29-10-14

Eenzaamheid, een verwaarloosd probleem

Nog nooit eerder was het zo eenvoudig om in contact te komen en te blijven met anderen. De sociale netwerken maken het mogelijk dat u met een muisklik of door het aanraken van het scherm in contact komt met onbekenden, overal ter wereld die dezelfde interesses en passies hebben. Niet alleen virtueel, maar ook fysiek is de toegankelijkheid vergemakkelijkt. De horeca, winkels, bioscoop, theater of musea en sportaccommodaties staan voor iedereen open. We leven in een open maatschappij en toch is de eenzaamheid nog nooit zo groot geweest. Bovendien is eenzaamheid een van de meest verwaarloosde psychosociale problemen. Het is niet alleen een complex probleem, maar kent veel aspecten en soorten. Een oudere Marokkaanse vrouw vertelde over haar diepe eenzaamheid in de beginperiode van haar immigratie. Nochtans was deze vrouw helemaal niet eenzaam, integendeel het was iemand met een zeer sterke sociale band, maar door te immigreren werden alle sociale contacten verbroken. Ze leed aan heimwee, had aanpassingsproblemen, kende de taal en de gebruiken niet van het gastland, ze miste haar familie en de haar vertrouwde omgeving. Eenzaamheid is in dit voorbeeld een gevolg van een veranderde leefsituatie.

Eenzaamheid betekent binnen de psychosociale basiskennis het onvermogen om vertrouwelijke contacten te leggen met anderen, met andere woorden, men kan of durft geen verbinding aan te gaan met anderen, ook al is die vrijblijvend of van korte duur. Eenzaamheid is zich voor de buitenwereld afsluiten vanuit een emotionele zelfbescherming. Niet iedereen die alleen woont, is eenzaam en niet iedereen die eenzaam is, woont alleen. Er zijn mensen die een duurzame relatie hebben opgebouwd of deel uitmaken van een gezin en toch te kampen hebben met ogenblikken van diepe eenzaamheid. Het is een gevoel van sociaal of emotioneel geïsoleerd zijn. Het gaat om een subjectief gevoel dat men met zich meedraagt waardoor men een schijnbare barrière niet kan overstijgen. Er zijn mensen die zich daarin gelukkig voelen en hun eenzaamheid koesteren tot zij zich bewust worden van een diep gemis aan sociale contacten en het uitblijven van een echte vriendschap. Veel mensen die aan eenzaamheid lijden, kennen een sterke hunkering naar contacten en missen het gevoel van samenhorigheid. Ze gaan gebukt onder emotionele pijn terwijl hun gedrag er negatief door wordt beïnvloed. Ze worden kritisch ten opzichte van zichzelf en mensen uit hun directe omgeving. Ze hinderen hun eigen ontwikkeling waardoor de sociale contacten nog sterker verminderen. Eenzame mensen sluiten zich op in een vicieuze cirkel en verhogen het risico op emotionele verwondingen. Ze hebben snel de indruk er niet bij te horen, buitengesloten te worden of dat ze voor hun omgeving onzichtbaar zijn.   

Eenzaamheid is een emotioneel probleem dat in de persoonlijkheid ligt opgesloten en genetisch is bepaald. Dr. Bach beschreef het Watervioliertype als een persoon die graag alleen is. Het zijn rustige mensen die zonder veel drukte door het leven gaan. Ze spreken weinig en doen dat op een zachte vriendelijke toon, schreef Dr. Bach en eindigt zijn beschrijving met de woorden: Hun kalme en vreedzame aard is een zegen voor hun omgeving. Eenzaamheid biedt bepaalde voordelen tot het delicate evenwicht van positief naar negatief doorslaat. Een jonge vrouw meende haar eenzaam te hebben overwonnen door met een onbekende groep een avontuurlijke trektocht te ondernemen. Ze functioneerde goed in de groep en werd door iedereen geaccepteerd wat ze erg waardeerde. Na enkele dagen werd ze overvallen door een gevoel van eenzaamheid en trok zich terug in haar tentje om bij haarzelf te zijn. Ze was ontgoocheld over haar zelf omdat ze niet in staat was om een intens en diep menselijk contact te leggen met haar medereizigers. Men kan de eenzaamheid moeilijk overwinnen zolang er een te grote sociale angst aanwezig is, bovendien is er meestal een gebrek aan sociale vaardigheden. Het ontbreekt hen aan sociale communicatie en het spontaan leggen van contacten omdat deze mensen zich niet openstellen. Meestal zitten deze mensen in zichzelf opgesloten terwijl de watergracht, zoals bij een middeleeuwse burcht, steeds breder wordt. Mensen die met eenzaamheid hebben te kampen, zijn vaak emotionele mensen die men tot het Watertype rekent. Zij beschermen zich tegen de harde wereld waarin ze leven, maar doen dat iets te overdreven. Eenzaamheid treft men ook aan bij het Aardetype. Dit zijn mensen die met beide voeten op de grond staan, erg realistisch zijn ingesteld en perfectionisme nastreven. Dit type is heel behoedzaam, wantrouwig, zit vaak vol twijfels, kampt met argwaan en stelt geen groot vertrouwen in anderen. Ze wikken en wegen voor ze een beslissing nemen en staan vaak bewust alleen vanuit hun grote bezorgdheid en dat geeft gemakkelijk aanleiding tot eenzaamheid.

Eenzaamheid is niet alleen hinderlijk binnen de sociale contacten maar knaagt aan het gevoelsleven. Het is een diepe pijn die voorkomt vanuit het onvermogen om sociale en diep menselijke contacten te leggen en is vergelijkbaar is met de pijn van angst. Volgens sommige onderzoekers heeft eenzaamheid een negatieve invloed op de psychische en fysieke gezondheid. Om eenzaamheid te overwinnen is een psychosociaal oriëntatieonderzoek belangrijk. Men moet de persoon kunnen oriënteren binnen zijn psychische en sociale context om tot een grondige persoonlijkheidsanalyse over te gaan. De eenzaamheid moet deel uitmaken van de persoonlijkheid en als een afwijkend gedrag omschreven worden. Eenzaamheid mag niet verward worden met mensen die zich eenzaam voelen omdat door omstandigheden de sociale contacten verbroken zijn . Dit is een heel andere vorm van eenzaamheid en vraagt een praktische oplossing. Echte eenzaamheid kan men oplossen door het inzicht in het probleem te vergroten. De cliënt moet accepteren dat het probleem bij zichzelf ligt en niet bij de omgeving. Men moet vragen durven stellen bij de negatieve percepties omdat men daardoor een aantal veronderstellingen afbouwt en het probleem verkleint. Verder moet met zich leren openstellen, zijn sociale vaardigheden vergroten en vertrouwen opbouwen. Werken aan zichzelf is de belangrijkste opdracht.   

Misschien wilt u anderen helpen die aan eenzaamheid lijden en daarvoor is de inhoud van dit artikel heel nuttig. Wilt u mensen professioneel helpen en begeleiden op weg naar een sterkere persoonlijkheid om hun psychosociale en emotionele problemen te overwinnen, surf dan even naar www.europeseacademie.be en kijk dan naar de tweejarige opleiding ‘Persoonlijkheidscoach’ of de opleiding ‘Bach Bloemenconsulent’. Ontzettend veel problemen vinden hun oorzaak in de persoonlijkheid en door die aan te pakken, kan men ontzettend veel bereiken.

11:23 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-10-14

Mayonaise en vinaigrettesaus, gezonder dan u denkt.

Er wordt in de voedingsliteratuur nog al wat kritiek geuit op mayonaise. Het lijkt wel het meest ongezonde voedingsproduct te zijn, maar is dat wel zo? Mayonaise is een koude, witte saus op basis van olie en een eierdooier. Het is een stabiele emulsie van plantaardige olie in water waarbij de eierdooier als emulgator optreedt. Om de olie beter verteerbaar te maken wordt er azijn of citroensap toegevoegd. Kan op smaak worden gebracht met een weinig zout, peper, maar vooral keukenkruiden zowel vers als gedroogd. Het hoofdbestanddeel van mayonaise is plantaardige olie, rijk aan onverzadigde vetzuren en daardoor uiterst gezond. Mayonaise is een goed middel om meer onverzadigde vetten binnen te krijgen. Een eierdooier weegt slechts 19 g en bevat 256 mg cholesterol, dat is erg veel. Verwerkt in mayonaise is dat echter veel minder. Met 1 eierdooier maakt men 1 liter mayonaise. Een flinke eetlepel mayonaise weegt ongeveer 25 g en bevat 5 à 6 mg cholesterol wat te verwaarlozen is.

 

Mayonaise heeft een hoge calorische waarde. Bij 80% olie bedraagt dit 727 kcal en bij 50% olie 490 kcal, maar er wordt niet zoveel van gebruikt. Het is bovendien gemakkelijk om mayonaise met yoghurt te mengen zodat zowel het oliegehalte, het cholesterol als de calorische waarde met 30 tot 50% verlaagd worden. Zelfgemaakte mayonaise verdient de voorkeur omdat men dan zelf de kwaliteit van de olie kiest. Voor zwangere vrouwen worden gerechten met rauwe eieren afgeraden omdat er een verhoogd risico op infectieziekten zoals toxoplasmose en listeriose mogelijk is. Wie problemen heeft met een rauwe eierdooier, kan gebruik maken van een koude oliesaus of vinaigrettesaus. Dit is olie waaraan een weinig azijn of citroensap wordt toegevoegd, mosterd en verse of gedroogde kruiden. Zowel mayonaise als oliesaus zijn een goede toepassing van gezonde olie, rijk aan onverzadigde vetzuren. Het onderscheid tussen ongezonde dierlijke vetten en gezonde plantaardige oliën moet duidelijk gesteld worden. Ze zijn niet met elkaar te vergelijken. Gebruikt men industrieel bereide mayonaise en/of vinaigrettesaus bekijk dan kritisch het etiket en let vooral op de E-nummers.

14:21 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-10-14

Ui en zijn heerlijk aroma

Er is waarschijnlijk geen enkel voedingsmiddel dat wereldwijd zo begeerd is en dagelijks in de keuken wordt gebruikt als de ui. De ui (Allium cepa L.) wordt gerekend tot de groenten, maar behoort eveneens thuis onder de noemer ‘keukenkruiden’. De ui maakt deel uit van de grote plantenfamilie van de lelieachtigen waartoe ook de knoflook, sjalot, prei, bieslook, asperges en vele anderen behoren. De ui is een bolgewas die we herkennen aan de verdikking van de stengel dat boven de grond groeit. De bol is uit lagen opgebouwd met een dun vliesje tussen iedere laag. Het woord ui komt van het Latijnse woord ‘unio’ en werd in het Middelnederlands ‘uyen’ genoemd, wat ten onrechte voor een meervoud werd gezien, vandaar dat men ‘ui’ als enkelvoudig heeft bedacht. Er zijn ongeveer 500 soorten waarvan er 20 door de mens worden gebruikt. We kunnen ze in twee groepen indelen, de eerdere zoete ui die in Zuid-Europa heel geliefd is en de meer scherpe en intense ui die we haast dagelijks gebruiken. De ui geniet de beruchte reputatie dat bij het snijden de ogen beginnen te tranen. Het is de zwavelhoudende stof isoalline die bij het snijden of kneuzen vrijkomt en onder invloed van het enzym alliinase de tranende stof Thiopropanal S-oxide vormt die zich via de lucht verplaatst en in de ogen of de neus terecht komt en rechtstreeks op de zenuwuiteinden inwerkt. Deze vluchtige stof wordt afgebroken tot zwavelstof, zwaveldioxide en zwavelzuur. Dit kan vermeden worden door de ui te snijden in een gesloten uiersnijder, door de ui onder stromend water te snijden, door een à twee eetlepels azijn op de snijplank te gieten of door azijn onder de gesneden of gehakte ui te roeren. Het dragen van een veiligheidsbril kan ook. Een ui die sterk doet tranen is van hoge kwaliteit. Het schijnt dat er traanvrije uien in de handel verkrijgbaar zijn, maar dat is verwerpelijk. Als u ui rauw eet, wat uiteraard aan te bevelen is, doet u er goed aan om de fijn gesneden of de uiringen even te spoelen om alle zwavelverbindingen die bij het snijden zijn vrijgekomen te verwijderen. Deze worden scherper naar mate ze langer aan de lucht zijn blootgesteld. Soms wordt ui zodanig gedroogd om als strooikruid te gebruiken, maar dan is het enzym niet meer actief.

De ui is aantrekkelijk vanwege haar sterke en doordringende zwavelgeur die bedoeld is om zich tegen insecten te weren. In een stresstoestand beschermen planten zich o.a. door langs chemische weg te reageren. Bij verhitting verandert dit chemisch verdedigingsmechanisme in een milde, maar toch hartelijke smaak die erg gewaardeerd wordt. Omdat ui in boter of olie wordt gestoofd, verandert de smaak doordat er een combinatie ontstaat tussen de zwavelsmaken en het vet. Olie houdt deze smaken gemakkelijker vast. Het aroma van de ui is fascinerend en erg gewaardeerd in culinaire middens. In tegenstelling tot veel keukenkruiden zijn er bij de ui slechts twee groepen geur- en smaakstoffen waarvan de zeven zwavelhoudende domineren. Een ui bevat 6,2% natuurlijke suikers die zorgen voor de aantrekkelijke smaakcombinatie tussen het zwavel- en het zoete aroma. Het oleanolzuur zorgt voor een hartelijke en bittere ondertoon terwijl de natuurlijke smaakstof rhamnose het zoete versterkt. De kleur van de ui beïnvloedt eveneens de smaak. De gele ui heeft een scherpe smaak, de witte ui is eerder mild en de rode ui is zeer rijk aan aroma. Ui laat zich goed combineren met estragon, kervel en peterselie.

De ui heeft goede geneeskrachtige eigenschappen, dat leiden we af uit de vele toepassingen. In de volksgeneeskunde, maar ook uit zijn talrijke geneeskrachtige inhoudsstoffen zoals de zwavelhoudende di- en tripeptiden, flavonoïden, voornamelijk quercetineglucosiden, saponinen, kalium en vele andere stoffen. De ui heeft een eetlustopwekkende en verteringsbevorderende werking en kent een gunstige invloed op de darmflora. O.a. de aanwezigheid van fructaan remt de gevolgen van gisting en rotting in de darm af en heeft een ontstekingsremmende werking bij darmaandoeningen. De ui heeft een matige, doch niet te onderschatten kankerremmende werking bij darmkanker, strottenhoofdkanker, mondholte- en slokdarmkanker en eierstokkanker. Regelmatig ui eten, geeft een zekere bescherming tegen kanker.

Het is al vrij lang bekend dat de ui een gunstige invloed heeft op hart- en vaataandoeningen o.a. door het bloed dun te houden, het cholesterol te verlagen en eventuele bloedstolsels tijdig op te lossen. Daarom wordt de ui aanbevolen ter voorkoming van atherosclerose, hoge bloeddruk en hart- en vaatziekten in het algemeen. Eeuwenlang werd de ui gebruikt als pleister bij longproblemen. Recent onderzoek toont aan dat de ui een gunstige invloed heeft bij het behandelen van astma en allergieën. De ui versterkt matig de immuniteit en heeft een antimicrobiële werking die minder sterk is dan bij knoflook. Regelmatig ui eten is aan te bevelen bij mensen die gemakkelijk vatbaar zijn voor verkoudheden, keelpijn, angina, heesheid of bronchitis. De ui is licht urinedrijvend en doet een te hoge bloedsuikerspiegel dalen, vandaar zijn gunstige invloed bij diabetes. Ui kent een breed werkingsspectrum en heeft daardoor een gunstige invloed op haast alle functies van het lichaam. De ui kent geen toxische nevenwerkingen.

Terwijl we hier de ui prijzen voor al zijn goede eigenschappen zullen er velen zijn die zeggen dat ze geen ui kunnen verdragen. Sommigen verdragen geen rauwe ui, maar voor heel wat mensen geldt dat ook voor gestoofde ui. Ze krijgen meteen last van maagpijn, een opgeblazen gevoel, gasvorming, krampen en het eindigt meestal in een heftige diarree, vaak heel kort na het eten van ui. De oorzaak ligt niet bij de ui, maar bij een overgevoeligheid van het verteringsstelsel, zwakke of vervuilde darmen. Ui bevat mosterdzuur en dat wordt niet door iedereen goed verdragen. Voor hen is het gebruik van ui een contra-indicatie. Een grondige darmsanering kan dit verhelpen. Dat doet men het beste onder therapeutische begeleiding, raadpleeg daarom www.natuurgeneeskundigen.be .

Wil u meer weten over gezonde voeding, surf dan naar www.europeseacademie.be en kijk eens naar de open cursus ‘vitaal door voeding’ of de opleiding ‘V.G.L.-Gezondheidsconsulent’. 

21:35 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-10-14

Zetmeel, de complexe suiker

Zetmeel is uit meerdere koolhydraateenheden opgebouwd, heeft een ingewikkelde structuur. Planten slaan zetmeel op in microscopisch kleine, vaste korreltjes. De zetmeelkorreltjes bezitten de eigenschap om water, vooral heet water te absorberen tot 30% van hun eigen gewicht. Op die manier kan het zetmeel zwellen en geleren en wordt de massa dikker. Vandaar dat zetmeel in de keuken gebruikt wordt om sauzen te binden. Zetmeel vormt de basis van de graanvoeding en is het belangrijkste bestanddeel van brood. De grootste hoeveelheid natuurlijke suikers krijgen we via zetmeel binnen. Zetmeel is in tegenstelling tot de andere vormen van suikers moeilijker verteerbaar. Zetmeelhoudende voedingsmiddelen worden daarom gekookt of gebakken om de celstructuur te ontsluiten. Tijdens de vertering wordt zetmeel eerst omgezet in dubbele suikers en nadien in enkelvoudige suikers. De mens kan alleen enkelvoudige suikers in zijn bloed opnemen om ze naar de cellen te transporteren.

 

Tot de zetmeelrijke voeding behoren de granen, peulvruchten en de aardappel en in mindere mate knol- en wortelgewassen. De zetmeelrijke voedingsmiddelen vormen de basis van de conventionele voeding en krijgen in de voedingswetenschap ruime aandacht. Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen graanzetmeel en aardappelzetmeel. De hoeveelheid zetmeel in de diverse graansoorten varieert van 60 tot 78% terwijl dit bij de aardappel slechts 15% bedraagt. Daardoor is de aardappel licht verteerbaar en heeft de eigenschap vocht af te voeren. Granen gaan het vocht eerder vasthouden, wat nadelig is voor het lichaamsgewicht. Vermoedelijk heeft dit te maken met de verhouding zetmeel/kalium. Kalium is de antagonist van natrium. Natrium houdt vocht in het lichaam vast, terwijl kalium het uitdrijft. Een verhouding tussen natrium en kalium zorgt voor een goede waterhuishouding. Bij de aardappel ligt de verhouding op 1/150, bij tarwe ligt deze verhouding op 1/62.

 

Geïsoleerd zetmeel

Omwille van een aantal praktische eigenschappen zoals zwellen, geleren, binden of verdikken wordt geïsoleerd zetmeel in de keuken gebruikt. De voedingsindustrie maakt daar massaal gebruik van, vooral als goedkope vulstof. Het toevoegen van vulstof doet de prijs van een product dalen. Bij geïsoleerd zetmeel ligt het tussen 83 en 86%. De meest gebruikte soorten zetmeel zijn: aardappelzetmeel, maïszetmeel, rijstzetmeel, tapiocazetmeel en tarwezetmeel.

 

Arrowroot

Arrowroot is een fijn, wit poeder verkregen van een zetmeel dat wordt gewonnen uit de wortelstok van de West-Indische plant ‘Maranta’, ook pijlwortel genoemd. De zetmeelkorrels zijn kleiner dan deze van de aardappel of de tapioca. Het wordt uitsluitend gebruikt als verdikkingsmiddel of bindmiddel voor soepen, sausen en pudding en vele andere gerechten. Het poeder wordt voor het gebruik door wat koude vloeistof geroerd.

 

Gemodificeerd zetmeel

Om een stabiele consistentie te behouden tijdens de productie, opslag, distributie en consumptie gebruikt de voedingsindustrie liever gemodificeerd zetmeel. Maïs wordt zodanig chemisch gewijzigd dat er hoofdzakelijk nog amylopectine aanwezig is. ‘Glazig zetmeel’ zorgt er voor dat sauzen, gels en andere producten beter bestand zijn tegen stolling en scheiding in een vaste fase en een waterig restant, een probleem dat bij niet gemodificeerd zetmeel gemakkelijk voorkomt. Bovendien wordt het zetmeel zodanig gewijzigd en behandeld dat het beter koud water opneemt. Het gaat hier om ver doorgevoerde veranderingen waar heel wat deskundigen zich vragen bij stellen. Op het etiket staat vermeld ‘gemodificeerd zetmeel’ maar de consument weet niet wat het betekent. Dit gemodificeerd zetmeel is enkel bedoeld om de productieprocessen in de voedingsfabrieken sneller te doen verlopen. Over de nadelen voor de gezondheid is nog te veel onduidelijkheid.

09:13 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-10-14

Kies voor voedingsmiddelen, gezond en niet duur.

Er wordt terecht flink geklaagd dat het leven duur is geworden omdat veel geld naar de voeding gaat. Sommigen leggen de schuld op de invoering van de euro, maar dat is slechts een veronderstelling. De voedingsindustrie speelt steeds meer in op het feit dat mensen weinig tijd hebben om zelf aan de slag te gaan en biedt daarom kant-en-klare voedingsproducten aan. Het ziet er allemaal mooi en aantrekkelijk uit en vraagt weinig voorbereiding. De rekken van de supermarkt puilen er vanuit. Ze zijn zo overvloedig aanwezig dat de consument het vanzelfsprekend vindt dat deze voedingsproducten de eetcultuur bepalen. Men blijft er echter niet bij stilstaan dat deze voedingsproducten in vergelijking met verse voedingsmiddel wel erg duur zijn. We maakten een kleine vergelijking en kochten voor dit onderzoek een kant-en-klare komkommersalade, seldersalade en een champignonsalade op zijn Grieks. De twee eerste zijn rauwkostsalades en geven de indruk wel degelijk gezond te zijn. Ze behoren bovendien tot de goedkopere salades in vergelijking met vis- en vleessalades, maar de verhouding prijs eindproduct/ingrediënten is dezelfde. De drie salades zijn verpakt in plastic vlootjes van 185 gram. We analyseren ze en vergelijken ze met elkaar en trekken onze conclusies.

Komkommersalade

  • Gewicht: 185 gram
  • Hoeveelheid komkommer: 57% of 105 gram.
  • Andere ingrediënten: Raapzaad- en sojaolie, suiker, azijn, eigeel, mosterd, azijnzuur, melkzuur, kruiden, zout, gemodificeerd maïsmeel, kaliumsorbaat, natriumbenzoaat, stabilisatoren (guarpitmeel, xantaangol) specerijen
  • Waarschuwing: in hetzelfde bedrijf worden ook gluten, schaaldieren, vis, soja, melk, selderij, lupine en weekdieren verwerkt zodat eventuele sporen van deze ingrediënten niet uit te sluiten zijn.
  • Verkoopprijs: 1,45 euro
  • Prijs van 105 gram verse kommer: circa 0,10 euro.
  • Prijs toegevoegde saus: 0,10 euro.

Een verse komkommersalade wordt samengesteld uit fijn gesneden komkommer vermengd met een sausje op basis van azijn dat men gedurende enkele uren laat trekken om de komkommer zacht te maken. Men voegt er eventueel een weinig mayonaise met keukenkruiden aan toe. De kostprijs hiervan bedraagt ongeveer 0,10 euro. Dus voor ongeveer 0,20 euro heeft u een gezonde komkommersalade die heerlijk smaakt zonder al deze voedingsadditieven. Niet duur, maar wel gezond.

 

Seldersalade

  • Gewicht: 185 gram
  • Hoeveelheid selder: 53% of 98 gram.
  • Andere ingrediënten: Azijn, zout, natriumbisufuet, geëmulgeerde saus, geraffineerde sojaolie, water, eigeel, gemodificeerd maïszetmeel, suiker, mosterd, lactose, melkeiwit, verdikkingsmiddelen (guardpitmeel, xanthaangom, ei, conserveermiddelen (kaliumsorbaat, natriumbenzoaat).
  • Waarschuwing: dezelfde als bij de komkommersalade
  • Verkoopprijs: 1,55 euro
  • Prijs: 98 gram knolselder: 0,09 euro.
  • Prijs toegevoegde saus: 0,11 euro.

Een verse knolselderiesalade kan op verschillende wijze bereid worden. Door de geraspte knolselder te mengen met mayonaise of een zelf bereid sausje op basis van olie, azijn en keukenkruiden. De reële prijs van een zelfgemaakte knolselderiesalade kost ongeveer 0,20 euro.

 

Champignons op Griekse wijze

  • Gewicht: 185 gram
  • Hoeveelheid champignons: 34% of 62,90 gram, 22% of 37 gram ui en 10% of 18,5 gram tomatenconcentraat.
  • Andere ingrediënten: zout, water, suiker, wijn, geraffineerde sojaolie, boter, gemodificeerd maïszetmeel, zout, kruiden en specerijen, conserveringsmiddelen (kaliumsorbaat, natriumbenzoaat).
  • Prijs: 1,65 euro
  • Prijs: champignons, ui en tomatenconcentraat: 0,40 euro.

Het is niet zo moeilijk om zelf champignons op Griekse wijze te bereiden. De hoofdingrediënten zijn champignons, ui, tomaat (tomatenketchup) en wat keukenkruiden.

Wat ons het meest opvalt is de grote verscheidenheid aan voedingsadditieven (E-nummers). Het is opvallend dat op het etiket geen E-nummers vermeld staan, wel de naam voluit geschreven, dat valt voor de consument minder op. Het gaat hier om voedingsadditieven die om uitleg vragen.

E202, Kaliumsorbaat: synthetisch conserveermiddel, kan een chemische reactie aangaan met andere nitraten. Wordt door sommigen als een gevaarlijk voedingsadditief omschreven. Kan eventueel geboorteafwijkingen veroorzaken, astma, netelroos of darmproblemen veroorzaken.

E211, Natriumbenzoaat: synthetisch conserveermiddel, kan volgens sommige bronnen gezondheidsrisico’s veroorzaken zoals hyperactiviteit, oogirritatie, groeiaandoeningen, slapeloosheid, gedragsstoornissen, schade aan het bloed met verhoogd risico op leukemie. Dit is een erg omstreden voedingsadditief.

E412, Guardpitmeel: Is een verdikkingsmiddel, stabilisator, geleermiddel en vulstof. Het is een polysaccharide uit de pit van de guardvrucht. Er zijn gezondheidsrisico’s bekend zoals allergie, misselijkheid, winderigheid, eczeem, buikkrampen, verminderde opname van mineralen en vitaminen. Wordt te gemakkelijk als onschuldig beschouwd.

E415, Xantaangom: Verdikkingsmiddel, geleermiddel en hulpmiddel voor synthetische additieven dat vrijkomt bij de gisting van glucose. Wordt soms als onschuldig gezien terwijl er een toename van astma-aanvallen, huidreacties en ademhalingsallergieën is vastgesteld.

E222, Natriumbilsulfiet: Is een synthetische versie van sulfiet en veroorzaakt gemakkelijk allergie, darmstoornissen, longirritatie en bemoeilijkt de opname van de vitaminen van het B-complex. Dit additief moet men zeker vermijden.

E260, Azijnzuur: Dit is het bestanddeel van azijn en kan zowel natuurlijk als synthetisch zijn. Er zijn geen gezondheidsrisico’s bekend.

E270, Melkzuur: is een natuurlijke bewaringsmiddel, maar kan ook synthetisch bereid worden en dat weet men niet altijd. Synthetisch bereid melkzuur is niet toegestaan bij baby’s en jonge kinderen.

E1410, Gemodificeerd maïszetmeel: Wordt gebruikt als vulstof. Gemodificeerd betekent dat iets door grondige verandering tot stand komt. Er wordt gebruik gemaakt van transgene maïs. Is niet helemaal vrij van gezondheidsrisico’s.

De meeste E-nummers zijn ongezond tot gevaarlijk, maar bij een thuisbereiding hebben we ze niet nodig omdat de zelfgemaakte gerechten binnen twee dagen worden gegeten. Bij geïndustrialiseerde voedingsproducten ligt dat anders omdat ze na weken of maanden er nog altijd even fris moeten uitzien in een gebonden toestand. Het is niet mogelijk om dergelijke eenvoudige bereidingen te industrialiseren zonder gebruik te maken van al deze E-nummers. Een andere reden om voedingsadditieven te gebruiken heeft te maken met de grote hoeveelheden die in de fabriek bereid worden waardoor er veel meer kan misgaan tijdens de productie.

Als we de verkoopprijs vergelijken met wat verse ingrediënten kosten, dan is dat haast niet te geloven. Deze hoge prijs is verantwoord binnen het economisch denksysteem van de voedingsindustrie. Mensen die zich haast uitsluitend met geïndustrialiseerde voedings-producten voeden, hebben inderdaad goede reden om te klagen dat het leven zo duur is. Met wordt van deze salades of andere voedingsproducten niet ziek, maar ze leveren te weinig om de gezondheid in stand te houden. Het is niet vreemd dat deze mensen vaak ziek zijn en naast deze dure voedingsproducten nog eens geld uitgeven aan artsenkosten en medicijnen. Voedingsmiddelen zijn spotgoedkoop en zeer gezond. Het bereiden van vers voedsel mag niet langer als een opgave gezien worden, maar kan evenzeer een vorm van ontspanning zijn. Creatief bezig zijn met gezonde voeding schept een sfeer van rust en voldoening, zeker als men beseft dat hiermee een hoge kwaliteit wordt bereikt en dat men veel, heel veel geld uitspaart.

Het vraagt een mentale omschakeling door meer bewust om te gaan met de kwaliteit van het voedsel, door een stuk verantwoordelijkheid te dragen tegenover zichzelf en zijn gezin en door economisch te leren denken. Wees kritisch als u door de supermarkt wandelt, neem een vergrootglas mee en kijk naar de kleine lettertjes op de verpakking. Kweek een nieuwe gewoonte aan en vul niet blindelings uw kar. Laat u niet meer verleiden door al die schijnbare aantrekkelijke voedingsproducten. Koop geen voorverpakte broodjes, maar haal ze vers bij de warme bakker, dan weet u wat u in uw mond steekt. Om af te sluiten en uw ogen nog verder te openen, vermelden we wat op de verpakking staat te lezen van voorverpakte ‘Melksandwiches’ uit de supermarkt.

Ingrediënten: Tarwebloem, water, gist, suiker, eieren, boter, plantaardige olie (raapzaad, zonnebloem) dextrose, gejodeerd zout, magere melkpoeder, plantaardig eiwit, emulgator (E482), bonenmeel, verdikkingsmiddel (E466), aroma, weipoeder, antischuimmiddel (E.900), zetmeel, maltodextrine, conserveringsmiddel (E202), kleurstof (E160 a). Bevat gluten, eieren en melk. Kan sporen bevatten van: schaalvruchten, sesamzaad. Droog bewaren bij kamertemperatuur.

E482, Calciumstearoyllactylaat, is een emulgator en er zijn geen gezondheidsrisico’s bekend.

E466, Natriumcarboxymthylcellulose, is een verdikkingsmiddel, stabilisator, geleermiddel en schuimmiddel. Het remt de maagzuurvorming, werkt laxeren. Door twee wetenschappers is dit additief als kankerverwekkend bepaald, maar is nog altijd niet verboden.

E900, dimethylpolysiloxaan, dit additief is gemaakt uit siliconen en wordt als omstreden beschreven. Mogelijke gezondheidsrisico’s zijn aandoeningen van de nieren, lever en zenuwen. Het kan sporen van formaldehyde (E240) bevatten dat kankerverwekkend is en mag in Frankrijk niet gebruikt worden.

E202, calciumsorbaat: is een chemisch conserveermiddel met volgende gezondheidsrisico’s: astma, netelroos, verkoudheid en darmstoornissen.

E160a, caroteen: natuurlijk caroteen is vrij gezond, maar vaak wordt gebruik gemaakt van synthetisch caroteen en dat staat meestal niet vermeld.

Dextrose: Druivensuiker die door hydrolyse uit zetmeel wordt bereid.

Gejodeerd zout; zout waaraan jodium is toegevoegd. 

Maltodextrine: Dit is een zoetstof die uit zetmeel wordt bereid.

 

De consument blijft er niet bij stilstaan dat in de voedingsproducten ontzettend veel additieven en andere stoffen worden toegevoegd om het product verkoopbaar te maken. Het zijn economische belangen ten koste van de volksgezondheid. 

20:37 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |