30-09-15

Gif is gezond. Hoe durft men dit beweren!

Onlangs viel mijn oog op een speciale editie van Elsevier met als veel zeggende titel ‘GEZONDHEIDS ABC’ en als ondertitel ‘Alles over de revoluties in de medische wetenschap. Wat u moet weten om gezond en fit te worden en te blijven.’ Deze kleurrijke brochure lag tussen de andere tijdschriften in een krantenwinkeltje en is blijkbaar bedoeld voor het grote publiek. Ik was erg verrast toen ik de titel van een artikel zag: ‘Gevaarlijk? Gif is gezond’. Geen enkel artikel draagt de naam van een auteur, enkel achteraan bij het colofon staan 5 namen vermeld van personen die aan dit nummer hebben mee gewerkt. Er wordt verondersteld dat gifstoffen in zeer kleine hoeveelheden in voedsel weleens gezond kunnen zijn. Een veronderstelling die snel tot waarheid wordt verheven. In het artikel maakt men geen onderscheid tussen toegevoegde stoffen of die eigen zijn aan een voedingsmiddel. In voedingsstoffen komen inderdaad stoffen in kleine hoeveelheden voor die in geïsoleerde vorm en in hoge doses giftig zijn. Doordat ze deel uitmaken van een organisch geheel is hun giftige werking geneutraliseerd. Bovendien beschikt het lichaam over een ontgiftende en uitscheidende werking o.a. door de lever, de nieren, de huid enz. In de aardappel, tomaat of aubergine komt solanine voor dat in hoge concentratie giftig is.

 

In dit artikel heeft men het alleen over lage en hoge concentraties. Voedingsmiddelen uit de chemische landbouw en voedingsproducten uit de voedingindustrie bevatten gifstoffen in lage doses die meestal de toelaatbare hoeveelheid niet overschrijden. Deze toegevoegde giftige stoffen, hoe gering ze ook zijn, horen niet thuis is onze voeding. De biologisch landbouw toont aan dat gifvrij voedsel mogelijk is. Het idee lanceren dat gifstoffen in lage concentratie weleens gezondheidsbevorderend kunnen werken, is onverantwoord en opent de deur naar misverstand, misbruik en verwarde informatie. Het lijkt wel of men de consument wil sussen dat het allemaal niet zo gevaarlijk is. Het is vreemd dat niemand op dit onzinnig en misleidend artikel gereageerd heeft.

 

We leven in een wereld vol gifstoffen, denk maar even aan de uitlaatgassen van de auto’s, de schoorstenen van de centrale verwarming, de zware industrie, de vliegtuigen in de ruimte enz. Het artikel heeft het over gifstoffen in het voedsel. Regelmatig voert men controles uit op residu’s van pesticiden, met telkens het geruststellend antwoord: de toelaatbare hoeveelheid is niet overschreden. Uiteraard worden we niet ziek van deze kleine hoeveelheden giftige stoffen, maar ze horen niet thuis in voedsel. Als er een vlekje op een appel of peer voorkomt, een komkommer iets langer is dan de norm of een wortel een lichte afwijking heeft, worden ze niet meer te koop aangeboden en meteen vernietigd. Maar dat men residu’s van pesticiden op voedingsmiddelen aantreft, daar ligt niemand van wakker. Voedingsmiddelen bevatten voedingsadditieven (E-nummers) waarvan men weet dat een groot aantal schadelijk zijn, maar ook hier redeneert men dat de toelaatbare hoeveelheden niet zijn overschreden. Er liggen producten in de rekken van de supermarkt die soms meer dan tien verschillende E-nummers bevatten. Wetenschappers beweren dat deze kleine hoeveelheden niet gevaarlijk zijn, maar ze waarschuwen wel dat deze stoffen zich in het weefsel van het lichaam opstapelen en vroeg of laat negatief effect kunnen hebben, zeker bij mensen die daar vatbaar voor zijn. Zo weet men dat veel van deze stoffen in het vetweefsel worden opgeslagen en o.a. voor overgewicht zorgen. Een opstapeling van gifstoffen kan kanker veroorzaken of het risico verhogen.

 

Terwijl de bewuste consument zich zorgen maakt over al dat geknoei met ons voedsel hebben sommige onderzoekers, vermoedelijk in opdracht van de voedingsindustrie, een nieuwe theorie ontwikkeld. Men grijpt terug naar een theorie uit 1943 die de ‘hormesistheorie’ wordt en afgeleid is van het Griekse woord ‘opwinding’. En opwindend is het zeker als men er vanuit gaat dat stoffen die we gevaarlijk of giftig noemen in lage doses gezond zijn. Voor stoffen die eigen zijn aan voedingsmiddelen is dit logisch, maar niet voor toegevoegde stoffen. Men is te rade gegaan bij Paracelsus (1493-1541) een alchemist uit Zwitserland die ooit heeft gezegd: ‘het is de doses die bepaalt of een stof giftig is.’ Dus redeneert men dat de toelaatbare hoeveelheden gifstoffen in voedingsmiddelen met een dergelijke lage doses helemaal niet gevaarlijk zijn. De Overheid en de voedingsindustrie zullen het graag horen. Men gaat nog een stap verder door te veronderstellen dat deze lage doses weleens een positief effect zou kunnen hebben op de gezondheid. Een klein beetje glutamaat zo zegt men, stimuleert zenuwcellen om nieuwe uitlopers te vormen, terwijl veel glutamaat neurotoxisch is. Verder baseert men zich op het principe dat planten zelf stoffen aanmaken om zich in hun milieu te verdedigen, m.a.w. zij produceren hun eigen beschermende stoffen. Sommige van deze stoffen bieden wel degelijk voordelen voor de mens en worden bioactieve substanties genoemd. Maar niet al deze stoffen zijn voor de mens bruikbaar. De tabaksplant vormt nicotine om muggen op afstand te houden, zo lezen we in het artikel. Nicotine is een vrij gevaarlijke stof die ieder jaar bij duizenden rokers voor longkanker zorgt. Actief roken (hoge concentratie) is volgens de auteur van het artikel gevaarlijk. Passief roken (lage concentratie) heeft heilzame effecten, zo beweert men. Nochtans is aangetoond dat niet-rokers longkanker kregen bij passief roken.

 

Men haalt er van alles bij om aan te tonen dat een lage doses gezond is. Zo verwijst men naar stress, want een beetje stress verhoogt de prestatie. Stress is een beschermingsmechanisme en zonder stress kan niemand leven. Maar deze vergelijking klopt niet omdat stress niets heeft te maken met een lage doses gifstoffen in voedingsmiddelen en voedingsproducten. Men gaat heel ver want zelfs arsenicum, dat als een supergif wordt beschouwd, zou in een lage doses bij sommige dieren een positief effect hebben. Men zegt wel niet bij welke dieren. Verder lezen we in dit artikel dat het is aangetoond dat planten, krekels en muizen welig tieren bij een ‘tikje’ radioactiviteit. Er is een groot verschil tussen natuurlijke radioactiviteit in het milieu en stralingen die vrijkomen uit een kerncentrale. Het artikel eindigt met de woorden: ‘ Het is niet ondenkbaar dat tal van chemische stoffen net onder de drempel waarvan we nu aannemen dat ze net onschadelijk zijn, juist zeer gezond zijn. En dat de overheid met die drempel de bevolking een gezondheidsbevorderend effect onthoudt.’ Wat een hypocrisie! Als we deze beweringen mogen geloven, is de chemische landbouw en de voedingsindustrie goed bezig. We stellen echter vast dat sinds de ontwikkeling van de moderne landbouw en voedingsindustrie de ziekenhuizen steeds groter worden, terwijl het aantal artsen en medisch personeel toeneemt, het aanbod van medicijnen is ontzettend vergroot en de gezondheid is sterk achteruit gegaan. Dergelijke onzinnige artikels gaan een eigen leven leiden in het belang van de voedingsindustrie. Dit is vreselijk en de overheid laat het maar gebeuren.

09:28 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-09-15

Kanker Steeds meer kans om te genezen

Kanker is een gevreesde ziekte, maar toch zijn er positieve vooruitzichten. Het is lang niet meer een doodvonnis. De helft van de mensen die te horen krijgen dat ze kanker hebben, zal deze vreselijke ziekte overleven. Bij sommige soorten kankers ligt de overlevingskansen op 80 à 90%. Dat neemt niet weg dat er iedere dag en vaak jonge mensen tot de andere helft behoren en het niet overleven. Oncologen denken dat kanker evolueert van dodelijke naar chronische ziekte die met medicijnen, voeding en levenswijze onder controle kan gehouden worden. Ondanks het gegronde optimisme sterven er wereldwijd ieder jaar bijna acht miljoen mensen aan deze ziekte. Kanker is een oude ziekte die al bij de Egyptenaren werd beschreven. Vroeger zat deze ziekte vaak verborgen onder andere ziekten waardoor het niet altijd even duidelijk was. Bij de ontwikkeling van de industriële samenleving is kanker explosief toegenomen. Vooral de twintigste eeuw is gekenmerkt door een enorme stijging van kanker en vooral in de meest uiteenlopende vormen. Vandaar dat kanker als een moderne ziekte wordt omschreven. Uit de statistieken leiden we af dat de kans op kanker in de meest geïndustrialiseerde landen hoger ligt dan elders zoals in ontwikkelingslanden.

 

Kanker ontstaat doordat een cel verstoord geraakt en zich blijft vermenigvuldigen zodat er een gezwel ontstaat dat, als het eenmaal volgroeit is, zich uitzaait (metastase) zodat er nieuwe gezwellen ontstaan. Het lichaam wordt overwoekerd en totaal aangetast als men niet tijdig ingrijpt. Wetenschappers hebben vastgesteld dat 30% van alle kankers door verkeerde voeding wordt veroorzaakt, 30% door roken, 15% door erfelijke factoren en 25% door diverse oorzaken. Dat roken de kans op kanker verhoogd is algemeen bekend, maar dat voeding een zo belangrijke rol speelt wordt nog te gemakkelijk onderschat. Wie niet rookt en gezond eet, heeft 60% kans om deze ziekte niet te krijgen. Uitsluiten kan men dit nooit omdat er altijd een doorslaggevende factor aanwezig kan zijn. Wie niet rookt en zich gezond voedt heeft meer kans te genezen indien men kanker zou krijgen.

 

Doorslaggevend bij voeding is het gebrek aan verse, vitale voedingsmiddelen. Een groot deel van de bevolking voedt zich uitsluitend of overwegend met industrieel bereide en verpakte voedingsproducten. Men hoeft maar door een supermarkt te lopen om te weten wat mensen eten. De afdeling verse voedingsmiddelen is in verhouding met de rest erg klein van oppervlakte terwijl slechts een beperkt aantal klanten op deze afdeling hun inkopen doen. Waarom zijn verse voedingsmiddelen zo belangrijk? De mens heeft een verteringsstelsel dat al miljoenen jaren ongewijzigd is gebleven en werkt op basis van een enzymatisch verteringsmechanisme. Dit betekent dat ons verteringsstelsel alleen bij rauwe voeding optimaal functioneert. Vandaar dat rauwe voeding nog steeds onmisbaar is voor onze gezondheid en als preventie tegen kanker. Als we verse voedingsmiddelen in de eigen keuken bereiden dan slaagt ons verteringsstelsel erin dit min of meer te verteren. Eten we echter voedingsproducten die in de fabriek mechanisch en thermisch bereid zijn en in de keuken net voor het gebruik worden opgewarmd, dan mist men de levenskracht van verse voedingsmiddelen. Bovendien zijn deze voedingsproducten al vrij oud, vandaar de noodzaak van een vervaldatum. Bij conserven gaat dit tot vijf jaar. Aan voedingsproducten worden allerlei voedingsadditieven toegevoegd zoals smaak- , kleur- en geurstoffen, bewaringsmiddelen, zoetstoffen, vulstoffen en vele andere hulpstoffen die alleen bedoeld zijn om het product verkoopbaar te houden. Ons lichaam probeert daar nog uit te halen wat mogelijk is. Het etiket vermeldt de hoeveelheid eiwit, vet, koolhydraat, vitaminen en mineralen, maar dat is misleidend. De kwantiteit mag dan nog aanwezig zijn, de kwaliteit is niet vergelijkbaar met verse voedingsmiddelen.

 

De mens is daardoor verplicht om steeds grotere hoeveelheden van dit waardeloos voedsel te gebruiken om de noodzakelijke voedingsstoffen eruit te halen. Men eet veel, maar haalt er weinig uit en dat geeft aanleiding tot overgewicht, obesitas, suikerziekte en zelfs kanker. Niet iedereen die overwegend voedingsproducten eet krijgt kanker, alleen verhoogt men zijn risico. Waarom bepaalde mensen die alles doen wat niet goed is geen kanker krijgen en andere mensen die zich behoorlijk verzorgen toch slachtoffer worden, is moeilijk te verklaren. Erfelijke eigenschappen spelen zeker een rol. Als 30% van de oorzaak bij een verkeerde voeding ligt, hebben we er alle belang bij om ons gezond te voeden. Het is de beste preventie tegen kanker.

 

Onderzoekers wijzen erop dat vooral het gebrek aan vitaal stoffen zoals natuurlijke suikers, plantaardig vet, plantaardig eiwit, vitaminen, mineralen en ballaststoffen ontbreken bij het massaal gebruik van voedingsproducten. Vooral dierlijk eiwit en dierlijke vetten en het ontbreken van ballaststoffen verhogen het risico op kanker. Om de kans op kanker te verkleinen doet men er goed aan om dagelijks fruit en groente te eten, maar ook noten, zaden en pitten, gefermenteerde voedingsmiddelen en de voedingsproducten zoveel mogelijk te beperken. Het is aan te raden om dierlijke voedsel zoals vlees en vis eveneens te beperken of helemaal uit te sluiten. Naast een gezonde voeding zal men zich voldoende bewegen, stress beheersen, voldoende nachtrust hebben en een positieve instelling aannemen. Niemand kan u de garantie geven dat u nooit slachtoffer van deze ziekte wordt, maar het risico is in ieder geval beperkt. Mocht kanker toch toeslaan, is de kans groot dat u tot de groep behoort die de ziekte overleeft

15:38 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-09-15

Verwijten zijn verlangens Draai het even om!

Je kent ongetwijfeld mensen in je directe omgeving of op het werk die voortdurend verwijten uiten. Dat is erg vervelend en schept gemakkelijk een sfeer van ontevredenheid. Men spreekt op een verwijtende toon met een verwijtende inhoud. Als je dergelijke mensen observeert, valt het op dat alles wat niet naar hun zin is, de schuld is van anderen. Als zij iets niet begrijpen, dan is het niet goed uitgelegd of heeft het te maken met de onwil of de onkunde van de anderen. Het zijn altijd de anderen die falen. Van dergelijke personen krijg je niet gemakkelijk gelijk. Het uiten van verwijten is een mentaliteit geworden, een automatisme. Achter al deze verwijten schuilen verlangens. De oplossing is vrij eenvoudig: vervang de verwijten door verlangens, men hoeft het maar even om te draaien. Het is een eenvoudige stap zetten, maar zolang men dit niet beseft, gaat men niet veranderen.

Een dergelijk persoon maakt de fout dat hij zijn verlangens verkeerd formuleert. Een moeder die het huis heeft gepoetst verwijt haar zoontje: ‘Je veeg nooit je voeten af!’, m.a.w. ze verwijt haar zoontje met vuile voeten door het pas gepoetst huis te lopen. Haar verlangen is dat haar zoontje zijn voeten schoon veegt. Als deze moeder haar verlangen op een positieve wijze formuleert, hoeft ze geen verwijten te gebruiken, maar gewoon te zeggen: ‘Ik heb het huis gepoetst, veeg je voeten af.’ Dat is geen verwijt, maar een verlangen of een verzoek dat acceptabel is. Als we dit eenvoudig voorbeeld projecteren op de vele verwijten die mensen elkaar naar het hoofd slingeren, is het jammer dat zij het niet anders aanpakken. Verwijten kan men heel gemakkelijk voorkomen. Meestal volstaat het hierop te wijzen en het kost niet zoveel moeite om de negatieve spiraal van richting te veranderen. We geven nog twee andere voorbeelden om aan te tonen dat een negatieve instelling leidt tot allerlei verwijten.

Pieter is een ondernemer en is de hele dag druk bezig met zijn werk en zijn klanten. Zijn vrouw verwijt hem al jaren: ‘Je bent altijd met je werk bezig!’ Achter dit verwijt zit het verlangen: ‘De kinderen en ik willen meer aandacht van je.’ Het verwijt heeft geen enkele invloed op Pieter want hij hoort dat al zolang. Het is vervelend, maar het werk gaat voor. Op het ogenblik dat zijn vrouw het verwijt omdraait en als verlangen formuleert, maakt dit een indruk op hem. Hij beseft dat hij meer tijd moet vrijmaken voor zijn vrouw en kinderen. Dat kan door zijn werk anders te organiseren en door meer tijd te steken in zijn relatie en zijn gezin. Een verwijt wordt gemakkelijk van tafel geveegd en als gezeur omschreven. Een verlangen is echter concreet, het is een opgave die men niet kan ontkennen.

We geven een ander voorbeeld. Roosje houdt van orde en netheid en kan niet verdragen dat haar dochtertje zoveel rommel in huis laat rondslingeren. Ze ruimt nooit op en bezoekers struikelen soms over al dat speelgoed. Zij verwijt haar dochtertje voortdurend: ‘Je laat altijd rommel rondslingeren, straks breken we onze benen over al dat speelgoed.’ Het voortdurend verwijt van de moeder dringt bij haar kind niet door. Ze heeft dat al zo vaak gehoord dat ze er niet bij stil blijft staan. Door het verwijt in een verlangen om te zetten, ontstaat er een ander effect. Voortaan zegt de moeder: ‘Ik zie je graag in de woonkamer spelen, maar ruim wel iedere dag je spullen op, dan is iedereen tevreden en blijft het huis in orde. ‘ Het kind kan moeilijk het verlangen van haar moeder negeren, want het is een logische opdracht en een duidelijke afspraak. Opruimen behoort nu tot de leefregels waar het kind na wat aarzeling aan gewoon geraakt. Op het ogenblik dat men disciplines in gewoontes omzet, heeft men daar weinig last van.

Het is gemakkelijk om zijn ongenoegen als verwijt over te brengen, maar het is even gemakkelijk om een verlangen te formuleren. Men denkt er gewoon niet aan. Verlangens moeten uiteraard realistisch en haalbaar zijn. Bij verwijten heeft men spontaan de neiging om een harde taal te gebruiken. Door verwijten om te zetten in verlangens gebruikt men een zachtere taal. De overschakeling van verwijten naar verlangens kost aanvankelijk wel wat moeite omdat het uiten van verwijten verweven zit in een automatisme. Men slingert elkaar verwijten naar de oren, al is het niet altijd zo brutaal bedoeld. Door ieder verwijt om te polen naar een gegrond verlangen kan er veel verbeterd worden zowel binnen een relatie, gezin of op het werk. Het uiten van verlangens is het scheppen van klare taal en komt positief over. Laat al die verwijten achterwegen en schakel over op een positieve ingesteldheid, dat is belangrijk voor jezelf en je omgeving.

Mensen kampen met ontzettend veel problemen, gaan daar vaak gebukt onder of slikken er medicijnen voor. Veel problemen kunnen op een eenvoudige manier worden opgelost. Omdat in deze snel veranderende samenleving steeds meer mensen kampen met psychische, emotionele en mentale problemen heeft de vzw Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg een nieuwe tweejarige avondopleiding ontwikkeld tot ‘Persoonlijkheidscoach’. Deze opleiding sloeg meteen aan omdat het doel herkenbaar is en iedereen aanspreekt. Bijna alle problemen staan direct of indirect in verband met de persoonlijkheid. Waarom kunnen mensen een tegenslag of een ontgoocheling zo moeilijk verwerken? Het antwoord is duidelijk: hun persoonlijkheid is te zwak waardoor hun psychische weerstand verlaagd is. Door hieraan te werken, bereikt men goede resultaten. Het is een opleiding waar veel aandacht gaat naar de psychosociale basiskennis op hoger cognitief niveau die trouwens beantwoordt aan de Plato-eindtermen en als zodanig door CPION is geaccrediteerd. Het is een praktijkgerichte opleiding waar coachen centraal staat. Voor meer informatie surf naar: www.europeseacademie.be

12:07 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-09-15

Gezond leven ter voorkoming van dementie.

Alzheimer, de meest voorkomende vorm van dementie, zet zich in de westerse wereld ongehinderd voort. Haast iedereen kent wel iemand in zijn familie, vriendenkring of omgeving die er aan lijdt. Dementie heeft altijd bestaan, maar behoorde eerder tot de uitzonderingen. Zonder er cijfermateriaal bij te halen, het lijkt erop dat dementie zich explosief gedraagt en dat is angstaanjagend. Heel wat mensen maken zich daar zorgen over hoewel en dat is zeker niet de goede oplossing. Ondanks intensief wetenschappelijk onderzoek is men nog niet ver gevorderd. De overheid probeert ons te sussen door erop te wijzen dat we steeds ouder worden en daardoor meer kans hebben om aan ouderdomsziekten te lijden. Dat is een bewering die op niets berust. Er zijn hoogbejaarden, zelf honderdjarigen die geen enkel teken van dementie vertonen. Dementie is een aantasting van de hersenen, meer bepaald van het geheugen en het herkenningsvermogen van personen. Daardoor worden mentale activiteiten afgeremd en op zeker moment uitgesloten. In vergevorderde toestand weten deze patiënten niet meer wie ze zijn, waar ze zich bevinden en zijn totaal vervreemd van hun omgeving. Ze leven in een soort vacuüm zonder dimensies, zonder perspectieven, zonder verleden en zonder toekomst. Dementie kan men in vier groepen indelen.

 

Dementie op jongere leeftijd

In Nederland zijn naar schatting 12.000 mensen met dementie jonger dan 65 jaar. Dat is een vreselijk hoog cijfer. Deze mensen, die nog actief in het leven staan, beseffen zeer goed dat ze ziek zijn en voelen zich machteloos en gefrustreerd. Zij ervaren hun ziekte intens en erg dramatisch omdat ze dat niet accepteren. Ze zijn lichamelijk fit en vitaal, maar hun geest laat het afweten. In de periode die de ziekte vooraf gaat, stelt men zowel thuis als op het werk vast dat er zich problemen voordoen die niet direct aan dementie worden gelinkt. Men is trager, vergeetachtig, men ziet tegen bepaalde handelingen op, men parkeert de auto niet meer graag in een ondergrondse parkeergarage, het kost allemaal veel meer moeite. Zelfs eenvoudige handelingen die men jaren uit routine heeft gesteld, zoals huishoudelijke taken, worden moeilijker omdat men het inzicht en de structuur niet meer ziet. Vaak zorgt dat voor problemen in het gezin en in de relatie. Daarom is een vroegtijdige diagnose belangrijk zodat een gezin of echtpaar zich aan de nieuwe situatie kan aanpassen. Veel dementerende jongeren kunnen thuis niet meer verzorgd worden en zijn aangewezen op een, verzorgingstehuis. Ze zien met eigen ogen hoe erg het met een aantal patiënten gesteld is en dat ze dezelfde weg opgaan.

 

Erfelijke dementie

Slechts bij een beperkt aantal patiënten is er sprake van erfelijke dementie. De ziekte wordt veroorzaakt door een defect aan bepaalde genen terwijl dit defect op sommige kinderen wordt overgedragen. Als dementie in een bepaalde familie voorkomt, betekent dit nog niet dat de ziekte erfelijk is. Er is een familie bekend van zeven broers en zussen die allemaal aan een erfelijke vorm van dementie lijden. Vanaf 45 jaar kan men zich laten onderzoeken of men al dan niet drager is van het defecte gen. In het huidig onderzoek richt men zich op drie generaties omdat voordien dementie veel minder voorkwam. Een erfelijke vorm van dementie is moeilijk te voorkomen en te behandelen. Een gezonde voeding of levenswijze kan het defect niet herstellen.

 

Algemene dementie

Dementie wordt bijna altijd verworven. Over de oorzaak tast men nog in het duister. Er zijn zeker een groot aantal factoren op te sommen die de kans op dementie vergroten, maar het zijn uitlokkende factoren zoals milieuvervuiling, roken, een te hoog cholesterolgehalte, hoge bloeddruk, onvoldoende nachtrust, het gebruik van voedingsadditieven, toegevoegde suikers enz. Iedereen kent wel iemand die alles doet wat ongezond is en toch geen dementie heeft. Hoogbejaarden met hoge bloeddruk en een te hoog cholesterol zijn tot op het laatste ogenblik helder van geest gebleven. Het is bijzonder moeilijk om de specifieke oorzaak te achterhalen. Vasculaire dementie heeft uiteraard te maken met vernauwde aders in de hersenen, te weinig doorbloeding betekent te weinig zuurstof. Bij deze vorm speelt cholesterol en hoge bloeddruk wel degelijk een rol, maar is er altijd een doorslaggevende factor, maar die kent men niet.

 

Ouderdomsdementie

Het gebeurt dat hoogbejaarden op het einde van hun leven symptomen vertonen die verwant zijn met dementie zoals moeilijk kunnen onthouden, oriëntatieproblemen, moeilijk gezichten herkennen, afwezigheid, gebrek aan belangstelling enz. Deze verschijnselen behoren tot het aftakelingsproces van hoogbejaarden en kan moeilijk gedefinieerd worden als een vorm van dementie. Dat neemt niet weg dat dementie bij ouderen regelmatig voorkomt in ernstige of minder ernstige vorm.

 

Dementie komt in alle groepen van de bevolking voor. Men beweert dat mensen met een lage opleiding een verhoogd risico hebben, maar dat is niet zo. Mensen met een lage opleiding gebruiken immers hun hersenen minder waardoor ze nooit overbelast zijn geraakt. Dementie komt juist veel voor bij intellectuelen en wetenschappers. We vragen ons af of de digitale wereld met zijn overvloed aan informatie en intellectuele prikkels invloed heeft op het ontstaan van dementie! Het is een feit dat de sterke toename van dementie in de westerse wereld plaatsvindt zodat er een duidelijke link is met milieuvervuiling, het massaal gebruik van chemische medicijnen, industrieel bereid voedsel, voedingsadditieven en andere chemicaliën. Er is weinig onderzoek gedaan naar de invloed van de persoonlijkheid, de gemoedstoestand, negatieve emoties en andere psychisch en sociale aspecten op het ontstaan van dementie. Er zijn in het onderzoek naar dementie nog steeds meer vragen dan antwoorden.

 

Onderzoekers van het Nederlandse ziekenhuis Erasmus MC in Rotterdam zijn er van overtuigd dat 30% van de patiënten de ziekte hadden kunnen voorkomen door er een gezonde levensstijl op na te houden. Volgens deze onderzoekers zijn er twee grote oorzaken. De eerste is een ophoping van een bepaald giftig eiwit dat de hersenen aantast en de tweede oorzaak is schade aan de kleinste bloedvaten die de hersenen o.a. van zuurstof voorzien. Dat geldt zeker voor vasculaire dementie. Gezonde voeding en levenswijze is geen garantie dat men nooit dementeert, maar het verlaagt het risico en als de ziekte toch toeslaat zal de aftakeling veel trager verlopen. Een goede gezondheid biedt altijd weerstand, ook tegen ziekten die men nog niet kan behandelen. Voor meer informatie, surf naar www.europeseacademie.be

16:16 Gepost door Jan Dries in Gezondheid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |