30-01-15

Kanker, brute pech. Een verwarrend onderzoek

Onderzoekers van de Amerikaanse John Hopkins Universiteit hebben onlangs, op basis van een eigen onderzoek, een vreemde uitspraak gedaan door te zeggen dat kanker gewoon brute pech is. Zij gaan er vanuit dat de snelheid van de celgroei van het weefsel de belangrijkste oorzaak is. Zelfs oncologen en hulpverleners uit de reguliere en complementaire zorg wisten niet wat ze hoorden. Hierdoor wordt de indruk gewekt dat voeding en levensstijl weinig invloed hebben op het ontstaan van kanker. Uiteraard heeft iedereen die kanker krijgt brute pech. Niemand heeft de absolute zekerheid nooit kanker te krijgen. Kanker komt ook voor bij mensen die hun gezondheid goed verzorgen zoals vegetariërs, maar het is wel opvallend dat het aantal veel minder is zoals talrijke studies aantonen. Bovendien hebben deze mensen meer kans om te genezen en zijn ze beter bestand tegen de nevenverschijnselen van de zware behandelingen.

Waarom worden dergelijke verwarrende berichten de wereld ingestuurd? Dat kan uit onwetendheid zijn door zich te fixeren op details, maar het is niet uit te sluiten dat dit gebeurt in opdracht van een of ander belangrijk voedingsconcern. We willen de bedoelingen van deze onderzoekers niet in twijfel trekken of hun beschuldigen want daarvoor hebben we geen bewijzen. Dat er af en toe of regelmatig commerciële boodschappen onder de dekmantel van wetenschappelijk onderzoek worden verspreid, is aan te nemen. De consument is een stuk voorzichtiger geworden. Voedingsproducten waarin veel E-nummers verwerkt zijn, laat men gemakkelijker in de rekken liggen. Producenten vermelden op het etiket vaak niet meer de E-nummers, maar wel de chemische naam want niemand weet wat dat betekent. Wat binnen de muren van de voedingsfabrieken gebeurt, kunnen we ons nauwelijks voorstellen. Het is een feit dat kanker sinds de industrialisatie sterk is toegenomen. Het is een complexe ziekte en er zijn veel factoren die daar invloed op hebben.

Kanker verschilt sterk van elkaar naargelang het type tumor. Zowel genen (erfelijkheid) als omgevingsfactoren (levensstijl) spelen een rol bij het ontstaan van kanker, maar ook de snelheid waarmee weefsel zich deelt. Deze onderzoekers hebben zich gericht op de snelheid van de celdeling en komen tot het besluit dat hoe sneller weefsel deelt, hoe groter het risico is op kanker. Huidcellen delen bijvoorbeeld veel sneller dan hersencellen, daarom is het risico op huidkanker groter dan op een hersentumor, met andere woorden we hebben meer kans huidkanker te krijgen dan een hersentumor. Het is inderdaad juist dat de snelheid van de celdeling niets te maken heeft met erfelijkheid en levensstijl, maar wel met het soort weefsel. Dit onderzoek zegt niets over de oorzaak van een snelle of trage deling. Binnen de groep van huidkanker zijn er ongetwijfeld verschillen. Het ene huidtype is vatbaarder voor zonnebrand wat een verhoogd risico op kanker geeft. Er zijn mensen die enorm veel in de zon lopen en geen huidkanker krijgen en anderen wel. Het dragen van een zonnehoed, de huid afschermen met kleding of goed behandelen van zonnebrandolie biedt bescherming.

Iedereen begrijpt dat de cellen van bepaalde weefsels zich sneller delen en dat het risico op bepaalde kankers daardoor groter is, maar dat heeft niets te maken met het individuele risico. Dit onderzoek zorgt alleen voor verwarring. Dr. Marleen Finoulst, coördinator van ‘Gezondheid & Wetenschap’ zegt: ‘Het gaat hier om een ruw berekend gemiddelde, waarbij alle kankertypes op één hoop gegooid werden. Bij heel wat kankers spelen leefstijlfactoren en erfelijkheid wel een grote rol. Zo is roken nog steeds de belangrijkste oorzaak van longkanker en overdreven zonnen van huidkanker.’ Dit onderzoek heeft voor heel wat verwarring gezorgd omdat men twee aspecten, die weinig met elkaar hebben te maken, door elkaar haalt. De enorme inzet van zowel de reguliere gezondheidszorg als vele andere organisaties wordt hierdoor op de helling gezet. Er wordt de indruk gewekt dat kanker krijgen gewoon brute pech is en dat we zelf niets of bitter weinig kunnen ondernemen om ons daartegen te beschermen.

Meer dan ooit is kankerpreventie belangrijk. Er zijn zoveel factoren die een rol spelen bij het ontstaan van kanker zoals het vervuild milieu, het jachtig leven, het massaal gebruik van industrieel bereide voeding, het eten van vlees afkomstig van opgefokte dieren, het langdurig gebruik van bepaalde chemische medicijnen, het gebruik van voedingsadditieven (E-nummers), het overdreven gebruik van alcoholische dranken dat een verhoogd risico vormt voor keelkanker of strottenhoofdkanker. Men veegt al deze negatieve invloeden niet weg met een studie aan een of andere bekende universiteit over de snelheid van de celdeling bij verschillende weefsels. Er zijn zeker nog kankers waarvan men nauwelijks iets afweet zoals pancreaskanker, die steeds meer voorkomt en zeer moeilijk is te behandelen. In de jaren zestig en zeventig van de voorbije eeuw werd algemeen aangenomen dat kanker een ouderdomsziekte was omdat deze hoofdzakelijk bij ouderen voorkwam. Kanker is een ziekte die zich nu op alle leeftijden kan manifesteren en komt steeds meer voor. De beste preventie tegen kanker is gezonde voeding, voldoende beweging, een positieve instelling, matig zijn met genotsmiddelen en stress zoveel mogelijk vermijden.

11:57 Gepost door Jan Dries | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-01-15

Foodtrends 2015

In het begin van het nieuwe jaar maakt men niet alleen goede voornemens, maar men kijkt uit naar de nieuwe trends. In een weekblad vonden we een aantal foodtrends die we graag eens met een kritisch oog doornemen. Meer groenten en minder vlees is de algemene strekking en dat lijkt positief.

 

1. Gezond en lokaal

‘Wat je van ver haalt is lekker’ is voorbijgestreefd. Voedingsmiddelen worden gemakkelijker op de boerenmarkt gekocht of rechtstreeks bij de producent in de buurt. Boontjes uit Kenia of asperges uit Ecuador is ecologisch onverantwoord. ‘Van boer op bord’ is de nieuwe slogan. De bekende supermarkt Colruyt is begonnen met kleinschalige verkooppunten in te richten in de vorm van een overdekte markt met een zuidelijke sfeer. In Rotterdam is een grote overdekte markthal onlangs geopend. Er is een weg terug naar kwaliteit en versheid. Uiteraard zijn er ook andere tendensen zoals kant-en-klare maaltijden aan huisbezorgd, maar daar zetten we wel flinke vraagtekens achter.

 

2. Delen

Samen koken, samen aan tafel, rond een grote pan of met veel kleine gerechten om te delen is eveneens een nieuwe trend. In Brussel zijn plaatsen voorzien met koelkasten waar mensen hun voedingsoverschotten brengen die door kansarmen gezinnen worden afgehaald. Dat kan ook digitaal. Men begint in te zien dat er te veel verkwist wordt en dat delen een oplossing kan zijn. Hygiëne is hier een belangrijke factor, zeker voor bereid voedsel. Samen tuinieren en/of met andere tuinliefhebbers gewassen uitwisselen zit eveneens in de lift.

 

3. Meer groenten

Dat is een positieve trend die al enkele jaren geleden is begonnen en zich nu echt doorzet. Verse groenten zijn relatief goedkoop, er is een groot aanbod en er zijn veel bereidingen mogelijk. Dat merkt men ook in de restaurants. Groenten lenen zich uitstekend voor rauwkost, trouwens heel het jaar door. Niets gaat boven rauwe voeding omdat de levenskracht duidelijk aanwezig is en de voedingsstoffen ongeschonden zijn. Peulvruchten kan men niet rauw eten, ze zijn giftig. De aardappel dient dringend herwaardeerd te worden als leverancier van een licht verteerbaar zetmeel. Aardappelen zijn te verkiezen boven granen en deegwaren.

 

4. Superfood

Het afgelopen jaar werden we om de oren geslagen met superfood als tarwegras, chiazaad, rauwe cacao en gojibessen. De sachi inchizaden uit Peru worden gesignaleerd als hét superfood van 2015. Mensen die zelf niet nadenken zijn snel in de ban van de commercie en zijn meteen beïnvloed. Alle voedingsmiddelen behoren tot ons supervoedsel in tegenstelling tot voedingsproducten. We hopen dat in 2015 steeds meer mensen het onderscheid kennen tussen voedingsmiddelen en voedingsproducten (verpakt en verwerkt voedsel met de E-nummers).

 

5. Insecten

Het eten van insecten zet zich moeizaam door. Het heeft geen zin om minder vees te eten en dit te vervangen door insecten. Insecten zijn dieren en leveren dierlijk voedsel met bijhorende nadelen. Krekelkroketten en muffins met bloem van meelwormen staat niet snel op het dagelijkse menu. Het is een trend die zich niet doorzet.

 

6. Meer kruidenthee

De belangstelling voor groene thee neemt af omdat de gezondheidsverhaaltjes die er om heen werden geweven, doorgeprikt zijn. Er is geen verschil tussen groene en zwarte thee want ze zijn van dezelfde plant en bevatten dezelfde inhoudsstoffen. Groene thee bevat meer cafeïne dan cola. Er is wel een grote belangstelling ontstaan voor de gezonde, echte kruiden. Een kopje kruidenthee is erg gezond, heel smakelijk en aantrekkelijk terwijl keukenkruiden hun geneeskrachtige werking behouden.

 

7. Alcoholische dranken

Een minder goede tendens is de groeiende belangstelling voor wisky, gin, rum en tonic. Snobisme heeft nog altijd zijn aanhangers. Iets doen wat andere niet doen, wat duur is en waar een ritueel aan verbonden is, slaat gemakkelijk in. Er is geen bezwaar tegen het matig gebruik van genotsmiddelen waartoe ook de alcoholische dranken behoren. De nadelen en gevaren van alcohol zijn goed bekend.

 

8. Stop de verspilling

Maar liefst één derde van het voedsel dat we kopen gooien we weg. ‘No waste’ of ‘geen verspilling’ is het codewoord van 2015. De steeltjes van broccoli, het groen van prei, de pitten van de pompoen hoeven we niet weg te gooien, ze zijn allemaal bruikbaar. Een komkommer mag krom zijn en plekjes op appelen en peren zijn geen nadeel. De consument is de uniforme voedingsmiddelen moe. Tomaten hoeven niet allemaal even groot te zijn en worteltjes niet even lang. Laten we de natuurlijkheid een beetje terugvinden in onze voedingsmiddelen.  

  

Eten voor de televisie is voorbij, terug samen aan tafel en een beetje natafelen is weer in. Er is meer belangstelling voor gezonde voeding, minder toegevoegde suikers, voorzichtig met voedingsproducten met veel E-nummers, matig met gefrituurd voedsel en frisdranken zijn af te raden. We missen in deze trends de belangstelling voor fruit en noten, de beste voedingsmiddelen die er voor de mens zijn. Laten we van 2015 een gezond jaar maken.

15:34 Gepost door Jan Dries in Voeding | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-15

Je suis Charlie

Nu de verbijstering en de boosheid over het bloedbad in Parijs langzaam wegebt, komt het moment van bezinning aan. De wereld is wakker geschud en iedereen beseft dat het zo niet verder kan. We willen in vrede en vriendschap leven en niet in een voortdurende angst van terreurbedreiging. Het is jammer dat er eerst twintig mensen moeten sterven voor men zich bewust wordt dat het anders moet. Het is een complex probleem dat niet in enkele woorden is uit te leggen. Daarom beperken we ons tot enkele bedenkingen.

 

De diepere oorzaak

De diepere oorzaak moeten we zoeken in het te lang uitblijven van een degelijk integratiebeleid. In de jaren zestig van de vorige eeuw, toen de economie een absolute bloei kende, werden miljoenen moslims uit Turkije en Marokko als gastarbeiders, zoals ze toen werden genoemd, aangetrokken. Ze werden meteen in het productieproces ingeschakeld want ze hadden alleen een economisch doel. Pas toen de problemen zich opstapelden en extreem rechtse partijen de alarmklok luidden, hebben politici en sociologen een integratiebeleid in elkaar geknutseld. Nu zegt men in heel Europa dat de multiculturele samenleving is mislukt. Integratie betekent zichzelf blijven binnen een andere leefwereld en zich geleidelijk daar bij aanpassen. Daar heeft men drie generaties voor nodig. Een aantal jongeren zijn de binding met hun cultuur verloren terwijl ze niet of onvoldoende deelnemen aan de Westerse samenleving. Er niet bijhoren, hun weg niet kunnen vinden, drijft hen vaak naar drugs en de werkloosheid naar criminaliteit. Radicalisering is voor hen vaak een poging om zin aan hun leven te geven, helaas in negatieve zin. Europa staat voor een gigantisch probleem dat niet zo maar is op te lossen met strenge regels. De economische crisis en de digitalisering zijn niet bevorderend om jobs te creëren. Er is te weinig geld om een verloren generatie op te vangen en op het goede spoor te zetten.

 

Verwarring tussen Islam en het fundamentalisme

De media heeft de grote fout begaan door geen duidelijk onderscheid te maken tussen de Islam en het fundamentalisme. Als er ergens een aanslag wordt gepleegd, spreekt men meteen over Moslimterreur. Geradicaliseerde jongeren en hun leiders maken misbruik van de Islam om hun terreurdaden te verantwoorden. De Moslimgemeenschap heeft iedere vorm van misdaad altijd veroordeeld, maar toch begrip getoond voor hun geloofsgenoten die door de Westerse samenleving op het slechte pad zijn geraakt. In de kern is deze geweldpleging een roep om hulp terwijl het Westen deze boodschap niet begrijpt. Nu hebben we zowel in Parijs als elders gezien dat de Moslims smeken om een einde te maken aan deze verwarring. Men mag nooit geweldpleging relativeren of er begrip voor tonen, ook al ligt de oorzaak elders. Sinds de bloedige aanslag in Parijs heeft de Moslimgemeenschap zich gedistantieerd van het geweld en openlijk toegegeven dat mensen die doden geen Moslim kunnen zijn. De Iman in Brussel pleit nu voor meer Moslimvrouwen in het onderwijs en andere vormende beroepen en voor meer verdraagzaamheid tegenover andersdenkenden. De zeventien onschuldige burgers zijn blijkbaar niet voor niets gestorven.  

 

Recht op informatie en vrije meningsuiting

We hebben het de laatste dagen zo vaak gehoord: ‘Het recht op informatie en vrije meningsuiting is een fundamenteel mensenrecht en een essentiële voorwaarde voor een democratische samenleving.’ Daar is iedereen het mee eens en miljoenen mensen in Parijs en elders in de vrije wereld zijn voor het behoud daarvan de straat op gegaan. Met de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo is dat recht op de meest fundamentele wijze geschonden. Tijdens deze dagen van spanning en opgewondenheid hebben we heel wat kritische geluiden opgevangen en stelt men zich vragen over de inhoud van het begrip vrijheid. Hebben cartoonisten, columnisten en journalisten dit begrip niet al te letterlijk opgevat? Grijpt men niet te gemakkelijk naar een maximale vrijheid? Een ware vrijheid is een vrijheid in gebondenheid anders ontstaat er losbandigheid. Geen enkele vrijheid laat toe dat de grenzen van fatsoen of respect worden overschreden. Het klinkt misschien vreemd dat volgens het Europees Hof voor de Rechten van de mens overdrijving en provocaties zijn toegestaan en dat een berichtgeving kwetsend, choquerend of verontrustend mag zijn. Het is niet omdat het juridisch mag, dat men het moet doen. Niet alleen Moslims, ook veel Europeanen zijn van mening dat de cartoons van Charlie Hebdo vaak te ver gingen en als wansmakelijk werden beoordeeld. Wat heeft de profeet Mohammed met de wandaden van deze terroristen te maken? Is het raadzaam om een gevestigde godsdienst zomaar te bespotten. Satire mag geen dekmantel zijn van onbegrensde vrijheid. Wij Europeanen zijn de religie ontgroeid, onze kerken lopen leeg en we voelen ons niet gekwetst als de spot wordt gedreven met christelijke figuren en gebruiken. Onze ouders en grootouders zouden dat nooit accepteren en zich daar ongelukkig bij voelen. In het Westen mist men de empathie om zich in een andere cultuur in te leven.

 

Er is geen bezwaar om meningen te laten botsen, ze te bekritiseren, aan te vechten of ermee te spotten zolang men geen laster verspreidt of aanzet tot haat. We zitten hier op een subjectief en emotioneel gevoelig terrein met onduidelijke grenzen. Het succes van een publicatie mag nooit ten koste gaan van het fatsoen. De redactie van Charlie Hebdo staat voor een moeilijke keuze. Men kan er mee stoppen, maar dat zou een overwinning zijn voor de terroristen, men kan ook verder gaan. Door dit tragisch gebeuren is dit blad, dat zijn ontstaan heeft gevonden in de studentenrevolutie van mei 1968, meer dan ooit bekend geraakt. Charlie Hebdo is nu al wereldwijd het symbool van de vrije meningsuiting geworden. Het tijdschrift verscheen nu op een bescheiden oplage van 60.000 exemplaren, wat weinig is bij een bevolking van zestig miljoen Fransen. Dit tijdschrift moet een nieuwe, maar vooral een positieve boodschap uitdragen, een boodschap van vrijheid, verdraagzaamheid en respect voor de maatschappelijke verscheidenheid en dat kan in de vorm van een satire. We kunnen ook hartelijk lachen met een goede kritische berichtgeving en gedurfde cartoons. Respect is de weg naar de echte vrijheid, een vrijheid in gebondenheid.     

10:53 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-01-15

Het verouderingsproces kan men tegengaan!

Dit artikel is niet alleen voor ouderen, maar ook voor jonge mensen geschreven. Het verouderingsproces begint al heel vroeg en het zijn de jongeren die veel troeven in hun handen hebben om dit proces af te remmen. De kwaliteit van de derde leeftijd is afhankelijk van de kwaliteit van het leven van de volwassenen. U bent nu in de bloei van het leven en u bereidt nu uw oude dag voor. Ouderen moeten vaak veel inhalen en vinden het jammer dat ze te lang hebben gewacht.

 

De vier levensfasen zijn vergelijkbaar met de vier seizoenen. In de lente ontstaat het nieuwe leven dat zich op korte tijd weet te ontwikkelen op weg naar de zomer. Het seizoen van de lente is analoog aan de jeugd, de periode tussen geboorte en volwassenheid. De zomer is het meest actieve seizoen met de lange dagen en de korte nachten, net zoals de volwassen levensfase. In deze periode is de mens ambitieus, enorm productief, bouwt zijn beroepscarrière uit, trouwt, er komen kinderen, er wordt een huis gebouwd en men is vooral heel druk bezig. In deze levensfase verwezenlijkt men een groot deel van zijn dromen. Na de zomer komt de herfst, de dagen worden korter en de nachten langer, het leven in de natuur dooft langzaam uit, de bladeren van de bomen verkleuren en vallen af, maar het is het seizoen van de vruchten die de volheid van de zomer in zich dragen.

 

De herfst van het leven is de periode dat men met pensioen gaat, het rustiger aandoet, weinig verplichtingen heeft en over een zee van tijd beschikt die men intens benut. Het is de levensfase waarin men terug blikt op de rijke actieve periode van de volwassenheid. Men heeft zijn doel bereikt en gaat nu op rust. Een droge herfst wordt door vele als het mooiste seizoen ervaren en dat geldt voor de derde leeftijd of de levensfase van de bejaarden. Veel ouderen genieten van deze heerlijke levensfase. En dan komt de winter, koud en donker waarin we het leven zien wegvloeien en niets meer overblijft dan zwarte skeletten van bomen. Grassen en kruiden sterven af. Het wordt stil en eenzaam in de natuur. Winter is langzaam doodgaan en dat geldt ook voor de vierde leeftijd, de levensfasen van de hoogbejaarden. Het eindpunt van de winter raakt het beginpunt van de lente en dat is ook zo in de levenscirkel waar leven en dood elkaar raken.

 

Het beeld van de vier seizoenen weerspiegelt het leven van de mens. We merken hoe deze seizoenen langzaam in elkaar overgaan zoals iedere levensfase dat zijn doel en functie heeft. Helaas heeft niet iedereen het geluk om zijn levenscirkel te doorlopen. Te vroeg en vaak in pijnlijke omstandigheden wordt door ziekten of door een ongeval het leven afgebroken. Laten we los daarvan even dieper ingaan op de herfst van het leven. De overgangsfase tussen de volwassenheid en de bejaarde leeftijd wordt mogelijk gemaakt door het verouderingsproces. Iedere vorm van leven wordt gedragen door het levensritme. Dat is nodig omdat het leven een dynamisch proces is met een voortdurende vernieuwing. Generaties volgen elkaar op. Het verouderingsproces is genetisch vastgelegd en treedt spontaan op, volkomen los van onze wil. Het leven is gekenmerkt door twee belangrijke fysiologische processen wat het zelfherstellend en het reinigend mechanisme wordt genoemd. Iedere functie in ons lichaam zorgt voor de nodige slijtage. Denk even aan uw hart dat als pomp al van voor onze geboorte in werking werd gezet om dag en nacht miljoenen liters bloed door een kilometerslange netwerk van aders en haarvaten te laten stromen. Op de hartspier en de hartkleppen ontstaat slijtage dat gedurende iedere nacht wordt hersteld. Snijdt u zich per ongeluk in uw vinger dan worden de weggesneden cellen opnieuw aangemaakt en groeit de wond dicht. Een botbreuk herstelt zich spontaan en zo zijn er honderden zelfherstellende processen in ons lichaam. We beschikken over een zelfreinigend mechanisme waardoor ons lichaam zich per etmaal spontaan ontdoet van opgehoopte gifstoffen die via de ademhaling, de huid, de urine en de ontlasting het lichaam verlaten. Door beide mechanismen blijven we gezond en gevrijwaard van ziekten.

 

Uitdrogingsproces

Het doel van het verouderingsproces is deze beide mechanismen langzaam af te remmen, m.a.w. de slijtage wordt in de vorm van verouderingsverschijnselen zichtbaar. Dit gebeurt heel geleidelijk want niemand wordt van de ene op de andere dag oud. Spieren worden stram en zijn minder in staat om het skelet mooi recht te houden, vandaar dat de lichaamshouding verandert. Door de stramme spieren bewegen de gewrichten zich minder goed. Terecht zegt men dat de eerste verouderingsverschijnselen zich in de benen vertonen. De beweeglijkheid neemt langzaam aan af waardoor de kans op vallen vergroot wordt terwijl botbreuken zich trager herstellen. De fijne motoriek in de handen neemt af waardoor ouderen gemakkelijker iets uit de hand laat glijden. De zintuigen verliezen hun alertheid waardoor men minder goed hoort, ziet, ruikt, tast en voelt. Verouderen is een proces van uitdroging. De huid wordt droog en er ontstaan groeven en rimpels terwijl het bloed dikker wordt. Het uitdrogen zorgt voor een zekere bescherming want dit is een vorm van natuurlijke conservering. Ondanks dat het verouderingsproces is ingetreden, zorgt de natuur ervoor dat de herfst van het leven zich langzaam voltrekt.

 

Afremmen

Als we in de zomer van het leven gezond hebben geleefd, verloopt het verouderingsproces trager dan bij hen die zichzelf verwaarloosd hebben en hun lichaam zwaar hebben belast en vervuild. Het verouderingsproces staat evenredig met de kwaliteit van de actieve levensfase. Het is echter nooit te laat om zelf in te grijpen door zich extra in te spannen om het verouderingsproces af te remmen. Een gezonde voeding is het beste middel om vitaal oud te worden. De voorkeur gaat uit naar voedingsmiddelen en een beperking van voedingsproducten (zie onze artikelen over voeding). Het uitdrogingsproces kan, zonder te overdrijven, afgeremd worden door voldoende te drinken. Een gezond lichaamsgewicht is een belangrijke voorwaarde, want overgewicht doet het verouderingsproces versnellen. Bovendien belast men de gewrichten, maar ook de vitale organen zoals het hart, de lever en de longen waardoor er meer energie nodig is om te functioneren. Een goede ontlasting is noodzakelijk om de vervuiling tegen te gaan. Bewegen is leven, doet de bloedcirculatie versnellen, voert gifstoffen af en voert warmte, zuurstof en voedsel door heel het lichaam aan. Daardoor ontstaat er een aangenaam warm gevoel door heel het lichaam. Een goede nachtrust is van groot belang omdat het lichaam zich tijdens de nacht herstelt en reinigt.

 

Leer van de herfst van het leven genieten, blijf zolang mogelijk actief, beoefen een hobby, neem actief deel aan het sociale leven en geniet iedere dag en ieder moment van de schoonheid van het leven. Laat stress, zorgen en negatieve emoties niet toe in uw leven, leer relativeren en zorg voor de nodige humor. Het spreekwoord zegt: een dag zonder lach, is een dag niet geleefd.’ Er zijn zoveel mogelijkheden om het verouderingsproces af te remmen en trager te laten verlopen. Ieder gezondheids-advies is een gouden raad en laat u daarbij leiden door de wijsheid van de natuur. Gezondheid is niet te koop, zit niet in potjes of dure middeltjes zoals de reclamefolders beweren. Uzelf hebt de sleutel in handen om het verouderingsproces uiterst traag te laten verlopen. Door een aantal gunstige factoren zoals hygiëne, gezonde woning, goede verzorging, sociale voorzieningen enz. zijn de kansen om een hoge leeftijd te bereiken veel groter dan twintig jaar geleden. Er is maar één conclusie: we remmen zelf het verouderingsproces af en bouwen onze eigen toekomst op.

10:53 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |