03-10-17

Ken je jezelf wel? Persoonlijkheidsanalyse opent nieuwe mogelijkheden

Het is vreemd dat weinig mensen zichzelf goed kennen of een verkeerd idee hebben over wie ze echt zijn. Nochtans is het een groot voordeel als u inzicht hebt in uw persoonlijkheid. U kunt uw minder prettige eigenschappen verbeteren, problemen vermijden of oplossen en uw omgang met anderen verloopt veel gemakkelijker. Uw persoonlijkheid is aangeboren en ligt in uw DNA vast. U hebt niet alleen uiterlijk kenmerken van uw ouders en grootouders geërfd, maar uw temperament is samengesteld uit persoonskenmerken van hen. De tijd dat men dacht dat de mens een ‘zelfbepalend wezen’ is, zodat men zelf kan bepalen wie men graag zou willen zijn, is al lang voorbij. In de psychologie spreekt men van de ‘biologische benadering’ en houdt men steeds meer rekening met aangeboren eigenschappen. Dit betekent niet dat we geen eigen inbreng hebben, integendeel, we kunnen ons bijsturen, verbeteren en ontwikkelen binnen de vastgelegde persoonlijkheid en dat biedt grote voordelen. Er zijn mensen die vanuit hun aangeboren kwaliteiten heel ordelijk zijn. Ze wonen in een kraaknet huis of op het werk verlaten ze nooit het kantoor zonder dat hun bureau is opgeruimd. Meestal valt er niets op te ruimen want ze houden alles netjes bij tijdens hun werkzaamheden. Hun leven wordt door orde, netheid, beleefdheid en strikte regels bepaald. Er zijn mensen die precies omgekeerd zijn en genieten van een gezellige slordigheid. Door het inbouwen van leefregels en disciplines is het mogelijk dat het ordelijk type niet overgaat in dwangmatig handelen terwijl het nonchalante type de noodzakelijk orde in zijn leven kan inbouwen. We kunnen van een ordelijk type geen wanordelijkje type maken of omgekeerd.

 

Typologie

Typologie is een methode die in de persoonlijkheidsanalyse gebruikt wordt om uw aangeboren temperament te achterhalen. In ieder temperament zitten vier groepen van kwaliteiten of persoonskenmerken die analoog zijn aan de vier oerelementen Vuur, Water, Lucht en Aarde. Vuur heeft warm als hoofdkwaliteit en uit zich in krachtige en gedreven persoonskenmerken. Water is de tegenpool en heeft als hoofdkenmerk koud en staat voor gevoelig, meelevend en bereidheid om anderen te helpen. Lucht heeft vocht als hoofdkenmerk en staat voor beweeglijkheid, snel in denken en handelen en voor een rijke fantasie. Aarde is zijn tegenpool en heeft droog als hoofdkenmerk en staat voor gevoel voor orde, netheid en correctheid in denken en handelen. In de typologie worden aan de hand van een vraaggesprek of het bespreken van een bepaalde situatie waar u zich al dan niet in herkent, de verhoudingen van deze vier kenmerken bepaald. Het dominerend element zegt welk type u bent.

 

U bent een Vuurtype als u gedreven bent, recht door zee gaat, voor uw overtuiging uitkomt, graag in discussie gaat en gemakkelijk de leiding neemt. U bent een Watertype als u fijngevoelig bent, van stilte kunt genieten of ontroert geraakt van de schoonheid van een zonsondergang. Als u graag andere mensen helpt en meevoelt met het leed in deze wereld. U bent een Luchttype als u sportief bent aangelegd, als u voortdurend in beweging bent, snel in denken en handelen en u direct alles door hebt. U bent een Aardetype als u met beide voeten op de grond staat, steeds op zoek bent naar veiligheid en zekerheid, orde en netheid belangrijk voor u zijn, als u van concrete dingen houdt en steeds op zoek bent naar stabiliteit. De andere elementen die in uw temperament aanwezig zijn bepalen uw gedrag omdat elementen elkaar beïnvloeden. Water blust het Vuur en Aarde brengt stabiliteit in het te beweeglijk leven van het Luchttype. Met een temperamententest krijgt u een vrij nauwkeurig beeld over uw persoonlijkheid, zowel over uw positieve als negatieve kwaliteiten en leert u bijsturen.

 

Fysionomiek

Fysionomiek of gelaatkunde is de studie die zich bezighoudt met het bepalen van het temperament aan de hand van uiterlijke kenmerken, eigenschappen en structuren. Het klinkt misschien vreemd of verrassend dat we van uw gezicht en lichaamsbouw de bijbehorende persoonlijkheid aflezen. Dit is helemaal niet vreemd, het is gewoon genetica. U erft van uw ouders en grootouders fysieke kenmerken die verbonden zijn met persoonskenmerken. Een Luchttype heeft een slanke lichaamsbouw, een soepel spierstelsel en beweegt zich heel gemakkelijk. Deze fysieke vlotheid vinden we terug in zijn even vlotte denken en handelen. Een rustig Watertype dat fijngevoelig is ingesteld heeft gemakkelijk een mollige lichaamsbouw, een smalle mond met dikke lippen en een ronde gezichtsrand die met de kin samenvloeit. Bij een oogopslag bepalen we aan de hand van dergelijke lichamelijke kenmerken iemand zijn persoonlijkheid. Dat is erg handig tijdens een gesprek omdat u zich dan aanpast aan de persoonlijkheid van uw gesprekspartner. Fysionomiek is handig binnen de dienstverlenende beroepen omdat men met mensen werkt.

 

Wordt persoonlijkheidsanalist

Het is erg handig om een beter inzicht in uw eigen persoonlijkheid te krijgen. Dat is de enige mogelijkheid om aan zelfontwikkeling te doen. U leert uw partner en uw kinderen beter kennen zodat het leven aangenamer verloopt en conflicten vermeden worden. Binnen het privéleven kunt u enorm veel doen als u over deze kennis beschikt. Op professioneel vlak is het al even belangrijk. Als u beroepshalve met mensen in contact komt, dringt u meteen door in de persoonlijkheidstructuur en gedrag en weet u hoe u zo iemand het best benadert. Dat is belangrijk in iedere vorm van dienstverlening, maar ook in de verkoop en andere sectoren. Zit u in de verzekeringsbranche, werkt u bij de politie of op een advocatenkantoor, ben u actief in zorgsector of werkt u als verkoper, overal waar u mensen ontmoet, doorgrondt u hen op doeltreffende en onopvallende manier. Persoonlijkheidsanalyse is een prachtige discipline om uzelf beter te leren kennen en om op professioneel vlak anders met mensen om te gaan. Het helpt u om snel resultaat te bereiken door individuele adviezen en begeleiding aan te reiken.

 

Kortlopende opleiding

Wenst u Persoonlijkheidsanalist te worden of gewoon uit persoonlijke interesse u beter zelf leren kennen, volstaat het om een kortlopende opleiding te volgen aan een van de vier leslocaties van de vzw Europese Academie. Deze opleiding omvat de vakken Typologie en Fysionomiek waarin eveneens aandacht wordt besteed aan gesprekstechnieken, lichaamstaal en constitutieleer. Deze opleiding kan gecombi-neerd worden met Psychosociale basiskennis, Bach Bloemenremedies, Gedrags-veranderingen of andere mogelijkheden. Persoonlijkheidsanalyse is de stap naar veel mogelijkheden, maar het is vooral de eerste stap naar uzelf.

13-09-16

Aromatherapie, de kracht van etherische olie

Steeds meer studies tonen aan dat etherische olie een uitzonderlijke werking heeft bij het behandelen van psychische stoornissen en fysieke klachten. Het is vooral de geur die hierbij een rol speelt. Geuren roepen herinneringen op door bepaalde vergelijkingen te maken of wekken aangename gevoelens op. De neus is rechtstreeks verbonden met de reukhersenen zodat etherische olie bepaalde hersengebieden positief beïnvloedt. Daarnaast heeft etherische olie een intense werking op de huid, zorgt voor rust en ontspanning, stimuleert de concentratie en versterkt de motivatie. Er werd een onderzoek uitgevoerd in Japanse en Amerikaanse kantoren, waarbij een mengsel van etherische olie van citroen, grapefruit en lavendel werd samengevoegd. Het onderzoek toonde aan dat de geur van dit mengsel er voor zorgde dat er minder fouten werden gemaakt. Een ander onderzoek bij schoolkinderen dat vier jaar heeft geduurd en waarbij 800 kinderen waren betrokken, heeft bevestigd dat bij een groot aantal kinderen de resultaten opvallend verbeterd waren. Verder stelden de onderzoekers vast dat het schoolgebeuren positiever werd ervaren, dat de stemming in de klassen beter werd en minder agressie werd vastgesteld. Vooral als het gebruik van etherische olie een goede omkadering kent, kan men positieve resultaten verwachten. De etherische olie heeft zijn werking, maar die kan versterkt of afgezwakt worden door een positieve of negatieve omkadering of omgevingsfactoren. Geen enkel middel staat op zichzelf, maar zijn werking is altijd afhankelijk van de omkadering.

Lavendel is een rustgevend kruid en die eigenschap vinden we eveneens terug in de vorm van etherische olie. Als men etherische olie van lavendel 15 minuten voor het slapen gaan in de slaapkamer laat verstuiven, zorgt dit voor een gezonde slaap. Tegelijkertijd wordt de lucht gezuiverd en worden de insecten verdreven. Deze etherische olie behoort door zijn hoog gehalte aan esters tot het element Lucht en heeft een extraverte werking. Wie vast zit in zijn negatieve gevoelens en zich depressief voelt, moet weer loskomen. De rustgevende en genezende werking ligt in het open gaan, open bloeien en weer vrolijk worden. Het is niet vreemd dat deze etherisch olie gebruikt wordt bij spierspanningen en blokkades van de skeletspieren. Depressieve mensen hebben behoefte aan warmte, maar ook aan beweging, loslaten, zorgen kunnen relativeren om uit het passieve te stappen om weer gelukkig te worden. Etherische olie van lavendel zorgt dat het bedrukte gezicht en de verkrampte houding verdwijnen zodat men weer beweeglijk wordt en hartelijk kan lachen. Dit is maar een voorbeeld van het behandelen van psychische of emotionele problemen, maar zo zijn er tientallen. Etherische oliën behoren samen met de Bach Bloemenremedies tot de beste plantaardige psychofarmaca omdat ze op hetzelfde principe werken. Ze maken los wat vast zit en maken vast wat los zit.

Tijdens een Internationaal Aromatherapie-vakcongres in Detmold heeft men aandacht besteed aan de fysieke toepassingen van aromatherapie en haar invloed op de cellen. Prof. Dr. Hanns Hatt, celfysioloog en aromaonderzoeker, heeft met zijn team vastgesteld dat de huid ontvankelijk is voor etherische olie. Zo kwam hij tot de ontdekking dat Sandelhoutolie (Santallum album) goed is bij het behandelen van huidontsteking. Dit is geen ontdekking, maar eerder een bevestiging van wat al eerder bekend was. Jan Margodt, aromatherapeut en docent aan de Europese Academie zegt: ‘ Sandelhout werkt samentrekkend en versterkt de huid en kan gebruikt worden in anti-rimpelcrème. Sandelhout heeft ontstekingsremmende eigenschappen en kan naast huidontstekingen eveneens toegepast worden bij het behandelen van acne en psoriasis.’ Hij voegt er nog aan toe dat in de cosmetica de etherische olie van Sandelhout bij droge en geïrriteerde huid kan gebruikt worden. Hij waarschuwt wel dat deze etherische olie slechts kortdurend mag gebruikt worden. Misschien nog te vermelden dat Sandelhoutolie door zijn hoog gehalte aan sesquiterpenolen tot het element Aarde wordt gerekend. Het gaat immers om een introverte etherische olie die zijn energie naar binnen richt.

Dr. Gerda Dorfinger uit Wenen houdt zich al jaren bezig met het toepassen van etherische oliën bij het behandelen van ontstekingen aan de blaas en urinewegen. Ze weet inmiddels dat bacteriën die blaasontsteking veroorzaken evenzeer met etherische olie kunnen behandeld worden in plaats van met antibiotica. Sandelhoutolie is hiervoor geschikt. Etherische oliën passen we op verschillende wijze toe zoals door inname, inhalatie, massage, bad, verstuiven en als kompres. Etherische olie is uiterst geconcentreerd, men heeft enorm veel bloemen of planten nodig om er etherische olie uit te halen. Daarom gaat men er uiterst zorgzaam mee om. Aromatherapie is geen doe het zelf methode. Door de hoge concentratie zijn risico’s niet uit te sluiten. Orale inname van etherische olie kan enkel op advies of onder leiding van een ervaren Aromatherapeut. Sommige etherische oliën hebben bij inname een neurotoxische werking, sommige werken abortief. Wie etherische olie wenst te gebruiken, moet een minimum aan inzicht en kennis hebben en weten waarop men moet letten om risico’s uit te sluiten of te beperken.

Zo zijn er mensen die buiten beter weten om wat druppels etherische olie aan het badwater toevoegen om van een aromatisch bad te genieten, maar zo werkt het niet. De etherische olie drijft op het water, verdampt en mist daardoor zijn toepassing. Ze worden eerst gemengd met een neutrale badolie, wat shampoo of wat room als emulgator en worden dan pas aan het badwater toegevoegd. Het is deze basiskennis waarover men moet beschikken om risico’s te voorkomen. Het is onverantwoord om zonder inzicht en kennis etherische oliën te gebruiken omdat deze zo hoog geconcentreerd zijn. Daarom organiseert de Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg open cursussen in verband met Aromatherapie. In iedere les wordt eerst ingegaan op de Aromaleer en daarna op de Aromatherapie en praktische toepassingen. Zo leert iedereen op een correcte manier met etherische olie om te gaan. In de opleiding Herborist gaat men uitvoerig in op de Aromatherapie en de etherische oliën omdat deze in veel kruidenbereidingen worden toegepast. In de opleiding Gezondheidstherapeut gaat men in op de medische toepassingen.

14:40 Gepost door Jan Dries in Kruiden, Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-16

Ziekteverzuim neemt toe

Men kan het werk niet meer aan.

Elf procent van de werknemers in de privésector was het voorbije jaar langer dan een maand ziek. Dat langdurig ziekteverzuim neemt jaar na jaar toe. Stress en burn-out zijn de belangrijkste oorzaken. Computerprogrammeurs hebben daar blijkbaar het minst last van, personeel uit de beveiligingssector, het transport en de horeca het meest. Administratieve medewerkers merken eveneens dat de werkdruk te hoog wordt. Door de digitalisering wordt er op te korte tijd een te groot volume werk omgezet. Men is met te veel verschillende zaken tegelijkertijd bezig. Mensen die in de productie werkzaam zijn, klagen over de eentonigheid en het gebrek aan voldoening. Men wordt niet vrolijk door iedere dag dezelfde handelingen te doen. Iedereen stelt vast dat er met steeds minder personeel meer werk wordt omgezet. Men is emotioneel te weinig bij het werk betrokken en men voelt zich een robot, waardoor arbeidsvreugde een totaal onbekend begrip is geworden.

Wij steunen ons op een onderzoek dat bij 18.000 bedrijven werd uitgevoerd zodat we een idee hebben over de reële toestand van de werkgelegenheid. Men stelt vast dat de langdurige afwezigheid, van een maand tot een jaar, spectaculair stijgt. Men spreekt van een verdubbeling in enkele jaren tijd. Men meent dat een deel van de stijging te maken heeft met de veroudering van de werknemersbevolking, maar dat is een verkeerde redenering. De pensioenleeftijd mag dan opgetrokken zijn tot 67 jaar, maar dat is geen leeftijd om het werk niet meer aan te kunnen. De toenemende stress is de belangrijkste oorzaak en dat is een vrij complex gegeven. Stress is een natuurlijk beschermingsmechanisme tegen gevaren uit de omgeving. Het gaat om een directe verdediging waarbij het hele organisme in staat van paraatheid wordt gebracht, maar dit is van korte duur. Zodra het gevaar verdwijnt, neemt de stress onmiddellijk af en gaat men in ontspanning over, m.a.w. het organisme herstelt zich van de extra geleverde inspanningen. Het stress- en het ontspanningsmechanisme zijn antagonisten en houden elkaar in evenwicht. Op de werkvloer is dat anders. Stress is een constante spanning, die afhankelijk van de omstandigheden wel op en af gaat, maar nooit overgaat in ontspanning. Een dergelijke constante spanning zet zich vast op de spieren en zorgt voor spierspanningen waardoor de doorbloeding minder goed verloopt, spanningshoofdpijn veroorzaakt en grote hoeveelheden energie vergt met zware uitputting als gevolg. Bij het verlaten van het werk neemt slechts een klein deel van de stress af en behoudt zijn negatieve invloed op de avond en de nacht. De slaapkwaliteit lijdt er onder. Constant onder stress staan, werkt nefast op de fysieke en geestelijke gezondheid, maar ook op de relatie en het gezinsleven. Vele echtscheidingen vinden hier hun diepere oorzaak, al wordt dat niet altijd zo aangevoeld.

Uit dit onderzoek blijkt dat het bedrijfsleven de taken van hun werknemers voorkauwt. De uitvoering van iedere taak wordt door de computer bepaald. Dat is beter voor de efficiëntie van het bedrijf, maar niet voor de werknemer die daardoor onder stress komt te staan. Wat de computer uitstippelt mag een efficiënte oplossing zijn, maar men houdt geen rekening met de gevoelens en de persoonlijkheid van de uitvoerder. In de zorgsector werkt men met de meest gemotiveerde personeelsleden en ook daar is langdurig ziekteverzuim sterk aanwezig, vooral ten gevolge van burn-out. De rationalisering in de zorgsector heeft geleid tot gespecialiseerde taakuitvoeringen waardoor de totale aanpak verloren gaat. Er is geen tijd meer voor een losse babbel met de patiënt omdat de taken binnen een vast plan en tijdschema strikt worden uitgevoerd. Er wordt niet getwijfeld aan het nut van rationalisering binnen de gezondheidsector, maar een zorgverlener mag nooit het menselijk aspect overslaan. Een patiënt heeft recht op aandacht, informatie en begeleiding. De computerprogrammeurs geraken zelden ziek. Deze mensen hebben meer vrijheid in hun werk en zitten niet opgesloten in een werksysteem. Zij ontwikkelen een programma dat pas achteraf in het bedrijfsleven of zorgsector wordt ingezet. Werknemers die een of twee dagen thuis werken, worden veel minder ziek dan anderen omdat de bedrijfsdruk wegvalt.

In dit hele verhaal merken we dat een te kort aan vrijheid, flexibiliteit en creativiteit de doorslaggevende factoren zijn waardoor mensen ziek worden op het werk. In een tijd van groeiende concurrentie en steeds stijgende kosten, heeft men geen andere keuze dan op efficiënte methodes over te schakelen. Daar is niets op tegen zolang men beseft dat werknemers ‘mensen’ zijn van vlees en bloed en geen onderdeel zijn van een productieproces. Iedere werkgever bezit een persoonlijkheid die verbonden is met zijn gedrag, zijn gevoelens, zijn motivatie, zijn stressgevoeligheid en zijn psychische weerstand. Alleen als deze factoren in harmonie zijn, kan men rekenen op efficiëntie binnen het bedrijfsleven. Maar hoe doet men dat? Sinds enkele jaren biedt de Europese Academie voor natuurlijke gezondheidszorg een opleiding aan voor ‘Persoonlijkheidscoach’ omdat we tot de vaststelling zijn gekomen dat iedere verandering en verbetering alleen kan komen als aan de persoonlijkheid wordt gewerkt. Al jaren spreekt men van de juiste man of de juiste plaats, maar in werkelijkheid zitten veel werknemers niet op de geschikte plek. Op de werkvloer is coachen noch steeds eenzijdig gericht op het opdrijven van de rendabiliteit en het functioneren binnen het productieproces. De Persoonlijkheidscoach pakt het anders aan omdat mensen geen robotten zijn. Werknemers functioneren optimaal als ze gezond en gelukkig zijn en plezier vinden in hun job.

Een Persoonlijkheidscoach verstrekt advies en begeleid mensen zowel privé als op de werkvloer met levensproblemen, negatieve emoties, angst, onzekerheid, stress, burn-out enz. Te lang hebben we geleefd in een samenleving met een onbeheerste expansiedrang, commercialisering en een opdringerige levenshouding waardoor normen en waarden werden uitgehold. Een groot deel van de bevolking kan de job niet aan, maar ook niet zijn dagelijkse leven, zijn relatie of zijn gezin. Het is niet vreemd dat werknemers langdurig ziek zijn. Een groot deel van de bevolking is op de dool, is verward en is niet tevreden over zichzelf en de anderen, noch over de situatie waarin ze zich bevinden. Ze hebben de indruk er niet uit te geraken en dat stemt hen wanhopig. Al deze problemen zijn terug te voeren tot de persoonlijkheid die onder druk staat of onvoldoende werd ontwikkeld, ondanks de vele diploma’s die men op zak heeft. Ons uitgangspunt is dat gelukkige werknemers goed presteren en over voldoende uithoudingsvermogen beschikken en dat uitstralen op het hele bedrijf. Persoonlijkheidscoach is een beroep dat enorme voldoening geeft en waar veel bedrijven naar uitkijken. Het is een deeltijdse tweejarige opleiding die men volgt zonder werkonderbreking.

29-03-16

Met tegenslag leren omgaan, iedereen kan dat leren

 

Het leven loopt niet altijd op wieltjes en dromen komen niet altijd uit, vandaar dat veel mensen geconfronteerd worden met tegenslag. Een van beide partners verliest zijn job of wordt ziek, opgroeiende kinderen voldoen niet aan de verwachtingen, een grootouder overlijdt. Dit zijn slechts enkele voorbeelden, maar de lijst van tegenslagen is enorm lang. De ene wordt door tegenslag getroffen, anderen blijven gespaard. Waarom vragen velen zich af en er is maar een antwoord: het noodlot. Het noodlot is niet eerlijk, dat weten we allemaal, maar niemand draagt daaraan schuld. Noodlot en toeval horen meestal samen. Iedereen gaat daar anders mee om, sommigen storten in en geraken er weer moeizaam bovenop, anderen nemen meteen een positieve houding aan, zoeken naar oplossingen en maken er het beste van. Dat heeft te maken met de persoonlijkheidstructuur of het temperament. Personen met een extraverte instelling (Vuur- en Luchttype) brengen meteen hun tegenslag naar buiten en zoeken hulp. Ze maken alles bespreekbaar en delen hun leed of hun frustratie met anderen. Ze hebben spontaan een vertrouwen in de medemens. Personen met een introverte instelling (Water- en Aardetype) sluiten zich af, niemand hoeft te weten dat ze een tegenslag hebben te verwerken. Ze zoeken geen hulp en proberen alles zelf op te lossen, vaak in de diepste geheimhouding. Introverte mensen verergeren hun tegenslag en vergroten hun bezorgdheid. Extravert of introvert is genetisch bepaald en behoort tot de persoonlijkheid. Men kan daar zelf niet voor kiezen.

 

Introverte persoonlijkheid

Het is belangrijk rekening te houden met de genetische aanleg. Wie introvert is en met tegenslag geconfronteerd wordt, slaat meteen dicht en houdt de lippen op elkaar. Men staat er alleen voor om de zorgen te dragen en problemen op te lossen. Het allerbe-langrijkste is dat men beseft dat dit verkeerd is en de zaak bemoeilijkt. Men heeft er alle belang bij om te proberen deze geslotenheid te doorbreken. Het kost hen ontzettend veel moeite om familie, vrienden, buren of collega’s aan te spreken en hun verdriet en zorgen met anderen te delen. Vooral de eerste stap is vreselijk moeilijk omdat men niet gewoon is met anderen open te communiceren. De ervaring heeft ons geleerd dat, als men de eerste stap heeft gezet, er een enorme opluchting ontstaat. Het geeft een grote voldoening zijn zorgen met anderen te delen. Introverte mensen die met tegenslag geconfronteerd worden, moeten over die eerste drempel heen. Angstgevoel belet hen contact met anderen op te nemen omdat ze het niet gewoon zijn en het niet durven. Zij hebben hun hele leven zich leren afschermen. Het gaat zover dat mensen gewoon dichtklappen en geen woord over hun lippen krijgen. Ze willen wel, maar ze kunnen het niet.

 

Wie in een dergelijke situatie verkeert, doet er goed aan om een eerste signaal naar de omgeving uit te zenden. Een berichtje verzenden vraagt weinig moed en een telefoongesprek is gemakkelijker dan een persoonlijke confrontatie. Als er eenmaal een opening is gemaakt, komt alles gemakkelijker in beweging. Het is al te gemakkelijk om te zeggen: ik heb vertrouwen in mensen uit mijn omgeving waarop ik mij kan verlaten, als men deze woorden niet eens kan uitspreken. Het probleem is dat de uitgezonden signalen zo zwak zijn dat de omgeving die niet opmerkt. Zodra men merkt dat er problemen zijn, is iedereen bereid zijn hulp aan te bieden. De aangeboden hulp wordt ook door introverte personen met open armen ontvangen. Zij willen geholpen worden, maar ze missen de kracht om hulp te vragen. Zij roepen zelf niet gemakkelijk professionele hulp in en blijven te lang ter plaatse trappelen waardoor vaak kostbare tijd verloren gaat. Het is aan te raden dat introverte mensen, los van tegenslagen, ziekten of problemen, professioneel begeleid worden om met hun persoonlijkheid om te gaan. Al is hun persoonlijkheid genetisch bepaald en kan de structuur niet gewijzigd worden, men kan wel leren daarmee om te gaan. Men kan leren om vertrouwen op te bouwen, om respectvol te zijn en problemen op te lossen. Introvert zijn is geen stoornis, geen beperking, maar een aangeboren ingesteldheid waarbij men zich spontaan afsluit van de buitenwereld. Dat afsluiten moet echter onder controle blijven, want anders leidt dat tot een sociaal isolement.

 

Extraverte persoonlijkheid

Iedereen heeft de neiging om een extraverte persoonlijkheid als een voordeel te beschouwen. Voor een deel is dat zo. Als deze personen tegenslag hebben, gaan ze onmiddellijk hulp vragen. Ze zijn niet in staat hun zorgen, verdriet of problemen zelf te dragen en brengen die meteen en meestal ongevraagd over op anderen. In de grond handelen ze uit egocentrisme, want extraverte personen hebben een sterk ego. Door hun openheid zijn er geen grenzen of blokkades en is het vertrouwen in de medemens een vanzelfsprekendheid. Vele handen maken licht werk zegt het spreekwoord en dat geldt evenzeer bij het verwerken van tegenslagen. Als men kan rekenen op familie, vrienden, buren of collega’s zorgt dat voor een spreiding van het probleem en de bijbehorende hulp. Men gaat spontaan de getroffen persoon of personen troosten, sterkte toewensen en diensten aanbieden. Niet iedereen die spontaan betrokken wordt bij het leed van anderen, ervaart dat als positief. Zij voelen zich gemakkelijk gebruikt. Voor hen gebeurt hulp aanbieden nog altijd vanuit zichzelf en mag niet worden opgedrongen of afgedwongen.

 

Een extraverte persoon kan zich niet voorstellen dat er introverte mensen zijn. Het doorschuiven van andermans zorgen wordt niet altijd in dankbaarheid afgenomen. Extraverte personen die ongewild betrokken geraken bij het leed van iemand anders hebben gemakkelijk de neiging dit niet te accepteren of hun enthousiasme neemt na korte tijd weer af. In de wereld van het extraverte is er veel spontaniteit, maar weinig diepgang. Er wordt geen tijd gestoken in overleg, alles moet kunnen. Introvert en extravert mogen we niet zwart/wit benaderen. Beide zijn waardevol en in extreme vorm zijn ze allebei negatief. Introverte mensen doen er goed aan een beetje meer extravert te zijn en extraverte mensen doen er goed aan om af en toe een beetje introvert te zijn.

 

Heeft u belangstelling om mensen behulpzaam te zijn bij psychische, emotionele of levensproblemen, dan lijkt een tweejarige opleiding tot Persoonlijkheidscoach zeker iets voor u. Deze opleiding kunt u volgen in Antwerpen, Gent, Leuven of Maastricht. Meer informatie: www.europeseacademie.be

17-02-16

De nieuwe pausjes

Eeuwenlang hebben de pausen vanuit het Vaticaan hun doctrines als leefregels aan de wereld opgedrongen. Paus Franciscus beseft dat het Katholicisme niet de wereld is, maar slechts een aspect ervan. Terwijl hij, in al zijn nederigheid, een stap terugzet, zien we dat er overal in onze samenleving mensen optreden die zich als nieuwe pausjes gedragen en niet met een dreigend vingertje, maar op een haast onzichtbare wijze iedereen naar hun hand willen zetten. In naam van de wetenschap, de economie, de gezondheidszorg, de media of de politiek dwingen ze de bevolking hun richting te volgen of zich te onderwerpen aan bepaalde principes die niet als doctrines worden opgedrongen, maar als een aantrekkelijke hype gelanceerd worden. Alles wordt zo aantrekkelijk en misleidend voorgesteld dat het niet is van te moeten, maar van te willen. Wie wil niet gelukkig zijn en alle aandacht krijgen? Iedereen wil een hemel op aarde of in het brandpunt van de belangstelling staan. Het nieuwe geloof is het geloof in de illusie en dat laat alleen een gevoel van leegte en ontevredenheid na. Om dat leeg gevoel op te vullen, nemen mensen voortdurend nieuwe initiatieven, kopen nieuwe spullen, veranderen van look of outfit om er zeker bij te horen. Verdreven worden uit het materialistisch paradijs is de diepste vernedering. Angst is het beste middel om een hele bevolking in de greep te krijgen.

 

Wetenschap

Er is absoluut geen bezwaar tegen wetenschappen. We zijn de vele wetenschappers dankbaar dat ze inzicht hebben gebracht in de meest complexe materie en systemen en dat door vele wetenschappelijke toepassingen het leven een stuk aangenamer en gemakkelijker is geworden. De wijze waarop de wetenschap misbruikt wordt en de absolute waarde die sommigen er aan geven, is onaanvaardbaar. Het lijkt wel of we zelf niet meer mogen denken. Ouders weten niet meer hoe ze hun kinderen mogen opvoeden en kunnen dat beter overlaten aan wetenschappelijk opgeleide opvoeders. Hiermee ontneemt men de ouders hun meest primaire opdracht, het grootbrengen van hun eigen nakomelingen. Als kinderen zich niet ontwikkelen volgens de wetenschappelijke normen, krijgen ze een etiket van beperking opgeplakt. Er komen steeds meer beperkingen bij. Er is geen sector te bedenken of de macht van de wetenschap is alom vertegenwoordigd. Wie vol twijfels zit en nog een greintje kritische houding heeft, vraagt zich meteen af of dat wel wetenschappelijk bewezen is. Want wetenschap is het absolute, het onbetwistbare terwijl juist in wetenschappelijke kringen de grootste twijfel bestaat. Mensen moeten weer zelf durven denken en hun gezond verstand gebruiken.

 

Digiaal tijdperk

We leven in hét digitaal tijdperk en dat biedt veel voordelen. Niemand wil nog terug naar de schrijfmachine of de fichebak, de landkaart om de weg te zoeken tijdens een autorit, zonder het mobieltje of de smartphone. We kunnen ons een leven zonder internet of tv niet meer voorstellen. Het probleem is echter dat steeds meer mensen hun onafhankelijkheid prijsgeven en slaaf worden van de digitale mogelijkheden. Men heeft daar al een nieuw begrip voor bedacht, namelijk ‘digibesitas’. Jongeren die met de digitale mogelijkheden zijn opgegroeid, worden overladen met digitale activiteiten. Zij wisselen dag en nacht informatie uit met anderen zonder zich het nut daarvan af te vragen. Informatie en kennis worden vereenzelvigd. Ze zijn niet in staat om een eigen oordeel te vellen, hun leven wordt geleid en verleid door een digitale macht. Er is nog te weinig bekend over de negatieve invloed van een dergelijke onnatuurlijke levenswijze op mentaal, psychisch, emotioneel en fysiek vlak. Hoe gaan de hersenen hiermee om? Komen bepaalde hersenfuncties onder druk te staan of worden ze geleidelijk aan uitgeschakeld omdat ze digitaal zijn overgenomen?

 

Media

De media bepalen voor een groot deel het gedrag van de moderne mens. Te lang heeft men de macht van de media onderschat. De oorspronkelijke bedoeling van de media is de bevolking op de hoogte te brengen van wat er in de wereld gebeurt, maar ook het overbrengen van kennis, wetenschap, kunst, cultuur, ontspanning enz. De tv heeft een ontzettende gunstige invloed gehad op de algemene ontwikkeling van de bevolking. Neem alleen nog maar het verruimd taalgebruik of de betrokkenheid bij de actualiteit. De media hebben hun eigen macht ontdekt en hebben een grote invloed op het gedrag van de bevolking. Ze brengen angst en onzekerheid door te eenzijdige berichtgeving en vooral door de voortdurende herhaling. De media staan helaas te dicht bij de commerciële belangen en dienen een ander doel. Vaak treft men overtuigende gezondheidsartikelen naast een paginagrote advertentie. Het artikel staat in dienst van de advertentie zodat men aan de objectiviteit mag twijfelen. De media zijn uitgegroeid tot systemen met als doel het koopgedrag te beïnvloeden. Wie even op internet bepaalde sites raadpleegt, wordt kort nadien overstelpt met reclame. Het is digitaal mogelijk om het gedrag en de interesse van mensen te schaduwen en dat is verontrustend.

 

Gezondheidszorg

De reguliere gezondheidszorg en de geneeskunde zitten bewust of onbewust verstrengeld in allerlei sectoren zoals de farmaceutische industrie, zorgverzekeringen, beroepsgroepen enz. De mens staat heel ver verwijderd van de kern. Wie morgen ziek is en naar een arts stapt, is overgelaten aan de competentie van de zorgverlener. Men wordt opgenomen in een systeem dat men niet kan kennen omdat het te ingewikkeld en te technisch is geworden. Gelukkig functioneert de gezondheidszorg nog redelijk goed en wordt het steeds gemakkelijker om via internet of apps aan medische informatie te geraken. Het menselijk lichaam is uitgerust met een enorm veiligheidsysteem en met ontzettend veel signalen die er op wijzen of we goed of niet goed bezig zijn. Deze mogelijkheden worden ons ontnomen en dat is bijzonder erg omdat de gezondheidszorg ieder jaar een groot deel van de begroting opslorpt.

 

Politiek

In een democratie heeft politiek tot doel het volk te vertegenwoordigen en in hun naam het land zo goed mogelijk te besturen. Politieke partijen zijn te veel met zichzelf en met de verkiezingen bezig. Vroeger was iedere politieke partij aan ideologie verbonden en vertegenwoordigde ze een bepaalde groep binnen de bevolking. Dat zorgde voor een zekere stabiliteit. Nu brengt iedere politieke partij een actuele boodschap en hun succes is afhankelijk van de gevoerde marketing. Populistische partijen spelen, net als de commerciële wereld, in op illusies, emoties zoals angst en onzekerheid en bieden oplossingen aan die geloofwaardig overkomen, maar niet realistisch zijn. Radicale beslissingen, strenge regels en hoge boetes kunnen de statistieken gunstig beïnvloeden, maar lossen de maatschappelijke problemen niet op, daarvoor is veel meer nodig. In heel Europa halen de populistische partijen met hun sprookjes veel succes en dat is een groot gevaar voor de echte democratie.

Besluit

De vele kleine pausjes in alle sectoren van de samenleving profileren zich als de Hoge Priesters van de waarheid. Terecht spreken we van intellectuele radicalisering omdat zij erg handig en sluw het argument van de wetenschap hanteren waardoor het vrije denken verdrukt wordt. In een democratische samenleving is er grote behoefte aan alternatieven. Een samenleving waar alleen de overheid en alle daarmee verstrengelde sectoren dwingende lijnen uitzetten, ruikt naar een dictatuur. Democratie heeft behoefte aan vrije initiatieven en gelukkig worden die genomen tegen de stroom in. Naast de chemische landbouw is er behoefte aan biologische land- en tuinbouw. Naast de reguliere gezondheidszorg is er behoefte aan een complementaire gezondheidszorg. Er zijn niet alleen vleeseters, maar ook vegetariërs, er zijn niet alleen chemische medicijnen, er zijn ook kruiden en kruidenmiddelen.

14:59 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-15

Vincent Van Gogh Kunstenaar zonder verbeelding

Op 29 juli 2015 is het precies 125 jaar geleden dat de beroemde kunstschilder Vincent Van Gogh door zelfdoding overleed. Zijn talent, zijn bevlogenheid, rebellie en eigenzinnigheid maakten hem wereldberoemd. Hij overleed berooid, zonder enig succes als psychiatrisch patiënt. De meeste mensen kennen hem van zijn zelfportretten: een akelige, ruige man die er onverzorgd en onaantrekkelijk uitziet met een vreemde, soms woeste en beangstigende blik in zijn ogen. Hij heeft zich opvallend vaak geportretteerd en zegt daarover: ‘Ze zeggen, en dat geloof ik heel graag, dat het moeilijk is jezelf te kennen, maar het is evenmin eenvoudig jezelf te schilderen.’ Vincent Van Gogh was pas 37 jaar oud toen hij overleed en heeft pas op zijn 27ste levensjaar beslist om kunstenaar te worden. Zijn artistieke carrière heeft slechts tien jaar geduurd terwijl hij 862 schilderijen en bijna 1.100 tekeningen heeft nagelaten die nu over heel de wereld in de beste musea zijn verspreid. Daarnaast schreef hij honderden brieven, vooral aan zijn vier jaar jongere broer Theo die hem zijn hele leven moreel en financieel heeft gesteund.

 

Vincent Van Gogh werd op 30 maart in 1853 als oudste zoon in Groot Zundert geboren, een dorp in Noord Brabant (NL) waar zijn vader dominee was. Het gezin telde zes kinderen, drie jongens en drie meisjes. Op zestienjarige leeftijd ging hij bij zijn oom, een kunsthandelaar in Den Haag, aan de slag. Vincent was een rusteloze persoonlijkheid die altijd weer weg wilde naar een ander dorp, een andere stad of land. Hij woonde gedurende een korte tijd in Antwerpen en Londen. Alleen geldgebrek dwong hem weer om voor een korte tijd het ouderlijk huis op te zoeken. Vincent besloot net als zijn vader predikant te worden, maar mislukte in zijn studie theologie, werd lekenprediker en vestigde zich in de Borinage, een arme mijnstreek in het Zuiden van België. Vincent richtte zich op het zielenheil van de mijnwerkers en hun gezinnen door verhalen uit de bijbel te vertellen. Hij had toen alle contacten met zijn familie, ook met zijn lievelingsbroer Theo, verbroken. Hij beleefde hier een van de zwartste periodes uit zijn leven, maar ontdekte er wel zijn kunstenaarsroeping. Hij werd immers als lekenpredikant ontslagen en probeerde een nieuwe invulling aan zijn leven te geven. Na een winter van ontbering, eenzaamheid en zware melancholie, neemt hij met tegenzin weer contact op met zijn broer Theo en vraagt hem afdrukken van werken van Jean-François Millet (1814-1875) te sturen, een Franse kunstschilder die bekend staat voor het schilderen van het boerenleven. Het is zijn bedoeling ze als oefening te kopiëren. Hij begint met mijnwerkers op weg naar hun werk te tekenen. Als een bezetene begint hij te tekenen en verdiept zich in de menselijke anatomie en het perspectieftekenen. Vincent schreef naar zijn broer Theo: ‘Ik ben iemand van hartstochten.’ Hij verhuisde naar Brussel met de hoop om aan de kunstacademie te studeren, maar hij blijft autodidact en heeft via een schriftelijke cursus met 60 voorbeelden van tekeningen het vak onder de knie gekregen. Met zijn ongemeen doorzettingsvermogen wist hij in vrij korte tijd zich de nodige vaardigheden eigen te maken. Doordat hij naar perfectie streefde was hij nooit echt tevreden en wist zich voortdurend te verbeteren.

 

Na een korte oefenperiode waarin hij voornamelijk prenten kopieerde, waagde Vincent zich in 1881 aan zijn eerste zelfstandig werk naar levend model. Zijn omvangrijk werk kan onderverdeeld worden in een donkere en een lichte periode. De donkere periode is in zekere mate geïnspireerd door Rembrandt. Onder invloed van de Franse schilder Millet, wiens werk hij vaak gekopieerd heeft, begint hij eerst met boeren te tekenen en te schilderen in hun armoedige en sombere hutjes. Over Millet zegt Vincent: ‘Millet heeft onze ogen weer geopend voor de mens die in de natuur leeft. Vanuit zijn bittere ervaring uit de Borinage zijn de tekeningen en schilderijen een rebellie tegen de armoede en onderdrukking in zijn tijd. ‘De aardappeleters’ is het meest bekende werk uit deze periode. Het zijn niet alleen de boeren, maar ook de wevers die zijn aandacht trekken. Vincent toont in deze periode dat hij een uitstekende tekenaar is. In 1886 gaat hij bij zijn broer Theo in Montmartre (Parijs) wonen die daar in een kunsthandel werkzaam is. Daar komt hij in contact met talrijke kunstenaars, vooral impressionisten en pointillisten. Zijn schilderijen worden licht en vrolijk van kleur en hij schildert er veel stillevens met bloemen. Het lijkt wel of er meer licht in zijn leven en in zijn donkere ziel is binnengedrongen. De Parijse periode is ongetwijfeld de vrolijkste en leerrijkste periode uit zijn leven. Hoewel Vincent een hartstochtelijk en gedreven temperament heeft, weet hij iedere tekening en ieder schilderij heel nauwkeurig te analyseren en te bestuderen. Hij houdt rekening met het perspectief, achtergronden en compositie en experimenteert met kleur, licht en contrast, maar ook met diverse technieken. Hij is door vele kunstenaars beïnvloed, maar heeft altijd zijn eigen stijl weten te handhaven. Na twee jaar Parijs vertrekt Vincent in 1888 naar Arles, in het Zuiden van Frankrijk op zoek naar nog meer licht. In december van dat jaar krijgt hij een zware zenuwinzinking, snijdt een deel van zijn oor af na een ruzie met de kunstschilder Gauguin (1848-1903) en wordt opgenomen in het ziekenhuis van Arles. Het duurt niet lang of hij laat zich opnieuw vrijwillig in de psychiatrie opnemen in Saint Remy-de-Provence waar de aanvallen elkaar opvolgen. In mei 1890 verlaat hij de psychiatrie en trekt naar Parijs waar hij enkele dagen bij zijn broer Theo en zijn gezin intrekt en reist later door naar Auvers-sur-Oise waar hij op 29 juli 1890 overlijdt met Theo aan zijn zijde, twee dagen nadat hij zichzelf door de borst heeft geschoten. Hij wordt in datzelfde dorp begraven.

 

Zijn geestelijke gezondheid

Er is in de loop der jaren veel gespeculeerd over het ziektebeeld waaraan Vincent leed. Het is vreemd dat de vader en de drie broers niet oud zijn geworden. Zijn vader overleed op 63- jarige leeftijd, hij op 37, zijn broer Theo op 34 en zijn broer Cor op 33 jaar. Zijn moeder daarentegen werd 88 jaar en zijn zussen 75, 77 en 79 jaar. Het is wel opvallend dat zijn jongste zus Willemien de laatste 39 jaren van haar leven in de psychiatrie heeft doorgebracht. Vincent was een moeilijk kind, vooral zijn rusteloosheid domineerde zijn leven. Hij leefde op 15 verschillende plaatsen in Nederland, Engeland, België en Frankrijk. Volgens Psychiater Dr. Van Meekeren voldoet Vincent aan alle kenmerken van borderline, een complexe persoonlijkheidsstoornis die toen als zodanig nog niet was gedefinieerd. Een dergelijke persoonlijkheid is gekenmerkt door impulsief gedrag met woedeuitbarstingen, neiging tot zelfverminking, stemmingswisseling, extreme verlaatangst, het stellen van onrealistische eisen, identiteitstoornissen met laag zelfbeeld, instabiliteit in intermenselijke relatie, paranoïde ideeën en suïcidaal gedrag. Daarnaast leed hij nog aan andere klachten zoals zware melancholie, een vorm van depressie die voor komt bij mensen die naar perfectie streven, geen vrolijkheid in het hun leven kennen, alles te ernstig opnemen en geen ruimte hebben voor diepe gevoelens. Hij was immers gedreven, gepassioneerd, werd gemakkelijk boos en had het moeilijk zich te beheersen. Vincent had zich vastgeketend aan zijn jongere broer Theo in wiens handen hij zijn levenslot had gelegd, vandaar zijn verlaatangst. Hij was streng voor zichzelf, streefde naar perfectie en maakte van een schilderij meerdere exemplaren of variaties om steeds te verbeteren. Hij had een sterk gevoel voor details. Van de pointillisten leerde hij de kracht van de puntjes in het kleurenvlak en zag deze techniek als een ware ontdekking. Hij werd geen pointillist maar ieder schilderij is bezaaid met ontzettend veel streepjes, vlekjes, puntjes, kleine kleurschakeringen, kronkeltjes, licht en schaduw. Een effen kleurenvlak is bij hem uitgesloten. Zijn schilderij ‘De oogst’ uit 1888 werd door hemzelf, maar ook door veel kunstcritici als zijn beste schilderij omschreven. Men spreekt van een volgroeid meesterschap. Hetzelfde kan gezegd worden van het schilderij ‘De brug van Langlois’ waarin de perfectie benaderd wordt zowel wat de compositie, het perspectief, licht en kleur betreft. Vanaf 1889, een jaar voor zijn dood zien we dat de vaste hand weg is, het lijkt of alles beweegt en op hol is geslagen, er is geen stabiliteit meer. Hij tekent en schildert verschillende cypressen die meer op vlammen lijken. Zijn zelfportretten worden griezelig en benauwend. De heldere kleuren worden nu zwaar en donker en vooral onrustig. In zijn vermoedelijk laatste schilderij ‘Korenveld met kraaien’ met zijn sterk bewogen luchten geeft hij onbewust zijn naderend einde aan. Dit schilderij ademt somberheid, eenzaamheid, wanhoop en melancholie uit, kortom het weerspiegelt zijn ziekelijke gemoedstoestand. Vincent zit in een uitzichtloze situatie. Zjn afhankelijkheid van Theo weegt zwaar op hem, maar ook de onzekerheid die Theo te wachten staat, de angst voor een nieuwe aanval en misschien het besef dat hij nooit meer kan schilderen omdat op zekere dag het penseel uit zijn handen zal vallen en niet meer in staat zal zijn om een beeld op het doek te projecteren. In diezelfde periode schilderde hij ‘Treurende oude man’ een hoopje ellende dat zijn eigen situatie weergeeft. In de drie laatste maanden van zijn leven heeft Vincent 77 schilderijen gemaakt. In momenten van helderheid schilderde hij nog voortreffelijke werken met veel aandacht voor details.

 

Gebrek aan verbeelding

Verbeelding is het vermogen om iets voor te stellen, in het hoofd een beeld maken, iets visualiseren. Het komt vaker voor dat mensen er een gebrek aan hebben, maar ze zijn zich daar niet altijd bewust van. Bij de meeste creatieve mensen vertrekt een kunstwerk vanuit de verbeelding en manifesteert zich op het witte canvas. Vincent Van Gogh had wel degelijk een gebrek aan verbeelding. Hij tekende of schilderde alleen wat hij uiterlijk kon waarnemen. Hij had soms een onbeheerste drang om te tekenen en als er niets voor handen was, trok hij zijn schoenen uit. Vanuit zijn temperament zou men eerder verwachten dat hij impulsief te werk ging en meteen zijn gevoelens in alle heftigheid op het doek zou smijten. Integendeel, hij ging heel voorbereid, bedachtzaam, beredeneerd en mentaal te werk. Hij schetste of schilderde bijvoorbeeld een landschap dat hij op zijn atelier verder afwerkte, hertekende en er meerdere variaties van maakte. Als het object eenmaal op papier of doek was vastgelegd, kon hij het eindeloos kopiëren of variëren. Vanuit deze vaststelling is het niet vreemd dat Vincent van zijn landschappen, stillevens of portretten meerdere variaties maakte. Al zijn werken zijn van buiten uit ontstaan. Uit brieven aan Theo blijkt dat Vincent zich tot in details zijn geboortestreek herinnerde. Het gaat hier om herinneringen op basis van kennis en niet op verbeelding. Bij de meeste mensen valt herinnering samen met verbeelding. In zijn vele brieven vinden we ditzelfde terug. Hij heeft het over feiten, verzoeken, opmerkingen, ideeën over kunst en kunstenaars, zijn verzet tegen sociale onrechtvaardigheid enz. Zijn brieven steunen niet op verbeelding, met andere woorden, ze zijn niet van binnenuit geschreven. Zelfs toen hij in Den Haag woonde (1882) pakte hij het thema van de mijnwerkers weer op. Ook hier maakte hij gebruik van eerdere schetsen en tekeningen uit de Borinage. Zijn emotionele, psychische en psychiatrische problemen waren van familiale aard, gezien ook zijn jongste zus daaraan leed. Toch heeft het gebrek aan verbeelding zijn toestand ongetwijfeld verergerd en vooral versneld. Door gebrek aan verbeelding slaagde hij er niet in om zijn innerlijke spanningen af te voeren of oplossingen te zoeken. Gebrek aan verbeelding komt vrij veel voor bij mensen die aan autisme leiden, niet dat we dit etiket op hem willen kleven. De ontelbare kleine details, die overal in zijn werk aanwezig zijn, getuigen van een overdreven precisie. Zij, die aan een gebrek aan verbeelding lijden, ondervinden hinder bij het communiceren, hebben het soms moeilijk om opdrachten of bevelen uit te voeren, maar vooral een gebrek aan empathie. Het is nuttig om vanuit onze huidige kennis van de psychologie en de psychiatrie het werk van Vincent Van Gogh te bestuderen, want zijn leven en werk roepen veel vragen op en misschien helpen de antwoorden ons om beter inzicht te krijgen in zoveel actuele psychische problemen.

14:18 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-07-15

Persoonlijkheidscoach

Begeleidt mensen met psychische en emotionele problemen, zowel privé als in het bedrijfsleven

 

Men stelt vast dat er in heel Europa meer mensen lijden aan psychische en emotionele problemen dan aan fysieke ziekten. Dat is te begrijpen als we zien dat onze huidige samenleving op hol is geslagen. Mensen zijn zo kwetsbaar geworden en kunnen nog nauwelijks weerstand bieden. Vroeger ging het om stress en depressie, maar nu groeit de lijst van klachten angstaanjagend aan. De maatschappelijke druk, zowel thuis als op het werk, is erg groot. Mensen verliezen het vertrouwen in deze verwarde samenleving die steeds harder wordt. Een groot deel van de bevolking is het vertrouwen kwijt en gedraagt zich agressief, respecteert geen regels en zoekt enkel het eigen voordeel. Het zijn tekenen van een overlevingsdrang. Burn-out, pesten, agressie, chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS), eenzaamheid, faalangst, hyperventilatie, slaapproblemen, gevoel van onzekerheid, laag zelfbeeld, suïcidale neigingen (zelfdoding) enz. zijn noodkreten van mensen die om hulp vragen.

 

Al deze negatieve aspecten maken deel uit van het leven van kinderen, volwassenen, maar ook ouderen. De Persoonlijkheidscoach richt zich zowel op het privéleven, het gezin als op het bedrijfsleven. Als mensen hun persoonlijke problemen mee naar het werk nemen, functioneren ze niet en presteren minder, vallen gemakkelijker uit of geraken in conflict met collega’s en de leiding. Niet iedereen stapt graag met deze problemen naar een psycholoog of psychiater omdat ze minder uitgesproken zijn. Daarom kiest men gemakkelijker voor de complementaire zorg waar doorverwijzing naar de reguliere zorg gebeurt indien dit nodig mocht zijn. De voordelen van de complementaire zorg is dat deze laagdrempelig is, er enkel gewerkt wordt op basis van eenvoudige en natuurlijke adviezen en trainingen en dat het resultaat veelbelovend is. De aanpak is erg origineel doordat er een verband wordt gelegd tussen het probleem en de persoonlijkheid. Door de persoonlijkheid te bepalen brengen we de zwakke en sterke punten in kaart. Het bijsturen van de persoonlijkheid heeft invloed op het gedrag. De cliënt krijgt inzicht in zijn problemen en lost deze onder begeleiding van zijn Persoonlijkheidscoach zelf op. Het is een boeiende en gevarieerde opleiding, waar men persoonlijk veel aan heeft omdat men zijn eigen persoonlijkheid leert kennen en versterken.

De Persoonlijkheidscoach dringt eerst door in het temperament van de cliënt, want dat is de aangeboren persoonlijkheid. Hierdoor is het mogelijk om de cliënt individueel te begeleiden en te coachen. We maken gebruik van talrijke coachtechnieken, gespreksvoering, persoonlijk-heidsanalyse, motiverende gesprekken, emotionele vaardigheden, assertiviteitstrainingen, PDCA methode, SMART technieken, Kernkwadranten en vele andere technieken met hun vele mogelijkheden. Er gaat veel aandacht naar de psychosociale basiskennis zoals de psychologie van het dagelijkse leven. Deze opleiding steunt op competentiegericht leren, ook opdracht- en probleem gestuurd onderwijs genoemd. De opleiding is praktijkgericht zodat je je niet ergert aan de hoeveelheid theorie, integendeel, je maakt je vanaf de eerste dag de kennis eigen die je als Persoonlijkheidscoach nodig hebt in de dagelijkse praktijk.

 

Het studieprogramma toont de rijkdom en de grote variatie in deze opleiding. Je gaat uitvoerig in op de bruikbaarheid van de psychologie, psychopathologie en vooral op de psychotherapie. Je leert denken en redeneren in het vak Filosofie, je leert cliënten typeren om hun aangeboren temperament te achterhalen, stilaan word je gedreven in de communicatietechnieken en de gespreksvaardigheden, de coachtechnieken, de persoonlijkheidsvorming door gedragsver-andering door te voeren, stressbeheersing, maar ook bedrijfscoaching en vooral veel practica. Een boeiende opleiding met vele uitdagingen, maar vooral een opleiding waarin jezelf een sterke persoonlijke groei doormaakt. Dit nieuwe concept is erg flexibel en kan, indien je dat wenst, aangevuld worden met andere competenties. Na deze tweejarige opleiding, die voldoende is om aan de slag te gaan, openen er zich nieuwe beroepsmogelijkheden als je je op een of ander terrein verder wenst te specialiseren of te verdiepen. We vermelden enkele van deze mogelijkheden: Communicatiecoach, Preventiecoach, Managementcoach, Businesscoach, Loopbaancoach, Teamcoach, maar ook op het vlak van psychosociale problemen zoals Kindercoach, Relatiecoach, Gezinscoach en nog andere specialiteiten want het werkterrein van de Persoonlijkheidscoach is groot in deze snel veranderende wereld met zijn problemen.

 

Op korte tijd is de vzw Europese Academie erin geslaagd om deze nieuwe tweejarige opleiding verder te ontwikkelen tot een gewaarde opleiding die voldoet aan de behoefte van deze samenleving. Het grote voordeel is dat deze nieuwe opleiding kan steunen op de rijke ervaring die de Europese Academie gedurende bijna dertig jaar heeft opgebouwd. We hebben een zeer rijke ervaring op het vlak van persoonlijkheidskennis, persoonlijkheidsanalyse, de totaal benadering van de mens en vooral in het plaatsen van de mens in zijn omgeving. Deze unieke benadering steunt op de rijke ervaring in de natuurgeneeskunde en de complementaire zorg in het algemeen. Deze opleiding sluit aan op de drie andere opleidingen. Voor meer informatie verwijzen we naar: www.europeseacademie.be.

14-01-15

Je suis Charlie

Nu de verbijstering en de boosheid over het bloedbad in Parijs langzaam wegebt, komt het moment van bezinning aan. De wereld is wakker geschud en iedereen beseft dat het zo niet verder kan. We willen in vrede en vriendschap leven en niet in een voortdurende angst van terreurbedreiging. Het is jammer dat er eerst twintig mensen moeten sterven voor men zich bewust wordt dat het anders moet. Het is een complex probleem dat niet in enkele woorden is uit te leggen. Daarom beperken we ons tot enkele bedenkingen.

 

De diepere oorzaak

De diepere oorzaak moeten we zoeken in het te lang uitblijven van een degelijk integratiebeleid. In de jaren zestig van de vorige eeuw, toen de economie een absolute bloei kende, werden miljoenen moslims uit Turkije en Marokko als gastarbeiders, zoals ze toen werden genoemd, aangetrokken. Ze werden meteen in het productieproces ingeschakeld want ze hadden alleen een economisch doel. Pas toen de problemen zich opstapelden en extreem rechtse partijen de alarmklok luidden, hebben politici en sociologen een integratiebeleid in elkaar geknutseld. Nu zegt men in heel Europa dat de multiculturele samenleving is mislukt. Integratie betekent zichzelf blijven binnen een andere leefwereld en zich geleidelijk daar bij aanpassen. Daar heeft men drie generaties voor nodig. Een aantal jongeren zijn de binding met hun cultuur verloren terwijl ze niet of onvoldoende deelnemen aan de Westerse samenleving. Er niet bijhoren, hun weg niet kunnen vinden, drijft hen vaak naar drugs en de werkloosheid naar criminaliteit. Radicalisering is voor hen vaak een poging om zin aan hun leven te geven, helaas in negatieve zin. Europa staat voor een gigantisch probleem dat niet zo maar is op te lossen met strenge regels. De economische crisis en de digitalisering zijn niet bevorderend om jobs te creëren. Er is te weinig geld om een verloren generatie op te vangen en op het goede spoor te zetten.

 

Verwarring tussen Islam en het fundamentalisme

De media heeft de grote fout begaan door geen duidelijk onderscheid te maken tussen de Islam en het fundamentalisme. Als er ergens een aanslag wordt gepleegd, spreekt men meteen over Moslimterreur. Geradicaliseerde jongeren en hun leiders maken misbruik van de Islam om hun terreurdaden te verantwoorden. De Moslimgemeenschap heeft iedere vorm van misdaad altijd veroordeeld, maar toch begrip getoond voor hun geloofsgenoten die door de Westerse samenleving op het slechte pad zijn geraakt. In de kern is deze geweldpleging een roep om hulp terwijl het Westen deze boodschap niet begrijpt. Nu hebben we zowel in Parijs als elders gezien dat de Moslims smeken om een einde te maken aan deze verwarring. Men mag nooit geweldpleging relativeren of er begrip voor tonen, ook al ligt de oorzaak elders. Sinds de bloedige aanslag in Parijs heeft de Moslimgemeenschap zich gedistantieerd van het geweld en openlijk toegegeven dat mensen die doden geen Moslim kunnen zijn. De Iman in Brussel pleit nu voor meer Moslimvrouwen in het onderwijs en andere vormende beroepen en voor meer verdraagzaamheid tegenover andersdenkenden. De zeventien onschuldige burgers zijn blijkbaar niet voor niets gestorven.  

 

Recht op informatie en vrije meningsuiting

We hebben het de laatste dagen zo vaak gehoord: ‘Het recht op informatie en vrije meningsuiting is een fundamenteel mensenrecht en een essentiële voorwaarde voor een democratische samenleving.’ Daar is iedereen het mee eens en miljoenen mensen in Parijs en elders in de vrije wereld zijn voor het behoud daarvan de straat op gegaan. Met de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo is dat recht op de meest fundamentele wijze geschonden. Tijdens deze dagen van spanning en opgewondenheid hebben we heel wat kritische geluiden opgevangen en stelt men zich vragen over de inhoud van het begrip vrijheid. Hebben cartoonisten, columnisten en journalisten dit begrip niet al te letterlijk opgevat? Grijpt men niet te gemakkelijk naar een maximale vrijheid? Een ware vrijheid is een vrijheid in gebondenheid anders ontstaat er losbandigheid. Geen enkele vrijheid laat toe dat de grenzen van fatsoen of respect worden overschreden. Het klinkt misschien vreemd dat volgens het Europees Hof voor de Rechten van de mens overdrijving en provocaties zijn toegestaan en dat een berichtgeving kwetsend, choquerend of verontrustend mag zijn. Het is niet omdat het juridisch mag, dat men het moet doen. Niet alleen Moslims, ook veel Europeanen zijn van mening dat de cartoons van Charlie Hebdo vaak te ver gingen en als wansmakelijk werden beoordeeld. Wat heeft de profeet Mohammed met de wandaden van deze terroristen te maken? Is het raadzaam om een gevestigde godsdienst zomaar te bespotten. Satire mag geen dekmantel zijn van onbegrensde vrijheid. Wij Europeanen zijn de religie ontgroeid, onze kerken lopen leeg en we voelen ons niet gekwetst als de spot wordt gedreven met christelijke figuren en gebruiken. Onze ouders en grootouders zouden dat nooit accepteren en zich daar ongelukkig bij voelen. In het Westen mist men de empathie om zich in een andere cultuur in te leven.

 

Er is geen bezwaar om meningen te laten botsen, ze te bekritiseren, aan te vechten of ermee te spotten zolang men geen laster verspreidt of aanzet tot haat. We zitten hier op een subjectief en emotioneel gevoelig terrein met onduidelijke grenzen. Het succes van een publicatie mag nooit ten koste gaan van het fatsoen. De redactie van Charlie Hebdo staat voor een moeilijke keuze. Men kan er mee stoppen, maar dat zou een overwinning zijn voor de terroristen, men kan ook verder gaan. Door dit tragisch gebeuren is dit blad, dat zijn ontstaan heeft gevonden in de studentenrevolutie van mei 1968, meer dan ooit bekend geraakt. Charlie Hebdo is nu al wereldwijd het symbool van de vrije meningsuiting geworden. Het tijdschrift verscheen nu op een bescheiden oplage van 60.000 exemplaren, wat weinig is bij een bevolking van zestig miljoen Fransen. Dit tijdschrift moet een nieuwe, maar vooral een positieve boodschap uitdragen, een boodschap van vrijheid, verdraagzaamheid en respect voor de maatschappelijke verscheidenheid en dat kan in de vorm van een satire. We kunnen ook hartelijk lachen met een goede kritische berichtgeving en gedurfde cartoons. Respect is de weg naar de echte vrijheid, een vrijheid in gebondenheid.     

10:53 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-12-14

Alzheimer kan voorkomen worden

Veel mensen hopen nooit Alzheimer of een andere vorm van dementie te krijgen. Omdat de ziekte onvoorspelbaar is, voelt men zich onzeker en voedt men de angst. Vooral de sterke toename van dementie en zelfs op jongere leeftijd is verontrustend. De meeste mensen zijn via de media of vanuit hun directe omgeving vertrouwd met dit ziektebeeld. Bij dementie verliest de patiënt zijn identiteit en weet men niet meer wie men is, waar men zich bevindt of bij wie men hoort. Er zijn geen bewuste perspectieven meer terwijl de sociale structuren vervagen. Het is een proces dat zich heel traag doorzet. Op het ogenblik dat de symptomen duidelijk herkenbaar zijn, gaat men er vanuit dat de ziekte al tien à vijftien aanwezig is. Er zijn mensen met dementie die nog heel heldere momenten kennen terwijl anderen ieder contact met hun partner of gezinsleden verloren hebben. Iedereen vraagt zich af hoe deze ziekte kan vermeden worden. Kan er preventief iets aangedaan worden? Het is een moeilijk te beantwoorden vraag, maar toch zijn er mogelijkheden.

 

Veel mensen, zeker als men wat ouder wordt, kunnen moeilijker iets onthouden. Ze zijn plots de draad kwijt in een gesprek of kunnen niet op de naam van een persoon komen. Ze herhalen gemakkelijk, weten niet of ze de deur van de auto of van hun huis hebben gesloten, vergeten een afspraak of herinneren zich de volgende dag weinig of niets van het tv-programma waar ze naar gekeken hebben. Het zijn vertrouwde symptomen die niets met Alzheimer of andere vormen van dementie hebben te maken. Vergeetachtigheid mag niet met dementie verward worden. Men zegt soms al lachend: ‘zolang men weet dat men het niet meer weet, hoeft men zich geen zorgen te maken’. Bij Alzheimer sterven de hersencellen af die verantwoordelijk zijn voor het geheugen. Het probleem is niet het geheugen, maar wel de afstervende cellen. Als we de werking van het geheugen begrijpen, hebben we beter inzicht op dementie.

 

Het geheugen is een vermogen dat ieder levend wezen bezit om optimaal te functioneren. Zelfs cellen hebben een geheugen. Alles wat we zintuiglijk ervaren wordt in ons geheugen opgeslagen en kan op ieder ogenblik opgeroepen worden als dat nodig is of we daar behoefte aan hebben. Er zijn drie functies: het waarnemen, het opslaan en het reproduceren. Als u aandachtig een artikel in de krant leest, dan slaat u de inhoud en de feiten van het verhaal of de gebeurtenis in uw geheugen op en kunt u dat op ieder ogenblik in de toekomst oproepen. Als u bijvoorbeeld aan iemand over een mooie reisherinnering of ervaring vertelt, zal het verhaal onmiddellijk geassocieerd worden met andere feiten. De ene herinnering roept de andere op. Zo kunt u zonder het echt te willen een flink stuk uit uw verleden oproepen. U zult merken dat u van bepaalde feiten zich veel meer herinnert dan van andere feiten.

Sommige mensen herinneren zich nog precies wat ze tien of vijftien jaar geleden in een restaurant gegeten hebben en met wie ze aan tafel hebben gezeten. Ze herinneren zich ieder detail, de sfeer, de onderwerpen waarover men gepraat heeft enz. Men heeft de indruk dat deze mensen een enorm goed geheugen bezitten terwijl ze andere gebeurtenissen die minder lang geleden hebben plaatsgevonden, zich nauwelijks herinneren. Alles is afhankelijk van de interesse. Sportliefhebbers herinneren zich ieder detail van een koers of een voetbalmatch. Alles hangt af van de intensiteit waarmee u bepaalde feiten beleefd. Uiteraard onderscheidt men diverse kwaliteiten in het geheugen.

 

In deze jachtige samenleving worden we overrompeld met informatie waarvan we te gemakkelijk fracties opvangen zodat we ons achteraf alleen nog alleen fracties kunnen herinneren. We hebben de neiging om weinig aandacht te besteden en zijn dan ontgoocheld dat we ons nog zo weinig herinneren. We kunnen niet reproduceren wat we niet hebben opgenomen. Dat heeft niets te maken met ouder worden, want juist ouderen mensen hebben een rijk gevuld geheugen. Bij jongeren mensen, die nog meer openstaan voor de media en minder geduld hebben om zich te concentreren, doet zich dat verschijnsel ook voor. Ze leggen alleen geen verband met Alzheimer. We kunnen ons geheugen trainen door informatie en feiten te selecteren. We moeten een keuze maken uit het overaanbod dat ons overspoeld. Neem de krant even snel door en haal de artikels eruit die uw aandacht vragen, doe dat ook met radio en tv. We handelen te veel automatisch waardoor we niet weten of we de auto al dan niet hebben afgesloten. We moeten bewust handelen door voldoende aandacht te schenken aan wat we doen. We zijn met duizend dingen tegelijkertijd bezig en schenken overal een beetje aandacht aan. Bewust door het leven gaan, voortdurend keuzes maken en ons niet laten opjutten. We zullen snel merken dat het met ons geheugen nog goed gaat en dat er absoluut geen sprake is van Alzheimer.

 

Minder goed horen of zien kan de opname van informatie belemmeren. Verder zien we dat oudere mensen minder mentaal actief zijn en niet open staan voor digitale mogelijkheden. Ze sluiten zich van de wereld af en dat is niet bevorderend voor het geheugen. Door informatie te selecteren die onze belangstelling uitdraagt, wordt alles weer overzichtelijk en komt ze niet overweldigend over. Met deze beperkte hoeveelheid gaan we bewust om door er ons op te concentreren. Zo onderhouden we de mentale structuren en worden de delen van de hersenen geactiveerd. Om het even samen te vatten: selecteer de informatie, handel heel bewust en schenk de nodige aandacht aan feiten en gebeurtenissen binnen uw interessegebied. U zult merken dat uw geheugen beter functioneert. Mentaal actief zijn is een goede preventie tegen Alzheimer. Daarnaast wordt gewezen op het belang van de beweging. Voldoende beweging zorgt voor een betere doorbloeding van de hersenen. Vasculaire dementie wordt veroorzaakt door onvoldoende doorbloeding. Onze hersenen voeden zich met natuurlijke suiker (glucose), vandaar dat veel vers en rijp fruit eten heel belangrijk is in de strijd tegen dementie. Het gebruik van toegevoegde suikers in voedingsproducten heeft een negatieve invloed wegens het ontbreken van vitaminen en mineralen. Gezonde voeding, een natuurlijke levenswijze en een positieve instelling vormen samen de beste preventie tegen dementie.

19-11-14

Burn-out overkomt harde werkers

Burn-out staat in het brandpunt van de belangstelling omdat onderzoek aantoont dat de helft van de personeelsleden een risico loopt op een burn-out. Burn-out betekent opgebrand zijn, einde van zijn kracht, zich helemaal leeg voelen. Werken is een loodzware opgave geworden. Het is een aandoening die gerelateerd is aan het beroep. Een te grote werkdruk, een te grote verantwoordelijkheid en een voortduren-de druk worden in verband gebracht met het ontstaan van deze aandoening. Toch ligt hier niet de oorzaak, het zijn uitlokkende factoren. De Amerikaanse psychiater Dr. Herbert J. Freudenberger heeft deze stoornis voor het eerst beschreven in 1974. Hij stelde vast dat toegewijde en geëngageerde medewerkers van hulporganisaties en verzorgende beroepen uitgeput, prikkelbaar en kwetsbaar werden. Zij konden hun werk, waarvoor ze zich jarenlang enthousiast hadden ingezet, niet meer aan. Ze toonden tegelijkertijd een negatieve instelling tegenover de mensen die ze met zoveel liefde en toewijding gedurende vele jaren hadden geholpen. Burn-out heeft zich verspreidt onder alle beroepen en komt vooral voor bij de meest loyale medewerkers en de hardste werkers.

Burn-out is een welomschreven psychische stoornis die niet verward mag worden met depressie dat een stemmingsstoornis is, maar ook niet met stress, chronisch vermoeidheidsyndroom (CVS) of andere psychische aandoeningen. Vaak zijn er dezelfde symptomen aanwezig, maar het ziektebeeld, de oorzaak en de gevolgen liggen heel anders. Burn-out wordt omschreven als een energiestoornis, een aanpassingsstoornis of een denkneurose (DSM-IV). Onderzoekers hebben het moeilijk om juiste diagnosemodellen te ontwikkelen omdat negatieve emoties en gedrag niet altijd exact afgelijnd kunnen worden. Vanuit onze jarenlange ervaring met persoonlijkheidsanalyse is het niet zo moeilijk om vrij exact te bepalen wie aan burn-out lijdt. Een werknemer geraakt opgebrand omdat hij ononderbroken zijn beroeps-taken met een te grote gedrevenheid en enthousiasme heeft uitgevoerd. Dergelijke mensen worden in de typologie als Vuurtype omschreven. Men kan niet opbranden als er geen vuur aanwezig is. Het uitgangspunt van burn-out is de persoonlijkheid en de vatbaarheid voor deze aandoening is daarvan afhankelijk. Laten we even de persoonlijkheidstypen vermelden die voor burn-out in aanmerking komen.

 

  • Vuurtype: Dit type is zeer gedreven mensen, idealistisch ingesteld, een echte doorzetter die nooit opgeeft.
  • Vuur-Aardetype: Dit type is gedreven, streeft naar perfectie, heeft een sterk verantwoordelijkheidsgevoel en legt de lat voor zichzelf en anderen erg hoog.
  • Vuur-Watertype: Dit type is begaan met het lot van de medemens, is erg behulpzaam, heeft een sterk inlevingsvermogen en is emotioneel ingesteld.
  • Vuur-Luchttype: Dit type bruist van enthousiasme, is zeer creatief en ondernemend, weet nieuwe ideeën te ontwikkelen en is inventief ingesteld.

 

Vanuit de persoonlijkheidsanalyse van deze vier typen zien we hoe deze mensen ieder op hun manier vroeg of laat opbranden. De kern van het probleem is dat zij het vuur in combinatie met een van de vier andere elementen onvoldoende beheersen en/of beheren. Ze houden dit op langere termijn niet vol en branden helemaal op. Deze mensen moeten zichzelf leren kennen en leren omgaan met de factor tijd. Er wordt op te korte tijd te veel gepresteerd en dat geeft niet altijd het beste resultaat. Er is begrip voor de werkdruk die in het bedrijfsleven door de economische omstandig-heden systematisch wordt opgedreven. Het werkritme loopt niet meer parallel met het levensritme en veel werknemers (50%) kunnen dat niet langer aan. De gevolgen van burn-out worden stilaan dramatisch zowel voor de werknemer als de werkgever. De meest voorkomende symptomen zijn:

 

·      Gebrek aan energie

·      Zich helemaal leeg voelen

·      Concentratieproblemen

·      Verzwakking van het geheugen

·      Verhoogde stressgevoeligheid

·      Cynisme of afstand nemen van het werk

·      Verlaagd zelfbeeld

·      Verminderde cognitieve vaardigheid

·      Emotionele heftigheid

·      Twijfel aan eigen competentie

·      Het gevoel gefaald te hebben

·      Besluiteloosheid

·      Hartkloppingen

·      Verhoogde bloeddruk

·      Slaapproblemen

·      Allerlei fysieke ongemakken

Als burn-out niet tijdig wordt opgevolgd, verhoogt zich het risico op een psychose, hartfalen of zelfdoding. Vrouwen zijn er meer gevoelig voor dan mannen. Burn-out mag niet onderschat en zeker niet verwaarloosd worden. Het herstel verloopt traag en men rekent op 189 dagen, dat zijn zware kosten voor het bedrijf. Vooral het aankweken van een nieuwe denk- en levenswijze is doorslaggevend, samen met een vernieuwde mentaliteit. De cliënt moet zijn energie leren doseren, m.a.w. men moet leren remmen en niet blijvend op het gaspedaal duwen. Bij burn-out zal men op zoek gaan naar professionele hulp (www.natuurgeneeskundigen.be).

29-10-14

Eenzaamheid, een verwaarloosd probleem

Nog nooit eerder was het zo eenvoudig om in contact te komen en te blijven met anderen. De sociale netwerken maken het mogelijk dat u met een muisklik of door het aanraken van het scherm in contact komt met onbekenden, overal ter wereld die dezelfde interesses en passies hebben. Niet alleen virtueel, maar ook fysiek is de toegankelijkheid vergemakkelijkt. De horeca, winkels, bioscoop, theater of musea en sportaccommodaties staan voor iedereen open. We leven in een open maatschappij en toch is de eenzaamheid nog nooit zo groot geweest. Bovendien is eenzaamheid een van de meest verwaarloosde psychosociale problemen. Het is niet alleen een complex probleem, maar kent veel aspecten en soorten. Een oudere Marokkaanse vrouw vertelde over haar diepe eenzaamheid in de beginperiode van haar immigratie. Nochtans was deze vrouw helemaal niet eenzaam, integendeel het was iemand met een zeer sterke sociale band, maar door te immigreren werden alle sociale contacten verbroken. Ze leed aan heimwee, had aanpassingsproblemen, kende de taal en de gebruiken niet van het gastland, ze miste haar familie en de haar vertrouwde omgeving. Eenzaamheid is in dit voorbeeld een gevolg van een veranderde leefsituatie.

Eenzaamheid betekent binnen de psychosociale basiskennis het onvermogen om vertrouwelijke contacten te leggen met anderen, met andere woorden, men kan of durft geen verbinding aan te gaan met anderen, ook al is die vrijblijvend of van korte duur. Eenzaamheid is zich voor de buitenwereld afsluiten vanuit een emotionele zelfbescherming. Niet iedereen die alleen woont, is eenzaam en niet iedereen die eenzaam is, woont alleen. Er zijn mensen die een duurzame relatie hebben opgebouwd of deel uitmaken van een gezin en toch te kampen hebben met ogenblikken van diepe eenzaamheid. Het is een gevoel van sociaal of emotioneel geïsoleerd zijn. Het gaat om een subjectief gevoel dat men met zich meedraagt waardoor men een schijnbare barrière niet kan overstijgen. Er zijn mensen die zich daarin gelukkig voelen en hun eenzaamheid koesteren tot zij zich bewust worden van een diep gemis aan sociale contacten en het uitblijven van een echte vriendschap. Veel mensen die aan eenzaamheid lijden, kennen een sterke hunkering naar contacten en missen het gevoel van samenhorigheid. Ze gaan gebukt onder emotionele pijn terwijl hun gedrag er negatief door wordt beïnvloed. Ze worden kritisch ten opzichte van zichzelf en mensen uit hun directe omgeving. Ze hinderen hun eigen ontwikkeling waardoor de sociale contacten nog sterker verminderen. Eenzame mensen sluiten zich op in een vicieuze cirkel en verhogen het risico op emotionele verwondingen. Ze hebben snel de indruk er niet bij te horen, buitengesloten te worden of dat ze voor hun omgeving onzichtbaar zijn.   

Eenzaamheid is een emotioneel probleem dat in de persoonlijkheid ligt opgesloten en genetisch is bepaald. Dr. Bach beschreef het Watervioliertype als een persoon die graag alleen is. Het zijn rustige mensen die zonder veel drukte door het leven gaan. Ze spreken weinig en doen dat op een zachte vriendelijke toon, schreef Dr. Bach en eindigt zijn beschrijving met de woorden: Hun kalme en vreedzame aard is een zegen voor hun omgeving. Eenzaamheid biedt bepaalde voordelen tot het delicate evenwicht van positief naar negatief doorslaat. Een jonge vrouw meende haar eenzaam te hebben overwonnen door met een onbekende groep een avontuurlijke trektocht te ondernemen. Ze functioneerde goed in de groep en werd door iedereen geaccepteerd wat ze erg waardeerde. Na enkele dagen werd ze overvallen door een gevoel van eenzaamheid en trok zich terug in haar tentje om bij haarzelf te zijn. Ze was ontgoocheld over haar zelf omdat ze niet in staat was om een intens en diep menselijk contact te leggen met haar medereizigers. Men kan de eenzaamheid moeilijk overwinnen zolang er een te grote sociale angst aanwezig is, bovendien is er meestal een gebrek aan sociale vaardigheden. Het ontbreekt hen aan sociale communicatie en het spontaan leggen van contacten omdat deze mensen zich niet openstellen. Meestal zitten deze mensen in zichzelf opgesloten terwijl de watergracht, zoals bij een middeleeuwse burcht, steeds breder wordt. Mensen die met eenzaamheid hebben te kampen, zijn vaak emotionele mensen die men tot het Watertype rekent. Zij beschermen zich tegen de harde wereld waarin ze leven, maar doen dat iets te overdreven. Eenzaamheid treft men ook aan bij het Aardetype. Dit zijn mensen die met beide voeten op de grond staan, erg realistisch zijn ingesteld en perfectionisme nastreven. Dit type is heel behoedzaam, wantrouwig, zit vaak vol twijfels, kampt met argwaan en stelt geen groot vertrouwen in anderen. Ze wikken en wegen voor ze een beslissing nemen en staan vaak bewust alleen vanuit hun grote bezorgdheid en dat geeft gemakkelijk aanleiding tot eenzaamheid.

Eenzaamheid is niet alleen hinderlijk binnen de sociale contacten maar knaagt aan het gevoelsleven. Het is een diepe pijn die voorkomt vanuit het onvermogen om sociale en diep menselijke contacten te leggen en is vergelijkbaar is met de pijn van angst. Volgens sommige onderzoekers heeft eenzaamheid een negatieve invloed op de psychische en fysieke gezondheid. Om eenzaamheid te overwinnen is een psychosociaal oriëntatieonderzoek belangrijk. Men moet de persoon kunnen oriënteren binnen zijn psychische en sociale context om tot een grondige persoonlijkheidsanalyse over te gaan. De eenzaamheid moet deel uitmaken van de persoonlijkheid en als een afwijkend gedrag omschreven worden. Eenzaamheid mag niet verward worden met mensen die zich eenzaam voelen omdat door omstandigheden de sociale contacten verbroken zijn . Dit is een heel andere vorm van eenzaamheid en vraagt een praktische oplossing. Echte eenzaamheid kan men oplossen door het inzicht in het probleem te vergroten. De cliënt moet accepteren dat het probleem bij zichzelf ligt en niet bij de omgeving. Men moet vragen durven stellen bij de negatieve percepties omdat men daardoor een aantal veronderstellingen afbouwt en het probleem verkleint. Verder moet met zich leren openstellen, zijn sociale vaardigheden vergroten en vertrouwen opbouwen. Werken aan zichzelf is de belangrijkste opdracht.   

Misschien wilt u anderen helpen die aan eenzaamheid lijden en daarvoor is de inhoud van dit artikel heel nuttig. Wilt u mensen professioneel helpen en begeleiden op weg naar een sterkere persoonlijkheid om hun psychosociale en emotionele problemen te overwinnen, surf dan even naar www.europeseacademie.be en kijk dan naar de tweejarige opleiding ‘Persoonlijkheidscoach’ of de opleiding ‘Bach Bloemenconsulent’. Ontzettend veel problemen vinden hun oorzaak in de persoonlijkheid en door die aan te pakken, kan men ontzettend veel bereiken.

11:23 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-09-14

Faalangst kan men overwinnen

Faalangst is een veel voorkomend psychosociaal probleem dat zich voordoet als u een prestatie moet leveren of als u beoordeeld wordt. Faalangst doet zich niet alleen voor op school, bij het afleggen van een examen of het verdedigen van een opdracht, maar kan zich op ieder ogenblik van het leven voordoen. Mensen die er gevoelig voor zijn, kunnen er van meepraten. Veel zangers en tv-presentatoren die geprezen worden voor hun professionaliteit worden telkens bij een optreden overvallen door faalangst, plankenkoorts of podiumvrees. Eenmaal gestart verdwijnen de narigheden. Dat wijst erop hoe diep faalangst kan zitten en bij sommigen nooit echt verdwijnt. Er zijn mensen die nooit in het openbaar een toespraak durven houden. Faalangst ontstaat niet uit onkunde of onbekwaamheid, maar berust uitsluitend op de veronderstelling dat het mis zou kunnen gaan terwijl daarvoor geen enkel bewijs voor handen is. Het zijn vaak talentvolle mensen die aan faalangst lijden omdat ze bang zijn negatief beoordeeld te worden.

Als men aan iemand vraagt om een bepaalde activiteit, die men niet beheerst, uit te voeren, zal men dat weigeren. In dit voorbeeld gaat het niet om faalangst, maar om een gebrek aan een competentie die men niet bezit. Men kan niet alles kennen of overal in uitblinken. Faalangst heeft bijna altijd te maken met het niet durven tonen van zijn talenten omdat men vertrekt vanuit de veronderstelling dat het verkeerd geïnterpreteerd en beoordeeld kan worden. Bij faalangst bloost men gemakkelijk en wordt men overvallen door klamme handen, versnelde ademhaling, verhoogde bloeddruk en hartslag, denkblokkades en andere symptomen die zich eveneens voordoen in een stresstoestand. Faalangst en stress zijn nochtans twee verschillende klachten met een totaal andere oorzaak. Faalangst ontstaat van binnenuit en stress ontstaat van buitenaf door dreigementen of negatieve factoren die stressoren worden genoemd. Stress is een vorm van verdediging tegen gevaren uit de omgeving. Faalangst komt echter van binnenuit en is sterk met de persoonlijkheid verbonden. De belangrijkste oorzaak is een onjuiste veronderstelling of een verkeerde inschatting van een situatie en de mogelijke gevolgen. De symptomen zijn dezelfde als bij stress, maar vanuit een ander uitgangspunt. Het is een feit dat mensen met faalangst bijna altijd stressgevoelig zijn.

Veronderstellen doet iedereen, maar als het domineert in het dagelijks leven wordt het wel degelijk een probleem. Veronderstellen is iets voor waar aannemen terwijl dat niet bewezen is of men gaat er vanuit dat het zo is. Men leeft met een verkeerde indruk en maakt een probleem dat er in werkelijkheid niet is. Iemand heeft bijvoorbeeld zijn examen goed voorbereid, beheerst de leerstof en toch durft men niet aan het examen deel te nemen en als men deelneemt doet men dat met knikkende knieën of kan men door een schrijfkramp nauwelijks iets op papier zetten. Een denkblokkade maakt het onmogelijk om de leerstof op te roepen en te reproduceren. Dergelijke reacties doen zich voor bij een sollicitatie, een ontmoeting met een belangrijk persoon of op een ogenblik dat iemand u in de bloemetjes zet. Al deze ongemakken doet u zichzelf aan omdat u veronderstelt dat anderen u verkeerd zouden kunnen beoordelen of dat u een verkeerde indruk zou nalaten, terwijl dit helemaal niet het geval is. U onderschat uw eigen mogelijkheden terwijl u vast gekluisterd zit aan uw eigen veronderstellingen.

Faalangst wordt vaak gemeten aan de hand van stressgevoeligheid en dat is geen goed uitgangspunt. Wie zijn stress goed beheerst, heeft waarschijnlijk meer kans om zijn faalangst te overwinnen, maar men lost hiermee de kern van het probleem niet op. Wie zijn faalangst wil overwinnen moet beginnen om ‘het veronderstellen’ te laten en dat kan door kritische vragen te stellen en door zichzelf te overtuigen. Faalangst wordt heel vaak voorbereid. U bent bijvoorbeeld op een receptie uitgenodigd waar u handjes moet schudden. Al op voorhand voelt u zich beloerd, in uw verbeelding ziet u zoveel ogen op uw gericht, de kansen dat u iets verkeerd doet schat u hoog in, u vreest onjuiste antwoorden te geven op vragen die hoogstwaarschijnlijk niet worden gesteld. Negatieve scenario’s dwalen door uw hoofd en moedigen uw faalangst aan. Het geloof in uzelf is erg klein, u hebt een laag zelfbeeld en onderschat uw eigen mogelijkheden. Het ontbreken aan zelfvertrouwen versterkt uw faalangst want u bent bang voor de confrontatie.

Faalangst komt veel voor bij perfectionisten, mensen die voor zichzelf en de anderen de lat heel hoog leggen. Ze accepteren niet dat er iets misgaat, dat er ondermaats gepresteerd wordt en ze zijn overtuigd dat het altijd beter kan. Perfectionisten zijn meestal bekwame en intelligente mensen en genieten de reputatie onberispelijk te zijn. En toch zijn zij juist de grote slachtoffers van faalangst doordat ze te veel overwegen, te veel nadenken en geen risico’s nemen omdat ze in geen geval vernederd willen worden. Hun trots beheerst hun leven. Ze veronderstellen gemakkelijk omdat ze veiligheden op voorhand inbouwen. Bij een perfectionist mag niets misgaan. Faalangst creëert men zelf vanuit zijn persoonlijkheid. Om faalangst te overwinnen moet men beginnen zichzelf te leren kennen. Een perfectionist is iemand die met beide voeten op de grond staat, het leven nuchter bekijkt, er een helder en logisch denken op nahoudt, een groot verantwoordelijkheidsgevoel kent en regels respecteert. Het zijn juist deze talentvolle mensen die ten ondergaan aan faalangst. Er mag niets misgaan en daarom controleren ze alle mogelijk gevaren die zich zouden kunnen voordoen. Deze gevaren zijn realistisch, maar er is geen enkel reden dat ze zich ook voordoen. De veronderstelling is echter zo sterk dat deze mensen ervan overtuigd zijn dat de kans groot is dat het toch zal gebeuren. Naarmate de faalangst toeneemt, komt de veronderstelling waarheidsgetrouw over of omgekeerd. Het is deze vicieuze cirkel die doorbroken moet worden.

Zoals trouwens de meeste psychosociale problemen ontstaat faalangst vanuit de persoonlijkheid. Een goede persoonlijkheidsanalyse is de eerste taak om zich van faalangst te bevrijden. Zoek het antwoord op de vraag: wie ben ik? Schat de ernst van uw faalangst in, ga na in welke mate u een perfectionist bent en hoe sterk uw neiging is om te veronderstellen. Het begint meestal met vage veronderstellingen, maar die worden zo sterk dat men ze voor waarheid aanneemt. Vooral op het ogenblik van een aanval van faalangst verliest men ieder gevoel van realiteit en domineert nog enkel de veronderstelling. Om uw faalangst te overwinnen, moet u aan uzelf werken door uw zwakheden en fouten te accepteren en inzicht te verwerven in het proces van de faalangst zoals hier werd beschreven.

Misschien lijdt u helemaal niet aan faalangst, maar is deze informatie erg nuttig als u anderen die daar wel aan lijden wilt helpen. Wilt u mensen met psychosociale problemen professioneel helpen en begeleiden op weg naar een sterkere persoonlijkheid, surf dan naar www.europeseacademie.be en kijk eens naar de tweejarige opleiding ‘Persoonlijkheidscoach’ of ‘Bach Bloemenconsulent’. Ontzettend veel problemen vinden hun oorzaak in de persoonlijkheid en door die aan te pakken, kan men ontzettend veel bereiken.

18:27 Gepost door Jan Dries in Psychosociale problemen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |