over de vruchten kunnen we samen met deze wetenschappers ons de vraag stellen: Waarom blijven de mensen zich vergiftigen met industriële suikers terwijl er zoveel smakelijke vruchten in overvloed zijn? Voor een groot deel is dit uit onverschilligheid en voor een deel uit gebrek aan inzicht en kennis in voeding en gezondheid. Te lang hebben voedingsdeskundigen vruchten omschreven als waardeloos omdat men ze beoordeelde vanuit het gehalte aan eiwit, vet en koolhydraten. Sinds het belang van de vitaminen en de minderalen werd ontdekt, werden ze in die functie nuttig bevonden en aanbevolen. Thans is iedereen het er mee eens dat vruchten belangrijke voedingsmiddelen zijn die deel uit moeten maken van de dagelijkse voeding. Critici wijzen er op dat vruchten zeer kwetsbaar zijn, snel overrijp geraken en voor praktische problemen zorgen. Zo laten vruchten zich moeilijk met andere voedingsmiddelen combineren en weinig geschikt om tot gerechten te bereiden. Dat kunnen we niet ontkennen. Vruchten worden veel uit het vuistje gegeten of in de vorm van een vruchtensalade, vruchtenmoes (fruitmoes) of vruchtensap. Juist door deze beperkte bereidingstechnieken behouden de vruchten hun grote voedingswaarden. Vruchten zijn de natuurlijke alternatieven in de strijd tegen het overmatig gebruik van industriesuiker. Wie zich even verdiept in de wereld van de vruchten, staat verstomt van het grote aanbod, de heerlijke natuurlijke kleuren, smaken en geuren.

09:08 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-03-14

Noten, zaden en pitten - krachtvoer voor de mens

De oliehoudende noten, zaden en pitten en de oliehoudende vruchten avocado en olijven zijn de beste leveranciers van gezond, plantaardig vet. Ze zijn rijk aan enkelvoudig en meervoudig onverzadigde vetzuren en bevatten geen cholesterol. Bij deze voedingsmiddelen maakt het plantaardig vet deel uit van een organisch geheel en is verbonden met het plantaardig eiwit. Vet en eiwit behoren samen en hebben elkaar nodig bij de vertering. Alle nodige hulpstoffen in de vorm van micronutriënten zijn aanwezig zodat de vertering optimaal verloopt. Het vetgehalte varieert van 49% (zonnebloempitten) tot 67% (paranoten). Ze bevatten oplosbare, maar niet verteerbare vezels die de stofwisseling gunstig vertragen, de hoeveelheid suikers en insuline in het bloed normaliseren, het cholesterolgehalte terugdringen en energie verschaffen voor heilzame darmbacteriën. Zij wijzigen hun chemische omgeving waardoor ze schadelijke bacteriën in de darm tegengaan en hebben een gunstige invloed op de darmflora. Daarnaast bevatten ze onoplosbare vezels (ballaststoffen) die de darmwerking verhogen en de stoelgang bevorderen zodat vele ongewenste afvalstoffen verwijderd worden. Noten zijn bijzonder rijk aan calcium, magnesium en fosfor, de bouwstenen van het bot. Daarnaast zijn het goede leveranciers van de vitamine E en het B-complex. Noten worden omschreven als krachtvoer en hebben vooral een ondersteunende functie.

 

Deze oliehoudende voedingsmiddelen hebben de slechte reputatie van dikmakers wegens het hoge caloriegehalte. Deze redenering is niet helemaal juist omdat oliehoudende noten, zaden en pitten in kleine hoeveelheden worden gebruikt, vaak eet men ze uit het vuistje. Door hun samenstelling geven ze een snel verzadigingsgevoel. Misbruik is nooit uit te sluiten. Het is raadzaam om regelmatig en zeker tijdens de herfst en de winter noten te eten. Omdat noten na het oogsten gedroogd worden om schimmelvorming te voorkomen, zijn ze vaak te droog. Amandelen lenen zich uitstekend om gedurende de nacht te laten weken in bronwater waardoor ze lichtjes opzwellen, goed verteerbaar zijn en erg vers smaken. Bij andere noten is dat moeilijker omdat hun huid minder vocht opneemt. Men kan ze voor het gebruik malen en er bronwater overheen gieten om hetzelfde effect te bereiken. Sesamzaad, dat rijk is aan calcium en ijzer, zal men altijd malen omdat de zaadjes te klein zijn en niet gekauwd kunnen worden. Niet gemalen sesamzaad verlaat het lichaam onaangeroerd. Maal noten, zaden en pitten nooit op voorhand wegens de oxidatie, ze worden dan snel ranzig. Sommige mensen zijn allergisch voor noten, zaden of pitten terwijl anderen ze moeilijk verteren doordat ze aan lever- of galproblemen lijden. Voor hen zijn noten niet geschikt.

 

Avocado

Avocado is een subtropische vrucht uit Midden-Amerika en behoort tot de laurierfamilie. Ze bevat 23,5% vet van uitzonderlijke kwaliteit en is rijk aan vitamine E, die bekend staat om zijn antioxiderende werking waardoor er minder gevaar is om ranzig te worden. Avocado heeft het grote voordeel dat het rijpingsproces pas na het oogsten begint (tussen 15 en 24 °C). Een rijpe avocado levert een zacht geel vruchtvlees. Het toevoegen van citroensap doet het vet beter verteren en maakt de smaak aantrekkelijk. Vlees van de vrucht wordt fijn geplet en met strooikruiden op smaak gebracht.

 

Olijf

Olijven worden gemarineerd om een betere smaak te verkrijgen, zijn rijk aan vet (36%), maar door het marineren wordt er veel zout toegevoegd, meer dan 3 g per 100 g. Olijven worden uitsluitend als versnapering gegeten. De meeste olijven worden geperst tot olie.

 

Olie

Olie, ook tafelolie of spijsolie genoemd, neemt in de keuken een belangrijke rol in. Terwijl er vroeger slechts enkele oliesoorten gebruikt werden, is het aanbod sterk uitgebreid, vooral op culinair vlak. Olie is vloeibaar vet en is rijk aan enkelvoudig en hoog onverzadigde vetzuren. Het gaat hier om een hoog geconcentreerd product van 99,50% olie. Dat zorgt er voor dat olie gemakkelijk oxideert en ranzig wordt. Daarom wordt olie in donkergroene flessen of blikken busjes verpakt. De calorische waarde van olie ligt op 898 Kcal per 100 g. Het is jammer dat dit vaak als een negatief argument wordt gezien. Olie wordt in kleine hoeveelheden gebruikt om voedsel te bereiden of om als saus of mayonaise te gebruiken. Laten we er aan toevoegen dat olie gezond is en niet vergelijkbaar is met dierlijke vetten waar terecht veel kritiek op is.

 

Olijfolie wordt geprezen voor zijn goede kwaliteiten, maar in principe kunnen alle oliën gebruikt worden. Er is een enorm aanbod aan allerlei soorten oliën zodat het voor de consument niet altijd gemakkelijk is om een keuze te maken. Olie is uiterst geschikt voor koude bereidingen, vooral voor oliesausjes, mayonaise en andere toepassingen. Olie is hoog geconcentreerd en moet goed bewaard worden anders wordt ze ranzig. Arachideolie, maïskiemolie, zonnebloemolie, rijstolie (neutrale smaak) of olijfolie (uitgesproken smaak) zijn beter geschikt voor warme bereidingen. Deze soorten worden aanbevolen bij het roerbakken (wokken). Frituren is een bereidingstechniek waarbij het voedsel enkele minuten in zeer hete olie (160 à 190° C) wordt ondergedompeld om een krokante korst te vormen. 180 °C wordt gezien als de kritische grens voor olie.

09:23 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-03-14

Zoetstoffen, laat ze links liggen

De meest gebruikte zoetstoffen staan op het etiket vermeld met een E-nummer. De consument heeft bij het winkelen geen boekje bij de hand waarin de 1.525 E-nummers met hun betekenis vermeld staan. Bovendien mist men een vergrootglas om de kleine tekstjes op het etiket te lezen. Bij aankoop van voedingsmiddelen laat men zich leiden door kleur, vorm, aroma, versheid enz. maar bij voedingsproducten ligt dat heel anders. Niemand weet met zekerheid wat in al deze mooi verpakte producten schuilt. Het is niet aangenaam om met argusogen en met een gevoel van wantrouwen boodschappen te doen. Daarom is grondige voorlichting en een duidelijke wetgeving dringend noodzakelijk en wat daar niet aan voldoet moet uit de rekken. We bespreken in het kort een beperkt aantal zoetstoffen van de grote reeks.

 

E420 Sorbitol

Sorbitol is een wit hygroscopisch kristallijn poeder met een zoet smaak, 0,6 maal hoger als suiker. Bij grote hoeveelheden ontstaat winderigheid, opgezette buik met krampen, maag- en darmproblemen. Sorbitol remt de opname van de vitamine B6 af. Wordt gebruik in de productie van marsepein, crèmegebak, koeken, cake, chocoladesnoepjes en in producten voor suikerpatiënten.

 

E421 Mannitol

Dit is het isomeer van sorbitol (overeenstemmende stof) en is een wit kristallijn poeder dat als antiklontermiddel en als zoetstof wordt gebruikt. De zoetkracht is ongeveer de helft van suiker. Het wordt bereid uit gemodificeerde maïs. 17% wordt via de urine uitgescheiden en werkt vochtafdrijvend. Wordt verwerkt in snoep en consumptie-ijs. Mannitol kan verteringsproblemen en andere klachten veroorzaken en behoort tot de risicovolle zoetstoffen.

 

E950 Acesulfaam-K

Dit is een synthetische zoetstof met een zoetkracht van 200 keer die van suiker, is bestand tegen hitte en wordt daarom veel gebruikt in industrieel gebak en gekookte gerechten. Wordt omwille van zijn bittere nasmaak gecombineerd met andere zoetstoffen, o.a. aspartaam. Staat beschreven als een te vermijden zoetstof.

 

E951 Aspartaam  

Is de meest omstreden synthetische zoetstof met absolute voor- en tegenstanders. Heeft een zoetkracht die 200 maal hoger ligt als suiker. Aspartaam wordt via genetisch gemanipuleerde bacteriën bereid en wordt ook gebruikt als smaakversterker. Wordt veel gebruikt in frisdranken, yoghurtdrankjes, snoep, ontbijtgranen, oploskoffie enz. Er werden 5.000 klachten gerapporteerd waaronder talrijke psychische en emotionele aandoeningen.

 

E952 Cyclamaat

Is een synthetische zoetstof met een zoetkracht die 20 à 30 maal die van suiker overtreft. Wordt vaak gebruikt in combinatie met E950 en E951 en is goed bestand tegen hitte. Vindt talrijke toepassing in industrieel gebak, ontbijtvlokken tot chocolade. E952 is in de VS verboden. Wetenschappers gaan er vanuit dat bij langdurig gebruik blaaskanker kan ontstaan. Sommige mensen reageren allergisch (netelroos).

 

E953 Isomalt

Het is een synthetische zoetstof die via genetische manipulatie wordt gemaakt. Wordt gebruikt in snoep, chocolade, desserts, krokante koeken, wafels, brood enz. maar ook in Tagatesse, een omstreden zoetstof.

 

E957 Thaumatine

Deze zoetstof heeft een zoetkracht gemiddeld 2.500 maal krachtiger dan suiker. Deze zoetstof wordt geïsoleerd uit een West-Afrikaanse plant (Thaumatococcus daniellii) en wordt vrij veel gebruikt in allerlei voedingsproducten. Over de nevenwerkingen is niet zoveel bekend.

 

E959 Neohesperidine DC

De zoetkracht lig op 1.800 maal die van suiker en wordt aan talrijke voedingsproducten toegevoegd. Deze zoetstof wordt als vrij onschuldig omschreven, maar men kent de risico’s niet op langer termijn.

 

E967 Xylitol

Is een synthetische zoetstof die in snoep en talrijke voedingsproducten wordt verwerkt. De zoetkracht staat gelijk aan suiker. Over de nevenwerking lopen de bronnen uit elkaar. De een houdt het bij een licht laxerende werking bij een te hoge dosis, de ander spreekt van metabole aandoeningen, nierstenen, misselijkheid, verstoring van het oriëntatievermogen.

 

Los van hun nevenwerkingen hebben deze zoetstoffen het nadeel dat de natuurlijke zoete smaak, die in onze genen ligt opgestapeld, er door vervaagt. De echte, natuurlijke zoete smaak werkt als een levensbeschermd signaal en toont ons wat we echt nodig hebben. Een zoetstof levert een schijnsmaak die ons aan natuurlijk zoet doet denken, maar het niet is. Veel van deze zoetstoffen komen in natuurlijke voedingsmiddelen voor, maar in zeer lage concentraties. Wetenschappers stellen zich de vraag hoe de hersenen op dergelijke overdreven zoete prikkels reageren. De consument troost zich door er op te wijzen dat de hoeveelheid van deze zoetstoffen vrij laag ligt. Ze worden inderdaad in mg uitgedrukt. Ieder mens eet ongeveer 1.000 maaltijden per jaar, ontbijt inbegrepen, terwijl er tussendoor snoepjes worden gegeten en frisdrank gedronken. Als men het totaal aan zoetstoffen en andere additieven per jaar optelt, komt men tot een verrassend grote hoeveelheid. Dat kan niet ongestraft blijven.  

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

http://natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

09:04 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-03-14

Cholesterol is niet altijd de boosdoener

Al vanuit de jaren zestig van de vorige eeuw legt men een verband tussen cholesterol en het verhoogde risico op hart- en vaatziekten. Cholesterol is een vetachtige substantie die tot de sterolen behoort en verschillende gunstige functies in het lichaam heeft. Cholesterol is niet de boosdoener. Het is bekend dat niet alle hartpatiënten een verhoogd cholesterolgehalte hebben terwijl niet iedereen met een verhoogd cholesterolgehalte aan hart- en vaatziekten lijdt. Moedermelk, dat het primaire voedsel is van de baby, bevat 25 mg/100 g cholesterol en heeft als functie de groei te bevorderen.

 

We vermelden een aantal andere gunstige functies van cholesterol.

·     maakt voor een derde deel uit van het galsap

·     wordt in de lever omgezet tot galzuur

·     is nodig voor een goede vetvertering en absorptie

·     transporteert vitamine D dat in de huid wordt gevormd naar de nieren

·     is een bestanddeel van de geslachtshormonen

·     is een onderdeel van de bijnierschorshormonen

·     maakt deel uit van de celwand van de lichaamscellen

Dat neemt niet weg dat cholesterol bij een groot aantal mensen de vaten verstopt en hart- en vaatziekten veroorzaakt. Deze mensen gebruiken vaak te grote hoeveelheden cholesterolrijke voeding zoals vlees, vis en kaas of slagen er niet in het overtollige cholesterol af te voeren. Gebrek aan beweging of fysieke inspanningen liggen vaak aan de basis. Erfelijke aanleg komt vrij veel voor alsook een ongezond voedingspatroon en een levenswijze vol stress.

 

Lipoproteïnen

Vetzuren, glyceriden, fosfolipiden zijn niet of moeilijk in water oplosbaar waardoor ze niet door het waterrijk bloed worden opgenomen. Daarom is een binding met eiwit nodig. Samen met eiwit vormen ze aggregaten die zich als oplosbare stoffen gedragen. Men noemt ze lipoproteïnen of vet-eiwitcomplexen. Ze staan in voor het vervoer van de vetten in het organisme en bestaan uit twee delen: een eiwitgedeelte (apoproteïne) en het vetgedeelte (lipidegedeelte). Lipoproteïnen worden voornamelijk in de lever en de darm geproduceerd en bevinden zich in het bloed. Ze worden geordend volgens de polariteit van de samengestelde elementen. Men klasseert ze volgens hun densiteit, dit is de verhouding tussen gewicht en volume en staan bekend als de goede en de slechte cholesterol. Hierbij gebruikt men de engelstalige afkortingen.

 

·     VLDL:       Heel lage densiteit lipoproteïnen.

·     IDL:          Middelmatige lage densiteit .

·     LDL:         Lage densiteit.

·     HDL:        Hoge densiteit.

 

In medische kringen wordt veel aandacht besteed aan hun fysiologische functie. Een geleidelijke verhoging van de densiteit van de lipoproteïnen gaat gepaard met een verandering van de lipidewaarde en de verhoging van de eiwitwaarde. LDL staat in voor het transport van het cholesterol naar de vaatwanden, vandaar dat LDL de slechte cholesterol wordt genoemd. HDL is de goede cholesterol omdat er een beschermende werking vanuit gaat naar hart en vaten. Het is niet uitgesloten dat HDL overtollige cholesterol elimineert. Bij een bloedanalyse geeft het laboratorium de verhouding aan tussen LDL en HDL. Zolang mensen zich vastklampen aan een voedingspatroon op basis van vlees, vis en kaas zal men te veel cholesterol in het bloed aantreffen. Veel mensen blijven er niet bij stilstaan dat een groot deel van het cholesterol door het lichaam zelf wordt aangemaakt. Bij een groot aantal mensen is een genetische of familiale belasting aanwezig. Zij krijgen het cholesterolgehalte niet of moeizaam op het gewenste niveau. Er zijn talrijke factoren die een rol spelen bij een te hoog cholesterolgehalte en die moeten aangepakt worden.

 

·     Onevenwichtig voedingspatroon

·     Genetische aanleg

·     Overgewicht

·     Roken

·     Gebrek aan lichaamsbeweging

·     Hoge bloeddruk

·     Stress

·     Darmverstopping en slecht werkende darm

·     Belaste lever 

Eigen aanmaak

Het is niet zo moeilijk om een cholesterolvrij dieet samen te stellen of het cholesterol sterk te reduceren. Het probleem ligt vaak in het feit dat het lichaam zelf te veel cholesterol aanmaakt in de lever en daar heeft men minder vat op. Toch zijn er factoren die een rol spelen bij het verlagen van de cholesterolspiegel en het afvoeren ervan. We gaan er even op in.

 

Voedingsvezels

Cholesterol komt hoofdzakelijk voor in voedingsmiddelen met weinig voedingsvezels (vlees, vis, kaas, eigeel). Voedingsvezels beperken de opname van cholesterol in de darm waardoor het niet of veel minder in het bloed wordt opgenomen. Voedingsvezels activeren bepaalde stollingsremmende stoffen, waardoor bloedklontertjes worden tegengegaan. Een goed werkende dikke darm heeft een gunstige invloed op de werking van de lever en daardoor gunstig bij de aanmaak en de afvoer van cholesterol.

 

Voorzichtig met zetmeel en suikers

Onderzoek op ratten heeft aangetoond dat de aanwezigheid van zetmeel en vooral in combinatie met geïsoleerde suikers (industriesuiker) het cholesterol sterk deed stijgen. Zetmeel in combinatie met industriesuiker komt in talrijke voedingsproducten voor. Alles wat onder de noemer ‘gebak’ en ‘snoep’ valt, behoort tot deze groep. Matig gebruik van genotsmiddelen is aan te bevelen bij een te hoog cholesterol.

 

Eet minder vlees, vis en kaas

De beste en de enige doeltreffende methode om de slechte vetten en het cholesterol te reduceren is minder vlees, vis en kaas eten, waardoor de inname van cholesterol drastisch vermindert. Vermijd zoveel mogelijk het gebruik van voedingsproducten met toegevoegd vet en geef de voorkeur aan voedingsmiddelen. Voedingsproducten zijn industrieel bereid en de consument krijgt nauwelijks informatie over de hoeveelheid toegevoegd vet, noch over de kwaliteit ervan. De etikettering is te vaag.

 

Gebruik meer plantaardige olie

Gebruik meer plantaardige olie met EOV en MOV vetzuren. Ze zijn een zegen voor de gezondheid en in het bijzonder voor het hart en de vaten. Door zijn hoge concentratie aan vloeibaar vet wordt een gedeelte van de olie afgevoerd en is werkzaam als glijmiddel in de dikke darm waardoor de ontlasting wordt bevorderd en dat betekent dat het cholesterol minder snel wordt opgenomen en het risico op darmkanker afneemt. Het gebruik van plantaardige olie versterkt de werking van de lever en remt de productie van cholesterol af.

 

Gebruik citroensap of azijn bij olie

Om de verteerbaarheid van olie te verhogen, is het aan te raden er citroensap of azijn aan toe te voegen wat een emulgerend effect geeft. Citroensap of azijn wordt steeds toegevoegd aan vinaigrettesaus en mayonaise, dat geeft een betere smaak en vertering. Door het beperken van dierlijke vetten krijgt men minder cholesterol binnen, door meer plantaardige olie te gebruiken produceert de lever minder cholesterol. Zo wordt uw cholesterolniveau gunstig beïnvloed. Laat u niet afschrikken door de vele calorieën die plantaardige olie levert. Binnen een gezond voedingspatroon neemt de olie slechts een klein gedeelte in. Een te vetarme voeding is echt niet gezond. Het lichaam moet dan vet uit koolhydraten aanmaken wat extra energie kost en veel afvalstoffen meebrengt. Te weinig vet zorgt voor een droge en harde stoelgang.

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

http://natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

10:29 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |