21-05-14

Suikerconsumptie halveren, een voorstel van de WHO

De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wil de maximale dagelijkse aanbeveling voor suikerconsumptie halveren. Niet alleen voedingswetenschappers, artsen en gezondheidswerkers voelen hier iets voor, maar ook politici die al te goed beseffen dat de overheid de kosten van de gezondheidszorg niet langer kan dragen. Men bindt de strijd aan tegen overgewicht dat voor een groot deel veroorzaakt wordt door een te hoge consumptie van slechte vetten en geïsoleerde suikers. Obesitas is niet langer een probleem van de geïndustrialiseerde landen, maar doet zijn intrede in de ontwikkelingslanden. Alle voedingsproducten en dranken waar geïsoleerde suikers aan zijn toegevoegd, zal men vermijden. Het grootste deel van deze suikers zet zich om in vet en verhoogt het lichaamsgewicht. Naast de WHO adviseert de gezondheidsdienst van de Verenigde Naties om maximaal 10% van de dagelijkse voeding te laten bestaan uit toegevoegde suikers.

Het is verheugend vast te stellen dat de Verenigde Naties het onderscheidt maakt tussen natuurlijke suikers uit fruit en andere natuurlijke voedingsmiddelen en deze niet wenst te terug te dringen. De WHO wil de toegevoegde suikers reduceren tot 5%. Alle instanties die betrokken zijn bij gezonde voeding moeten echter een duidelijk verschil maken tussen natuurlijke suikers en geïsoleerde of toegevoegde suikers. Net als in de vorige eeuw gaan voedingsdeskundigen er vanuit dat de koolhydraten ongeveer 60% van de totale hoeveelheid energie uitmaken, m.a.w. het grootste deel van de voeding bestaat uit natuurlijke suikers waar zetmeel een belangrijk deel van uit maakt. We moeten alle aanbevelingen in verband met het reduceren van suiker enkel in verband brengen met voedingsproducten, genotsmiddelen en frisdranken.

 

Andere acties

‘Action on Sugar’ een Brits-Amerikaanse actiegroep van artsen en academici spreekt duidelijk van ‘toegevoegde suikers’ aan voedingsproducten en is van mening dat 100 à 125 gr toegevoegde suikers aan voedingsproducten, frisdrank en genotsmiddelen absoluut te hoog is. Deze actiegroep is realistisch ingesteld en pleit voor het terugdringen van toegevoegde suikers met 33% (1/3) als eerste stap in de goede richting. In de toekomst moet dat verder naar beneden, naar 5% zoals het WHO aanbeveelt. Prof. Dr. Patrick Mullie, voedingsdeskundige aan de Vrije Universiteit Brussel zegt:

‘We gebruiken te veel toegevoegde suikers. Ons dagelijks verbruik van suiker schommelt tussen 100 à 125 g per dag (35 à 45 kg per jaar, per persoon). 100 g suiker is goed voor 400 Kcal, maar het zijn lege calorieën omdat ze geen vitaminen en mineralen bevatten. Als je dagelijks 2.000 Kcal binnenkrijgt en 400 Kcal daarvan zijn leeg, dan besef je dat dit heel veel is. Het suikerverbruik is in 50 jaar verdrievoudigd. Kinderen drinken soms een halve tot een hele liter cola op een dag. Hetzelfde met ontbijtgranen. In cornflakes zit 30 à 35 g suiker. Doe die suiker daar vandaag uit en de kinderen eten geen cornflakes meer. Heel tekenend in die zin zijn bijvoorbeeld de lightproducten. Die bevatten veel minder vet, maar omdat ze daardoor naar niets smaakten, ging men suiker toevoegen. Heel wat consumenten voegen alleen voor de smaak nog eens extra suiker aan hun voeding toe. Zo komen we nooit tot een oplossing. ’

Suiker is meer dan een smaakstof. Natuurlijke suikers zijn erg gezond en dienen als voedsel voor de hersenen, de zenuwen, de spieren en de rode bloedcellen. Zonder suikers is geen leven mogelijk. Bij een tekort aan suikers maakt het lichaam deze zelf aan uit vet en eventueel uit eiwit. Het gaat dan om een noodsituatie en deze omzetting kost extra energie en laat veel afvalstoffen achter. Daarom is het van groot belang dat we suikers uit voedingsmiddelen tot ons nemen. Door een onderscheid te maken tussen natuurlijke en toegevoegde suikers, tussen zoete voedingsmiddelen en gezoete voedingsproducten wordt alles duidelijk. Het massaal gebruik van suiker werkt obesitas in de hand en verhoogt het risico op diabetes type 2, ook al blijven de suikerfabrikanten beweren dat hiervoor geen aantoonbaar bewijs is. Prof. Dr. Christophe Matthys, voedingsdeskundige aan de Katholieke Universiteit van Leuven maakt de volgende opmerkingen.

‘Als je een hamburger eet, heb je kort daarna opnieuw een hongergevoel. Als je bewust met je gezondheid omgaat, weet je dat je dan niet meteen opnieuw moet eten. Maar niet iedereen doet dat en zo werk je obesitas in de hand. Daarnaast kan bij grootverbruik van snelle suikers op termijn diabetes type 2 opduiken. We gaan er niet geraken door enkel het suikergehalte in onze voeding terug te dringen. Mensen zullen zelf bewust gezonder moeten eten en meer bewegen.’

Prof. Dr. Matthys geeft aan dat heel wat voedingsproducten zoals bijvoorbeeld een hamburger geen verzadigingsgevoel geeft, vandaar dat hamburgers steeds groter en groter worden. Om het hongergevoel te onderdrukken, grijpen velen snel naar zoete frisdrank, dessert of een zoete versnapering. Mensen die zich uitsluitend met voedingsproducten voeden, missen de vitale krachten uit verse voedingsmiddelen en blijven met een onbevredigend gevoel achter. Dat wordt meestal met genotsmiddelen onderdrukt.

 

Nadelen van industriesuiker

Hoewel de voedingindustrie en de suikerfabrikanten beweren dat geïsoleerde suikers geen nadelen hebben voor de gezondheid zijn er wereldwijd onderzoeken uitgevoerd die het omgekeerde aantonen. Het blijft uiteraard moeilijk om de oorzaak van een ziekte alleen toe te schrijven aan het gebruik van industriesuiker, meestal zijn er meerdere oorzaken die samen doorslaggevend zijn. We spreken liever van een verhoogd risico dan van een oorzaak. Iemand die veel toegevoegde suikers gebruikt en daarbij nog slechte vetten, weinig beweegt en veel stress heeft, zal meer kans lopen om ernstig ziek te worden. We vermelden een aantal klachten waarvan wetenschappers zeker zijn dat er een negatieve correlatie is met suiker.

 

Suikerziekte type 2

Er is een duidelijke toename sinds het massaal gebruik van industriesuiker. Dat stelt men eveneens vast in ontwikkelingslanden waar de suikerconsumptie sterk stijgt. Deze geïsoleerde suikers worden door het ontbreken van ballaststoffen snel in het bloed opgenomen en doet de bloedsuikerspiegel meteen stijgen. De pancreas is verplicht om insuline te produceren om de bloedsuikerspiegel te normaliseren. Omdat er meerdere keren per dag dergelijke opstoten plaatsvinden, geraakt de pancreas overbelast wat het risico op suikerziekte vergroot. Diabetes is een ziekte in opmars. Volgens de Internationale Diabetes Federatie (IDF) sterft er wereldwijd om de 7 seconden iemand aan suikerziekte. Er is geen ziekte die zo nauw verbonden is met het misbruik van suikers. Diabetes, kanker en Alzheimer worden de as van het kwaad genoemd.

 

Stressgevoeligheid

Omdat industriesuiker het zenuwstelsel en de hersenen onvoldoende voedt door de afwezigheid van vitaminen en mineralen, wordt men stressgevoelig. Het is aan te nemen dat het stressmechanisme dat zich in de hersenen bevindt ontregeld geraakt waardoor de vatbaarheid voor stress, emotionele aandoeningen en psychische spanningen toeneemt. Industriesuiker bevat geen vitaminen van het B-complex en geen magnesium waardoor zowel de zenuwen als de spieren verzwakt geraken. Spierspanningen worden meestal door stress veroorzaakt.

 

Obesitas

Omdat industriesuiker voor lege calorieën zorgt die in vet worden omgezet, is het logisch dat bij veelvuldig gebruik van voedingsproducten met toegevoegde suikers het lichaamsgewicht toeneemt. Er zijn onderzoekers die er vanuit gaan dat toegevoegde suikers de grootste oorzaak van obesitas zijn door de omzetting van suiker in vet. Dierlijke vetten en toegevoegde suikers zijn de belangrijkste dikmakers. Fastfood is daar een bevestiging van. Overgewicht is niet langer een fenomeen in het rijke westen, in de ontwikkelingslanden begint het stilaan een probleem te worden.

 

Darmgassen en darmproblemen

Omdat de hoeveelheid toegevoegde suikers zeer hoog ligt, is het verteringsstelsel niet altijd in staat om al deze suikers te verteren. Onverteerde suikers gisten in de dikke darm zodat er zich gassen vormen en de darmen uitzetten. Vandaar een opgezette buik waar zeer veel mensen mee te kampen hebben. Dit fenomeen kennen we bij bierdrinkers met hun bekende ‘bierbuik’. Deze gasvorming belet de goede werking van de darm en zorgt voor talrijke darmproblemen zoals chronische diarree, darmverstopping, darmontsteking, verstoring van de darmflora en eventueel darmkanker.

 

Tandcariës

De oorzaak van tandcariës ligt in de vorming van een kleverig aanslag op de tanden. Tandplak is opgebouwd uit glucose-eenheden en wordt gevormd door bepaalde mondbacteriën. Streptococcus voedt zich met koolhydraat. Het gebruik van gekookt voedsel veroorzaakt de bacteriële verstoring in de mond en zet suikers om in agressief zuur. Tandartsen waarschuwen al lang voor de vernietigende werking van alles waar suiker aan is toegevoegd. Het eten van vers fruit versterkt de tanden en zorgt voor het bacterieel evenwicht.

 

Kaasmolaren

Men stelt verontrustend vast dat 5 à 10% van de kinderen kampt met kaasmolaren, d.w.z. dat de tanden een geel tot bruinachtige kleur krijgen, zacht worden en beginnen te schilferen en af te brokkelen. Tien jaar geleden kwam dat nog sporadisch voor bij 1% van de kinderen. Een verklaring voor dit verschijnsel en vooral voor de sterke toename heeft men nog niet. Wetenschappers maken zich ernstige zorgen en denken aan drie mogelijke oorzaken: invloeden vanuit het vervuild milieu, minderwaardige voeding met toegevoegde suikers, snoep en frisdrank of het gebruik van bepaalde medicijnen. Gebrek aan tandhygiëne wordt uitgesloten. Het probleem doet zich voor na het wisselen van de tanden.

 

Cholesterol

Toegevoegde suikers worden gezien als oorzaak van veel gezondheidsproblemen. Dat lijkt overdreven, maar toch stelt men vast dat het massaal gebruik van toegevoegde suikers een indirecte invloed heeft op het ontstaan van veel ziekten. Men mag niet uit het oog verliezen dat koolhydraat de belangrijkste en de grootste leverancier van energie is en bij ieder fysiologisch proces betrokken is. Een onderzoek in opdracht van de Amerikaanse regering heeft een verband aangetoond tussen het gebruik van toegevoegde suikers en een te hoog cholesterol. Bij jongeren tussen 12 en 18 jaar werd vastgesteld dat ze dagelijks gemiddeld 119 g suiker gebruikten, hoe hoger de suikerconsumptie des te ongunstiger de cholesterolwaarde. Een te hoog cholesterol verhoogt het risico op hart- en vaatziekten.

 

Leververvetting (steatose)

Een teveel aan suiker wordt in de lever opgeslagen en wordt daar omgezet in vet. De levercellen geraken ontstoken waardoor deze onvoldoende vet kunnen opnemen. Leververvetting wordt in verband gebracht met alcoholmisbruik, verstoring van de insuline waardoor een constant hongergevoel aanwezig is, wat aanleiding geeft tot overgewicht. Een teveel aan toegevoegde suikers leidt tot stofwisselingsziekten en versnelde veroudering.

 

Andere klachten

Er wordt verder verband gelegd tussen het massaal gebruik van toegevoegde suikers in voedingsproducten en frisdrank en een verhoogd risico op kanker. De toename van kanker stijgt met de dag en loopt haast parallel met de stijging van de suikerconsumptie. Alzheimer en andere vormen van dementie, ADHD, autisme, agressief gedrag, depressie, hart- en vaatziekten, chronische ziekten, artritis, artrose, botontkalking, osteoporose enz. worden allemaal gerelateerd aan een te hoge suikerconsumptie. Het gebrek aan natuurlijke suikers is doorslaggevend.

18:14 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-05-14

Bewegen … hoeft geen pijn te doen

Het leven is beweging, dood is stilstand. De mens is een beweeglijk wezen, bewegen doet bij veel mensen pijn, maar dat hoeft niet. Door allerlei omstandigheden neemt de mobiliteit af, vooral door ziekte en door het verouderingsproces waardoor de gewrichten en spieren stram worden. Reuma is een verzamelnaam van alle ziekten die te maken hebben met beweging of anders uitgedrukt, ziekten die de beweging bemoeilijken en pijn veroorzaken. Beweging hangt nauw samen met de spieren, pezen, banden en bindweefsel, maar ook met gewrichten en botten. De hersenen en het zenuwstelsel zorgen voor de besturing van de beweging en dat gebeurt via het neuromusculair systeem. De zenuwimpulsen worden overgedragen op de spieren die via de gewrichten zorgen voor de nodige beweging. Gewrichten zijn perfecte scharnieren die zichzelf smeren en onderhouden en we hebben er ontzettend veel. Bij beweging is de doorbloeding en de ademhaling betrokken. Om te bewegen hebben we energie nodig en die halen we uit voeding. Bij een bewegingsziekte zijn, zoals aangetoond, talrijke processen betrokken en daarom is het niet eenvoudig om reumatische aandoeningen met een eenvoudig middel te behandelen. Er is een totale aanpak nodig. Om het eenvoudig te houden kunnen we reuma in vier groepen indelen:

- Ontstekingsreuma, zoals artritis.

- Reuma in de vorm van slijtage, zoals artrose.

- Reumatische aandoeningen van de weken delen zoals een tenniselleboog of een stijve nek.

- Stofwisselingsaandoeningen, zoals jicht of osteoporose.

Reumatische aandoeningen hebben veel oorzaken. Er is de aanleg of dispositie, d.w.z. dat bepaalde mensen en soms een hele familie daar vatbaar voor zijn. Een andere oorzaak is de immuniteit. Mensen met een zwakke weerstand zijn vatbaar voor ontstekingen. Vaak veroorzaakt een fysieke belasting door overdreven te sporten of bij zware lichamelijke inspanningen dergelijke problemen.

Een onjuiste voeding kan een belangrijke oorzaak zijn. Jarenlang onderzoek heeft aangetoond dat reumapatiënten veel brood, vlees en/of kaas eten. Twee van de drie voedingsmiddelen komen dagelijks in hun voedingspatroon voor, vaak ook alle drie. Dit zijn drie sterk verzurende voedingsmiddelen, want reumatische aandoeningen zijn verzurende klachten. Verzurende voeding heeft niets te maken met de zure smaak, maar wel met de verhouding tussen voedingsmiddelen met een zuur- en een basenoverschot. Voedingsmiddelen die rijk zijn aan eiwit zoals vlees, kaas en in mindere mate graanvoeding hebben een zuuroverschot dat tijdens de stofwisseling ontstaat en in normale omstandigheden spontaan wordt afgevoerd. Indien de aangevoerde hoeveelheid groter is dan de capaciteit om het af te voeren, ontstaat er een opstapeling van zuren die de gewrichten en botten aantasten. Tot de basenrijke voedingsmiddelen behoren fruit, bessen, meloenen, groenten, aardappelen en haast alle voedingsmiddelen die weinig eiwit, veel water en veel mineralen bevatten. Ze zijn licht verteerbaar, hebben een lage calorische waarde en men kan er grote hoeveelheden van eten.

We zullen hiervan 80% gebruiken en slechts 20% voedingsmiddelen met een zuuroverschot. Reumapatiënten eten te veel zuurvormende voeding waardoor hun voedingspatroon te sterk geconcentreerd is en het lichaam verzuurt. Een verzuurd lichaam wil zichzelf ontzuren door op zoek te gaan naar basische stoffen zoals calcium of magnesium die uit het bot worden geroofd. Zo ontstaat artrose of osteoporose. Door fysieke belasting verergert de toestand. Bij reumatische aandoeningen spelen vervuilde darmen een grote rol. Verzuurde voeding bevat weinig ballaststoffen zoals ruwe vezels en blijft daardoor te lang in de darm opgestapeld. Dit geeft aanleiding tot allerlei ontstekingshaarden en verzwakking van de immuniteit want de meeste afweercellen bevinden zich juist in de dikke darm.

Wie aan reumatische klachten lijdt, doet er goed aan om meer waterrijke voedingsmiddelen te gebruiken en verzurende voeding zoveel mogelijk uit te schakelen. Reumatische aandoeningen komen weinig voor bij vegetariërs. Wie in een acute fase verkeert, doet er goed aan om zich gedurende een bepaalde periode geheel te onthouden van vlees, vis en kaas. Er treedt dan meestal snel een verbetering op. Jicht is een stofwisselingsziekte met een verstoorde purinehuishouding. Purine zit in een aantal voedingsmiddelen zoals alles wat uit de zee komt, vlees, peulvruchten en vooral soja. Jicht wordt goed behandeld met een purinevrij dieet. Artritis is de meest pijnlijke reumatische aandoening omdat vaak meerdere gewrichtjes ontstoken zijn en aanleiding geven tot vergroeiing. Iedere beweging doet dan pijn.

Osteoporose komt steeds meer voor tijdens de menopauze en kan het beste bestreden worden door kalkrovers zoveel mogelijk uit te schakelen. Dat kan door te letten op een goed zuur-base evenwicht in de voeding. Aardappelen, komkommers, pompoen, watermeloen, fruit en groenten hebben een sterk ontzurende werking en horen thuis in ieder voedingspatroon in de strijd tegen reumatische aandoeningen. Het gebruik van amandelen is erg aan te bevelen om het aangetaste bot weer te herstellen. De amandel is een zuurvormend voedingsmiddel, maar binnen een evenwichtige voeding is dit geen bezwaar. De amandelen worden gedurende de nacht in bronwater (flessenwater) geweekt, zwellen lichtjes, smaken vers en verfrissend en leveren de bouwstenen van het bot. Men gebruikt 15 tot maximum 30 gram per dag. Fibromyalgie wordt ook spierreuma genoemd en komt vaak voor in combinatie met CVS (Chronisch vermoeidheidssyndroom). De oorzaak moet vooral gezocht worden in een langdurige overbelasting van het spierweefsel door fysieke inspanning, door aanhoudende stress of emotionele aandoeningen. De pijn manifesteert zich bij haast iedere beweging en verspreidt zich over heel het lichaam. Stress zet zich vooral vast op nek en schoudergordel en uit zich in lage rugklachten, bekkengebied en ledematen. Bij alle reumatische aandoeningen verergert pijn bij stress of negatieve emoties. Te vaak vergeet men dat stress een uitlokkende factor is en het genezingsproces afremt. Bewegen hoeft geen pijn te doen op voorwaarde dat men rekening houdt met voeding, levenswijze en ingesteldheid. Genezing is enkel mogelijk door over heel de lijn, zowel op fysiek als psychisch en emotioneel vlak alle obstakels op te ruimen. Ontzuren is daarbij de grote boodschap.

09:16 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Natuurgeneeskunde, Voeding | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-05-14

Vitaminen, gezonde maar kwetsbare stoffen.

 

 

Vitaminen zijn kwetsbare stoffen die vrij snel worden beschadigd of vernietigd onder invloed van zuurstof of warmte tijdens de bereidingen. Ongeschonden vitaminen die hun functies optimaal vervullen, vinden we enkel terug in verse voedingsmiddelen zoals fruit, groenten, noten, zaden, pitten, paddenstoelen, olie enz. Deze voedingsmiddelen leveren niet alleen vitaminen, maar tegelijkertijd mineralen, spoorelementen, enzymen en andere belangrijke micro- en macronutriënten. Hoewel we in dit artikel onze aandacht richten op de vitaminen, moeten we ze binnen de voeding in een veel ruimer perspectief plaatsen. Vanuit een theoretische benadering is het logisch dat we alle stoffen afzonderlijk bestuderen, maar het zijn de onderliggende verbanden die van het grootste belang zijn. Omdat vitaminen in de voedingsmiddelen kwetsbare stoffen zijn, gaan we even in op de verschillende factoren die de kwetsbaarheid verhogen.

 

Oogsten, transport en bewaren

Al bij het oogsten van de voedingsgewassen treedt er een minimaal aan verlies op dat tijdens het transport verhoogd wordt. Al kan men dit verlies verwaarlozen, het is aanwezig. Als voedingsmiddelen te lang, te warm of te koud in magazijnen bewaard worden, zet zich dit verlies verder. Zelfs diepgevroren voedingsmiddelen kennen verlies aan vitaminen.

 

Industriële bereidingen

Door voedingsmiddelen op industriële wijze te verwerken tot voedingsproducten is er ongetwijfeld verlies aanwezig. De mechanische verwerking zoals snijden, raspen, pletten, mengen, roeren, mixen enz. hebben een vernietigende werking op de aanwezige vitaminen terwijl bij de warme bereidingen het hoogste verlies optreedt.

 

Verpakking

Voedingsproducten bevatten conserveringsmiddelen en worden verpakt in blikjes, dozen, kartons, zakjes enz. Ze blijven maanden tot jaren in de verpakking en verliezen zeker in ongunstige omstandigheden veel van hun vitaminen.

 

Gaarkeukens

Cateringbedrijven beginnen vrij vroeg met het bereiden van de gerechten die ze lang op voorhand warm houden. In grote bedrijfsrestaurants blijft alles constant warm en dat geeft een aanzienlijk verlies aan vitaminen.

 

Bereidingen in eigen keuken

Verse voedingsmiddelen die in de eigen keuken bereid worden, kennen uiteraard een verlies aan vitaminen, maar dat heeft men zelf in de hand. Het opwarmen van koud geworden voedsel geeft opnieuw een verlies aan vitaminen. Het verlies is niet vergelijkbaar met voedingsproducten of kant-en-klare gerechten die in de fabriek al veel van hun vitaminen hebben verloren.

 

Vitaminearme voeding

De voedingsindustrie bepaalt voor een groot deel de voedingswijze van de bevolking. Mooi verpakte voedingsproducten vullen de rekken van de supermarkt die haast blindelings in de kar terecht komen van de weinig bewuste consument. Er is wel wat onrust ontstaan door objectieve voorlichtingen en veel zeggende publicaties. Gelukkig dat er af en toe in de media voldoende aandacht aan de gevaren van de moderne voeding wordt besteed, maar daar blijft helaas te weinig van hangen. We citeren een korte tekst van Dr. P. De Veer uit zijn boek ‘Wij eten ons ziek’.

‘Het gehalte aan vitaminen is de waarde nul dicht genaderd. De hoofdschotel wordt meestal door een kant-en-klaar gerecht gevormd en hiervoor geldt hetzelfde. Snel klaar, maar met een zielig lage voedingswaarde. Het toetje bestaat meestal uit een gepasteuriseerd, of erger nog, gesteriliseerd melkproduct en levert geen noemenswaardige bijdrage aan wat onder goede voeding moet worden verstaan. Er wordt dan gezegd, ik drink iedere ochtend mijn glaasje vruchtensap bij het ontbijt. Teleurstellend. Met gesteriliseerd vruchtensap uit glas, karton of blik voorzien we op geen enkel belangrijk punt in de noodzakelijke vitaminebehoeften. Bij ontbijt en lunch denkt men heel gezond te zijn door het eten van bruinbrood. De voedingswaarde van het meeste bruinbrood is niet hoger dan van wit brood. De bruine kleur wordt veroorzaakt doordat men, in plaats van het witte tarwemeel, het donkergekleurde roggemeel gebruikt. Alleen volkorenbrood heeft nog een behoorlijke voedingswaarde. Kortom, armoede ondanks rijkdom.’

Dit citaat komt misschien radicaal over, maar in de grond heeft hij gelijk. Mensen denken dat ze gezond eten, maar de ontbijtvlokken of het brood dat ze eten is ingekleurd en gezoet met toegevoegde suikers. De yoghurt smaakt naar fruit, maar er zit geen fruit in, alleen smaakstoffen. De consument laat zich op grote schaal misleiden. Bovendien is er zoveel verwarring dat veel mensen niet meer weten wat gezond is. De vitaminen worden in twee groepen verdeeld, de in vet oplosbare en de in water oplosbare vitaminen. De vitaminen worden met een letter aangeduid en hebben een naam. In de praktijk en op de verpakking zal men meestal alleen de letter gebruiken, maar de consument weet niet altijd wat er mee bedoeld wordt. Dat heeft niets met gebrek aan intelligentie te maken, maar met het feit dat voeding een wetenschap is geworden. Bij het kiezen van appels, een krop sla, witloof of wortelen ligt het heel anders, daar wordt langs zintuiglijke weg de kwaliteit beoordeeld door te zien, te betasten, ruiken of proeven.

 

Voedingsvitaminen en vitaminepreparaten

In de voedingsleer worden beide begrippen gebruikt, maar men maakt niet altijd het onderscheid tussen beide. Daardoor heerst er een enorme verwarring rond voedingsvitaminen en vitaminepreparaten. Vitaminen zijn stoffen die in voedingsmiddelen in geringe mate voorkomen en die er samen met mineralen en andere stoffen er een geheel vormen. De hoeveelheid wordt uitgedrukt in mg en voor een aantal vitaminen in microgram per 100 g bruikbaar voedingsmiddel. Vandaar dat ze tot de micronutriënten behoren. Binnen deze benadering zijn sommige voedingsmiddelen bijzonder rijk aan vitaminen terwijl andere minder geconcentreerd zijn. De dagelijkse behoefte worden in dezelfde grootheden uitgedrukt. Het spreekt vanzelf dat bij dergelijke geringe hoeveelheden de kwaliteit doorslaggevend is. Deze kwetsbare vitaminen zijn van groot belang binnen de talrijke biochemische processen die in het organisme plaatsvinden. Anderzijds staat tegenover deze geringe hoeveelheid een enorme werking. Het zijn bijzonder krachtige stoffen.

Wetenschappers zijn erin geslaagd om de formule van de vitaminen te analyseren en kunnen die in het laboratorium nabootsen. Vandaar dat vitaminen in grote hoeveelheden gefabriceerd worden. Chemisch gezien stemmen ze helemaal overeen met de voedingsvitaminen, toch wordt aan hun werking getwijfeld. Sommige onderzoekers zeggen ronduit dat vitaminepreparaten niet werken en weggesmeten geld is. Anderen zijn iets voorzichtiger en menen dat er een farmacologische werking aanwezig is. Omdat vitaminen in haast alle voedingsmiddelen voorkomen kan bij gevarieerd voedingspatroon geen tekort optreden. Vooral als men dagelijks vers fruit, groentesalade, af en toe wat noten eet, krijgt men een rijkdom aan vitaminen binnen. Er zijn wel talrijke onderzoeken uitgevoerd die aantonen dat een te veel aan vitaminen in de vorm van tabletten schadelijk kunnen zijn. Het verrast ons niet als we zien dat sommige mensen honderd tot duizend maal meer innemen dan de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid.

20:52 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-05-14

Tagatose en Tagatesse, een zoet, maar twijfelachtig verhaal

Net als Stevia is Tagatose met veel enthousiasme onthaald omdat men er vanuit ging dat het in beide gevallen om natuurlijke middelen gaat. Zo wordt Tagatose omschreven als een ‘natuurlijke suiker’ of ‘suikervervanger’ die uit lactose (melksuiker) verkregen wordt. Het woord ‘natuurlijk’ is hier zeker niet op zijn plaats omdat een grondig productieproces nodig is om door hydrolyse lactose op te splitsen in galactose en glucose. Bovendien vervangt Tagatose de natuurlijke suiker niet omdat het een geïsoleerd product is, net als toegevoegde suikers. De galactose wordt door middel van een enzymatisch proces (arabinose-isomerase) weer omgezet in Tagatose waarvan het eindproduct geen lactose bevat. Dit enzym wordt met behulp van genetisch gemanipuleerde bacteriën gemaakt zoals de producent DSM dit vermeld. Het Bureau Nieuwe Voedingsmiddelen (Novel Food) beschouwt het als een nieuw verkregen ‘ingrediënt’. Daarom wordt het niet als voedingsadditief beschouwd en staat het niet als E-nummer vermeld. We citeren een reactie van Bio-shop, een natuurwinkel uit Turnhout (B) die weigert om in zijn winkel de zoetstof Tagatose en Tagatesse te verkopen.

‘Tagatose is een geraffineerde suiker die ook nutriëntenroof pleegt op het lichaam. Daarbij komt nog dat Tagatose in het lichaam wordt omgezet tot fructose. Tegenwoordig wordt fructose niet meer gezien als een veilig en goed alternatief voor suiker omwille van het feit dat het nutriënten rooft uit het lichaam, medeverantwoordelijk is voor tal van chronische ziekten, vermindering van de immuniteit, allergische reacties en belasting van de lever. Gewichtstoename is het gevolg van veelvuldig fructose gebruik door het stijgen van de bloedvetten, verhoging van het cholesterol en het trigliceridegehalte. ‘

Er duiken steeds meer negatieve reacties op. Zo heeft Liesbeth Oerlemans, natuurgeneeskundige, kritiek op het feit dat in de reclamefolder van Tagatose verwezen wordt naar de lage glycemische index omdat bij een zoetstof daar heel weinig van gebruikt wordt en de invloed op de bloedsuikerspiegel te verwaarlozen is. Verder wijst de fabrikant erop dat Tagatose een prebiotische werking zou hebben om een betere darmwerking te bekomen. Volgens Oerlemans is het absurd om een zoetstof te gebruiken om het verteringsstelsel te stimuleren. Daarvoor kan men beter fruit en groenten eten die rijk zijn aan ruwe vezels. Tagatose wordt massaal verwerkt in frisdrank en voedingsproducten.

 

Tagatesse

Tagatesse is een afgeleid product van Tagatose en wordt omschreven als een ‘tafelzoetstof’. Blijkbaar heeft Tagatose een aantal praktische nadelen waardoor men een nieuw product heeft ontwikkeld dat bijna 40% Tagaose bevat. Dit product leent zich beter in de keuken voor allerlei bereidingen. Het vervangt in gerechten de suiker. Omdat de zoetkracht ongeveer twee keer zo groot is als die van gewone industriesuiker heeft men binnen een recept de helft nodig. Tagetesse is een uitgesproken zoetstof en heeft de volgende samenstelling:

39,92% Tagatose

20,14% Voedingsvezels (inuline en oligo-sacchariden)

39,92% Isomalt

 0,02%  Sucralose

We gaan even in op de betekenis van de stoffen waarmee Tagatesse is samengesteld. Het gaat hier om een eigen samengesteld product uit geïsoleerde stoffen en zeker niet als een natuurlijk middel mag beschouwd worden. Natuurlijk betekent dat een middel zoals een appel of noot door de natuur is voortgebracht en dat eventuele behandelingen of bereidingen het natuurlijke karakter en samenstelling niet of er weinig heeft veranderd.

 

Inuline

Dit is een fructosehoudende polysaccharide en staat bekend als ballaststof en komt in veel voedingsmiddelen voor en bevordert de darmwerking. Inuline hoort tot de oplosbare voedingsvezels die in veel voedingsproducten wordt verwerkt.

 

Oligo-sacchariden

Dit is een niet verteerbare koolhydraat die net als inuline als ballaststof wordt gebruikt.

 

Isomalt

Dit is een synthetische zoetstof en staat bekend onder E953 dat de smaak gunstig beïnvloedt en als vulstof wordt gebruikt. Deze stof zou het bruiningseffect temperen. Isomalt wordt uit saccharose gemaakt, soms via genetische manipulatie. Het is een veel gebruiktezoetmiddel dat bij sommige mensen misselijkheid en diarree kan veroorzaken.

 

Sucralose

Dit is een organochloor verbinding en is een erg omstreden synthetisch zoetmiddel (E955) en is 600 keer zoeter dan suiker. Als mogelijke risico’s vermeldt Corine Gouget: beschadiging van het immuunsysteem aangezien voornamelijk de lever en de nieren worden aangetast. Echt vermijden is haar boodschap. E955 wordt in kleine hoeveelheden aan Tagatesse toegevoegd om de smaak te verbeteren.

Tagatesse mag volgens de fabrikant niet gebruikt worden bij baby’s en kleine kinderen beneden de 3 jaar. Tagatesse heeft immers een darmprikkelende werking en houdt te veel vocht vast in het maag-darmkanaal. Bij erfelijke fructose-intolerantie is Tagatesse niet veilig. Hoewel het niet laxerend werkt, kan bij mensen met gevoelige darmen toch diarree optreden. Tagatesse bevat een kleine hoeveelheid sucralose (0,02%) maar dit is een krachtige en een erg omstreden synthetische zoetstof met de bedoeling om de smaak bij te stellen. Dat geldt ook voor de synthetische zoetstof Isomalt. Omdat er geen invloed is op de bloedsuikerspiegel wordt het aanbevolen voor suikerpatiënten, maar in combinatie met een evenwichtig en caloriearm dieet, wordt er aan toegevoegd. Het is bovendien lactosevrij. Tagatesse is een erg omstreden zoetstof en daar is de consument zich niet altijd van bewust.

10:08 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |