17-12-14

Geen kikkerbilletjes op het feestmenu

Gastronomie betekent haast letterlijk een feest voor het verteringsstelsel. Meestal worden nergens zoveel voedingsregels overtreden dan in gastronomische middens. Laten we even ingaan op het ethisch aspect en verwijzen naar de martelpraktijken en het vele dierenleed dat juist in deze middens op het bord terecht komt, want het zijn de extreme specialiteiten waarvoor goed betaald wordt. Een aantal bekende Franse koks van sterrenrestaurants wil ortolaan weer op de menukaart zetten. Het is een schattig vogeltje, met een teer skelet en een ingetogen verendek. De consumptie van dit bedreigde zangvogeltje is sinds 1999 in Frankrijk verboden. Door zijn bijzondere manier van bereiding is het bij de gastronomen een gewaardeerde lekkernij. Het vogeltje wordt eerst in het wild gevangen, dan in een donkere kooi gezet omdat dit vogeltje alleen tijdens de nacht eet. Als ze goed zijn vetgemest worden ze levend verdronken in Armagnac en vervolgens in een hete oven geroosterd. Ortolaan wordt in één keer opgepeuzeld, met beenderen en al. Om alle smaken en geuren ten volle op te nemen en om vervelende situaties aan tafel te vermijden, legt de gastronoom een groot servet op zijn hoofd. Ze noemen dit een culinaire ervaring zonder weerga terwijl dit een barbaarse en wansmakelijke traditie is. Dergelijke culinaire uitspattingen getuigen van weinig besef dat dieren levende wezens zijn.

Dojo Tofu of tofu met levende visjes is in Japan en Korea een van de meest sadistische gerechten van de wereld. De bereidingswijze tart iedere verbeelding. Men plaatst een blok koude tofu met levende, kleine palingvisjes in een pan met kokend water. Omdat deze visjes een sterkte levensdrang bezitten en deze levensbedreigende situatie aanvoelen boren zij zich in de koude tofu. De arme visjes hopen zo te ontsnappen aan een pijnlijke, langzame dood en genieten even van de koele tofu die echter in het hete water zeer warm wordt zodat de visjes een lugubere dood sterven.

Naast de ortolaan en de levende visjes hebben we de kikkers die een even vreselijke dood sterven uit puur snobisme en geldgewin. Dierenbescherming begint op het bord. Het eten van kikkerbilletjes is in Frankrijk, Italië en ook in België een culinaire specialiteit die in de meeste supermarkten te koop worden aangeboden. In Europa zijn amfibieën al langer een beschermde diersoort. Om de wet te omzeilen voeren de handelaars kikkerbilletjes in uit Indonesië, Vietnam en andere Aziatische landen. Het overstijgt onze verbeelding, maar per jaar worden er binnen de EU gemiddeld 4.600 ton kikkerbilletjes ingevoerd en daarvoor heeft men 100 tot 250 miljoen kikkers nodig. Het eten van kikkerbilletjes leidt niet alleen tot het gruwelijk lot van deze onschuldige kikkers, maar veroorzaakt een ecologische ramp. Het gaat hier om in het wild gevangen kikkers wat het risico op het snel verdwijnen van soorten vergroot. De kikker is een plaagbestrijder en als er te weinig kikkers zijn, veroorzaakt dit grote ecologische schade. Aquacultuur is bij kikkers uitgesloten wegens de snelle verspreiding van het dodelijk Bd-schimmel.

Over heel de wereld gaat het slecht met de amfibieën. De Verenigde Naties maken zich ernstige zorgen omdat 30% van de amfibieën bedreigd zijn door de aantasting van hun leefgebieden. Ontbossing, droogte en klimaatveranderingen eisen een hoge tol. De mens pleegt voor wat de kikkers betreft een zware ecologische inbreuk. Kikkeretende vogelsoorten geraken steeds moeilijker aan voedsel. De waterkwaliteit kan kelderen als bepaalde tropische kikkers, die algen en parasieten eten, verdwijnen. Het leed dat deze nuttige dieren wordt aangedaan is onaanvaardbaar. Dat heeft niets met sentiment te maken, maar met lugubere methodes. De jacht gebeurt ’s nachts, meestal in natte rijstvelden omdat daar de kikkers talrijk aanwezig zijn. Om de dieren te laten stilzitten, gebruiken de vangers lampen, net zoals vroeger de stropers met lichtbakken werkten. De kikkers worden met netten gevangen en in zakken gestopt om ze de volgende ochtend aan de opkopers levend te verkopen.

Het slachten gebeurt door de handelaars, slachten is te licht uitgedrukt. De kikkers worden routineus door midden gehakt of zonder enige vorm van verdoving door midden geknipt. De exporteurs kopen het onderlijfje met de achterpoten, de zogenoemde kikkerbilletjes en vriezen ze uit hygiënisch standpunt in. De bovenlijfjes gooien ze op een hoop terwijl ze langdurig blijven spartelen, want kikkers blijven vrij lang in leven. Volgens onderzoekers blijft de pijn lang aanhouden en wordt de kikkerslachting omschreven als een langgerekte, onvoorstelbare foltering. Een kikker die lange tijd verminkt ligt te sterven, lijdt evenzeer als ieder ander dier om nog niet te spreken over de stress en de angst die deze diertjes vooraf hebben ondergaan. 

Heel wat internationale organisaties ijveren voor een wereldwijd totaal verbod op het vangen en doden van kikkers, maar de financiële belangen lijken nog steeds te groot om regeringen te overtuigen om een dergelijke beslissing te nemen. Het kan heel eenvoudig als de EU-overheid het importeren van kikkers aan banden zou leggen om daarmee een einde te maken aan deze walgelijke culinaire lekkernij. Het gaat hier om onmenselijke toestanden en ecologische gevaren.

14:46 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-12-14

Noten als wintervoeding

Eet elke dag een handvol noten, zaden of pitten om de winter goed door te komen, maar overdrijf niet. Dit zijn geconcentreerde voedingsmiddelen die rijk zijn aan eiwit, plantaardig vet, vitaminen en vooral veel mineralen en spoorelementen. Noten, zaden en pitten bevatten eveneens koolhydraten (natuurlijke suikers). De hoeveelheid varieert meestal tussen de 10 à 12%, soms minder zoals bij de paranoot (3%), sesamzaad (6,1%), kokos (6,4%), soms meer zoals bij de cashewnoot (30,5%), kastanje (41%), pijnboompitten (20,5%), pistache (17,5%). Door de aanwezigheid van voldoende ballaststoffen en grote hoeveelheden vet worden deze natuurlijke suikers traag vrijgegeven. Dit betekent dat noten, zaden en pitten een zeer lage glycemische index hebben tussen 15 en 24. Alles wat lager ligt dan 50 is uitstekend. Er is geen enkel gevaar voor opstoten van de bloedsuikerspiegel of uitscheiding van insuline.

 

Deze geconcentreerde vruchten bevatten natuurlijk vet van hoge kwaliteit. Vooral de samenstelling van de vetzuren ligt bijzonder gunstig. Natuurlijk plantaardig vet hebben we nodig om hart en vaten gezond te houden en ons te beschermen tegen de gevreesde hart- en vaatziekten. Ze bevatten geen cholesterol, maar hebben wel een cholesterolverlagende werking. Natuurlijk plantaardig vet is goed voor de hersenen en het zenuwstelsel, maar ook voor de huid, vooral voor mensen met een droge huid. Het eten van deze vetrijke voedingsmiddelen zorgt voor een betere ontlasting. Een deel van het vet wordt via de darmen afgevoerd en functioneert er als glijmiddel. Een goede darmwerking heeft op zijn beurt een gunstige invloed op de lever. Jarenlange darmverstopping werd bij vele mensen door het regelmatig eten van noten of andere vetrijke voedingsmiddelen opgelost. Een te vetarme voeding zorgt voor een te droge darm.

 

Ondanks de vele voordelen zijn er heel veel mensen die geen noten, zaden of pitten durven eten omdat ze bekend staan als verdikkers. Uiteraard gaat het hier om calorierijke voedingsmiddelen die bovendien veel vet bevatten, maar een matig gebruik heeft geen invloed op het lichaamsgewicht. Noten geven een snel verzadigingsgevoel zodat men zelden er te veel van eet. Afslanken begint met een goede darmwerking en een evenwichtige voeding en niet met het tellen van calorieën. 30 gram amandelen is een flinke handvol en levert slechts 90 Kcal, dat is echt niet veel. Gebruik geen studentenhaver want dat is een samenstelling uit noten en rozijnen of ander gedroogd fruit. Het gaat hier om de slechte voedselcombinatie ‘vet en suiker’ en die heeft inderdaad een negatieve invloed op het lichaamsgewicht. Hoewel studentenhaver is samengesteld uit gezonde ingrediënten behoort ze niet tot de gezonde voeding omwille van de verkeerde voedselcombinatie.

 

Noten, zaden en pitten moet men leren eten. Omdat deze voedingsmiddelen eiwit en vet bevatten, hebben we geen speeksel nodig voor de voorvertering in de mond zoals bij kastanje of brood dat rijk is aan zetmeel. Noten, zaden en pitten worden gedroogd om beter te bewaren en besmetting te voorkomen, daardoor zorgen ze vaak voor een droog mondgevoel. Dat kan voorkomen worden door af en toe water te drinken. Amandelen kan men gemakkelijk laten weken. Overgiet de dagelijkse hoeveelheid die u wenst te consumeren met bronwater en laat dit gedurende de nacht intrekken. De amandelen zwellen lichtjes op, smaken naar verse amandelen en verteren uitzonderlijk goed. Amandelen, hazelnoten en sesamzaad zijn uitzonderlijk rijk aan calcium en dus goed voor het bot of ter voorkoming van osteoporose. Voor de overige vruchten is het moeilijker om ze te laten weken, daarom kan men ze beter eerst malen en dan overgieten met water. Ze nemen vrij snel het vocht op, smaken beter en verteren gemakkelijker. Omdat het om vetrijke vruchten gaat mag men enkel de hoeveelheid malen die men dezelfde dag gebruikt anders loopt men het risico dat ze ranzig worden door inwerking van zuurstof (oxydatie).

 

Noten, zaden en pitten laten zich goed combineren met blad- en stengelgroenten, vooral rauwe groenten. Strooi gerust wat noten of pijnappelpitjes over een frisse salade, zo ontstaat er een ideaal zuur-base evenwicht en een uitstekende combinatie. Noten in brood en gebak voelt wel gastronomisch aan, maar is geen goede voedselcombinatie en bemoeilijkt de vertering. Bovendien worden kostbare stoffen door de hoge baktemperatuur vernietigd. Noten, zaden en pitten worden in de herfst geoogst en bezitten het vermogen om te overwinteren, dat wil zeggen dat ze hun levenskracht zeer lang behouden. Dat wijst erop dat ze tot de wintervoeding behoren. 

11:41 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-12-14

Alzheimer kan voorkomen worden

Veel mensen hopen nooit Alzheimer of een andere vorm van dementie te krijgen. Omdat de ziekte onvoorspelbaar is, voelt men zich onzeker en voedt men de angst. Vooral de sterke toename van dementie en zelfs op jongere leeftijd is verontrustend. De meeste mensen zijn via de media of vanuit hun directe omgeving vertrouwd met dit ziektebeeld. Bij dementie verliest de patiënt zijn identiteit en weet men niet meer wie men is, waar men zich bevindt of bij wie men hoort. Er zijn geen bewuste perspectieven meer terwijl de sociale structuren vervagen. Het is een proces dat zich heel traag doorzet. Op het ogenblik dat de symptomen duidelijk herkenbaar zijn, gaat men er vanuit dat de ziekte al tien à vijftien aanwezig is. Er zijn mensen met dementie die nog heel heldere momenten kennen terwijl anderen ieder contact met hun partner of gezinsleden verloren hebben. Iedereen vraagt zich af hoe deze ziekte kan vermeden worden. Kan er preventief iets aangedaan worden? Het is een moeilijk te beantwoorden vraag, maar toch zijn er mogelijkheden.

 

Veel mensen, zeker als men wat ouder wordt, kunnen moeilijker iets onthouden. Ze zijn plots de draad kwijt in een gesprek of kunnen niet op de naam van een persoon komen. Ze herhalen gemakkelijk, weten niet of ze de deur van de auto of van hun huis hebben gesloten, vergeten een afspraak of herinneren zich de volgende dag weinig of niets van het tv-programma waar ze naar gekeken hebben. Het zijn vertrouwde symptomen die niets met Alzheimer of andere vormen van dementie hebben te maken. Vergeetachtigheid mag niet met dementie verward worden. Men zegt soms al lachend: ‘zolang men weet dat men het niet meer weet, hoeft men zich geen zorgen te maken’. Bij Alzheimer sterven de hersencellen af die verantwoordelijk zijn voor het geheugen. Het probleem is niet het geheugen, maar wel de afstervende cellen. Als we de werking van het geheugen begrijpen, hebben we beter inzicht op dementie.

 

Het geheugen is een vermogen dat ieder levend wezen bezit om optimaal te functioneren. Zelfs cellen hebben een geheugen. Alles wat we zintuiglijk ervaren wordt in ons geheugen opgeslagen en kan op ieder ogenblik opgeroepen worden als dat nodig is of we daar behoefte aan hebben. Er zijn drie functies: het waarnemen, het opslaan en het reproduceren. Als u aandachtig een artikel in de krant leest, dan slaat u de inhoud en de feiten van het verhaal of de gebeurtenis in uw geheugen op en kunt u dat op ieder ogenblik in de toekomst oproepen. Als u bijvoorbeeld aan iemand over een mooie reisherinnering of ervaring vertelt, zal het verhaal onmiddellijk geassocieerd worden met andere feiten. De ene herinnering roept de andere op. Zo kunt u zonder het echt te willen een flink stuk uit uw verleden oproepen. U zult merken dat u van bepaalde feiten zich veel meer herinnert dan van andere feiten.

Sommige mensen herinneren zich nog precies wat ze tien of vijftien jaar geleden in een restaurant gegeten hebben en met wie ze aan tafel hebben gezeten. Ze herinneren zich ieder detail, de sfeer, de onderwerpen waarover men gepraat heeft enz. Men heeft de indruk dat deze mensen een enorm goed geheugen bezitten terwijl ze andere gebeurtenissen die minder lang geleden hebben plaatsgevonden, zich nauwelijks herinneren. Alles is afhankelijk van de interesse. Sportliefhebbers herinneren zich ieder detail van een koers of een voetbalmatch. Alles hangt af van de intensiteit waarmee u bepaalde feiten beleefd. Uiteraard onderscheidt men diverse kwaliteiten in het geheugen.

 

In deze jachtige samenleving worden we overrompeld met informatie waarvan we te gemakkelijk fracties opvangen zodat we ons achteraf alleen nog alleen fracties kunnen herinneren. We hebben de neiging om weinig aandacht te besteden en zijn dan ontgoocheld dat we ons nog zo weinig herinneren. We kunnen niet reproduceren wat we niet hebben opgenomen. Dat heeft niets te maken met ouder worden, want juist ouderen mensen hebben een rijk gevuld geheugen. Bij jongeren mensen, die nog meer openstaan voor de media en minder geduld hebben om zich te concentreren, doet zich dat verschijnsel ook voor. Ze leggen alleen geen verband met Alzheimer. We kunnen ons geheugen trainen door informatie en feiten te selecteren. We moeten een keuze maken uit het overaanbod dat ons overspoeld. Neem de krant even snel door en haal de artikels eruit die uw aandacht vragen, doe dat ook met radio en tv. We handelen te veel automatisch waardoor we niet weten of we de auto al dan niet hebben afgesloten. We moeten bewust handelen door voldoende aandacht te schenken aan wat we doen. We zijn met duizend dingen tegelijkertijd bezig en schenken overal een beetje aandacht aan. Bewust door het leven gaan, voortdurend keuzes maken en ons niet laten opjutten. We zullen snel merken dat het met ons geheugen nog goed gaat en dat er absoluut geen sprake is van Alzheimer.

 

Minder goed horen of zien kan de opname van informatie belemmeren. Verder zien we dat oudere mensen minder mentaal actief zijn en niet open staan voor digitale mogelijkheden. Ze sluiten zich van de wereld af en dat is niet bevorderend voor het geheugen. Door informatie te selecteren die onze belangstelling uitdraagt, wordt alles weer overzichtelijk en komt ze niet overweldigend over. Met deze beperkte hoeveelheid gaan we bewust om door er ons op te concentreren. Zo onderhouden we de mentale structuren en worden de delen van de hersenen geactiveerd. Om het even samen te vatten: selecteer de informatie, handel heel bewust en schenk de nodige aandacht aan feiten en gebeurtenissen binnen uw interessegebied. U zult merken dat uw geheugen beter functioneert. Mentaal actief zijn is een goede preventie tegen Alzheimer. Daarnaast wordt gewezen op het belang van de beweging. Voldoende beweging zorgt voor een betere doorbloeding van de hersenen. Vasculaire dementie wordt veroorzaakt door onvoldoende doorbloeding. Onze hersenen voeden zich met natuurlijke suiker (glucose), vandaar dat veel vers en rijp fruit eten heel belangrijk is in de strijd tegen dementie. Het gebruik van toegevoegde suikers in voedingsproducten heeft een negatieve invloed wegens het ontbreken van vitaminen en mineralen. Gezonde voeding, een natuurlijke levenswijze en een positieve instelling vormen samen de beste preventie tegen dementie.