27-06-07

Burn-out of opgebrand zijn

1773079V3008045V3008027

Het burn-out syndroom slaat niet van de ene op de andere dag toe. Het is een sluipend proces dat zich voordoet bij mensen die heel intens met hun beroepsleven bezig zijn. Aanvankelijk dacht men dat burn-out alleen voorkwam bij mensen met een sociaal of verzorgend beroep, maar nu blijkt dat in alle beroepen slachtoffers vallen. Het is vreemd dat alles wat deze mensen met zoveel enthousiasme en toewijding hebben gedaan, nu weg valt. Ze kunnen hun werk niet meer aan, worden geïrriteerd als ze er in contact mee worden gebracht. Het gaat hier vooral om gedreven, enthousiaste en ambitieuze mensen die niet gauw opgeven en blijven doorwerken tot de toelaatbare grens wordt overschreden. Het gaat hier vooral om het vuurtype en het vuur-aardetype. Specialisten zeggen dat men niet kan ‘opbranden’ als men niet eerst ‘ontvlamt’ is. Burn-outpatiënten vallen in een diep zwart gat waar ze moeizaam uitgeraken.

 

De natuurgeneeskunde behandelt men burn-out op een natuurlijke wijze, zonder medicamenten, door het verbroken evenwicht tussen lichaam en geest te herstellen. Dit gebeurt door middel van Biorelaxatie, DSR (Dermasegmentale reflexologie), aangepaste kruidengeneeskunde, voedingstherapie en andere eenvoudige en natuurlijke therapieën. Het succes van de natuurgeneeskunde bij het behandelen van stemmingsstoornissen en stressgerelateerde  klachten, ligt in het uitschaken van mentale therapieën en trainingen. De vermoeide geest wordt leeggemaakt, komt weer tot rust en krijgt de kans om zich te herstellen. Daarnaast staat de typologie centraal in de natuurgeneeskunde. Behandel de zieke in plaats van de ziekte is het basisprincipe. De typologie is de studie die zich bezig houdt met het bepalen van het temperament d.w.z. het geheel van de aangeboren persoonskenmerken. Bij burn-out zijn het vooral het vuurtype en het vuur-aardetype dat het meest vatbaar is, zoals alle studies dat aanduiden.

 

De psycholoog Herbert Freudenberger en zijn collega Gail North onderscheiden twaalf stadia. Die stadia hoeven elkaar niet noodzakelijk in deze volgorde op te volgen. Sommige patiënten slaan bepaalde stappen over, andere bevinden zich in verschillende stadia tegelijk. Ook de duur van de afzonderlijke fasen verschilt van persoon tot persoon.

 

1 De drang zich te bewijzen

Het begint vaak met een buitensporige ambitie: het verlangen zich in het werk te bewijzen slaat om in een verbeten, dwangmatige vastberadenheid. Mensen met een dergelijke ambitie voelen de sterke behoefte hun collega’s – en zichzelf – te laten zien dat ze hun werk in alle opzichten voortreffelijk doen.

 

2 Harder werken

Om aan de hooggestemde verwachtingen te voldoen, nemen ze extra werk op zich en zetten hun schouders eronder. Het wordt een obsessie alles zelf te doen, waaruit weer blijkt dat ze zichzelf als onvervangbaar beschouwen.

 

3 Behoefte verwaarlozen

In hun agenda is geen plaats meer voor andere dingen dan werken. Andere levensbehoeften – zoals slapen, eten en gezellig samen zijn met familie of vrienden – doen ze af als onbelangrijk. Ze maken zichzelf wijs dat deze opofferingen bewijzen dat ze een heroïsche prestatie leveren.

 

4 Verdringing van conflicten

Ze hebben wel in de gaten dat er iets niet in de haak is, maar zien de oorzaak van hun problemen niet in. Het onder ogen zien van de werkelijke oorzaak zou tot een crisis kunnen leiden, dus dat beschouwen ze als bedreigend. Vaak doen zich in dit stadium de eerste lichamelijke symptomen voor. Alles wordt opgeofferd aan het doel dat kost wat kost bereikt moet worden.

 

5 Herziening van waarden

Als gevolg van hun toenemend isolement, conflictvermijding en het veronachtzamen van fysieke basisbehoeften verandert hun perceptie van de werkelijkheid. Ze herzien hun waardesystemen: dingen die eens belangrijk waren, zoals vrienden of hobby’s, worden nu volstrekt onbenullig beschouwd. De enige standaard waaraan ze hun eigenwaarde afmeten is hun werk. Emotioneel raken ze steeds meer afgestompt. Bij het aardetype zijn emoties bijkomstig, hun gevoelsleven droogt op.

 

6 Ontkenning van problemen die de kop opsteken

Ze worden onverdraagzaam en gaan hun collega’s beschouwen als dom, lui, veeleisend of ongedisciplineerd. Sociaal contact ervaren ze als bijna onverdraaglijk. Ze vertonen steeds meer tekenen van cynisme en agressie. Ze wijten hun toenemende problemen aan tijdsdruk en de grote werklast – niet aan het feit dat zij zelf veranderd zijn.

 

7 Zich terugtrekken

Ze beperken hun sociale contacten tot een minimum, raken geïsoleerd en sluiten zich af. In toenemende mate verliezen ze elke hoop of het gevoel dat hun leven ergens toe leidt. Ze gaan steeds meer ‘volgens het boekje’ werken. Vaak zoeken ze hun heil in alcohol of drugs.

 

8 Merkbare gedragsveranderingen

De mensen in hun directe sociale omgeving merken nu duidelijk dat hun gedrag is veranderd. De eens zo opgewekte en toegewijde slachtoffers van te hard werken zijn nu angstig, in zichzelf gekeerd en apathisch geworden. Innerlijk voelen ze zich steeds waardelozer.

 

9 Depersonalisatie

Ze verliezen het contact met zichzelf. Ze zien zichzelf en anderen niet langer als waardevol en hebben geen oog meer voor de eigen behoeften. Hun tijdsperspectief verengt zich tot het heden. Het leven wordt een aaneenschakeling van mechanische functies.

 

10 Innerlijke leegte

De innerlijke leegte breidt zich meedogenloos uit. Om dit gevoel te bestrijden, gaan ze wanhopig op zoek naar kicks. Dit kan leiden tot vormen van overactiviteit, zoals seksverslaving, overmatig eten en alcohol- of drugsmisbruik. Vrije tijd ervaren ze als dode tijd.

 

11 Depressie

In deze fase komt het burn-out syndroom in feite overeen met een depressie. De patiënten voelen zich zo overstelpt door hun problemen dat ze totaal onverschillig, wanhopig en uitgeput zijn en denken dat ze van de toekomst niets meer te verwachten hebben. Ze kunnen alle symptomen van een depressie vertonen, variërend van agitatie tot apathie. Het leven heeft elke zin verloren.

 

12 Burn-outsyndroom

Op dit punt aangekomen hebben bijna alle burn-outpatiënten suïcidale neigingen: ze zien geen andere mogelijkheid meer om aan hun situatie te ontsnappen. Sommigen doen inderdaad een zelfmoordpoging. Uiteindelijk storten ze volledig in, lichamelijk en geestelijk. Patiënten die dit stadium hebben bereikt, hebben onmiddellijk medische hulp nodig.

   

 

Deze burn-outcyclus toont precies het verloop aan. In fase een wordt de oorzaak aangegeven: de gedreven persoon met veel ambities die iets moet bewijzen. We vinden hierin de volgende kwaliteiten:

 

  • Buitensporige ambitie: een vuurtype gaat voor zijn idealen, ambitie is voor hem een vorm van passie. Hij is enorm gedreven en weet van geen ophouden.
  • Het verlangen iets te bewijzen: Het vuurtype is angstig om zijn verworven machtspositie te verliezen en zal aan zijn omgeving zijn bekwaamheid bewijzen.
  • Verbeten vastberadenheid: eenmaal een doel gesteld moet dat gehaald worden, niets houdt hem tegen. Een vuurtype is een doordrammer.
  • Doen hun werk voortreffelijk: Het aardetype is een perfectionist, alles wat hij doet, zeker op professioneel vlak, is voortreffelijk.

 

In de volgende fase vinden we eveneens een aantal kwaliteiten, die bij het vuur-aardetype veelvuldig voorkomen zoals:

 

  • Obsessie alles zelf te doen: Het aardetype geeft het werk niet snel uit handen. Als men het zelf doet is het zeker goed want niemand doet het zo goed.
  • Alleen maar werken: Het aardetype wordt beschreven als harde werker, want werken geeft hem zekerheid. Bovendien is het aardetype op concrete en materiële doelen gericht.
  • De problemen niet onder ogen durven zien: Het aardetype is erg realistisch, maar kan niet tegen veranderingen. Het accepteren van de problemen kan een crisis uitlokken met veranderingen als gevolg.
  • Behoeften verwaarlozen: Bij het aardetype domineert het eindresultaat. Dit type is daar zo intens mee bezig dat alle andere behoeften verwaarloosd worden. Emoties, ontspanning, hobby’s of vrije tijd zijn ondergeschikt.

 

Het is de combinatie van de elementen vuur en aarde in het temperament wat bij deze mensen tot burn-out leidt. Vuur zorgt voor de gedrevenheid en aarde voor de werklust. Depressie komt hoofdzakelijk voor bij het watertype, maar burn-out is een stemmingstoornis en staat heel dicht bij depressie. Eenvoudig uitgedrukt kunnen we zeggen dat als een manager depressief wordt, hij/zij aan burn-out lijdt.

 

De natuurgeneeskunde is erg geschikt om psychische en emotionele stoornissen te behandelen omdat er vanuit een heel ander visie wordt gewerkt dan de reguliere psychotherapie. Ook u kunt mensen helpen door een praktijkgerichte opleiding tot gezondheidstherapeut te volgen aan een van de vier scholen van de Europese Academie voor Natuurlijke gezondheidszorg te Antwerpen, Gent, Leuven of Maastricht. Surft even naar www.europeseacademie.be

23-04-07

Azijn, goed voor veel kwaaltjes

900307
 
Acetotherapie

 

Acetotherapie is de verzamelnaam van een aantal remedies op basis van organisch of natuurlijk zuur. De naam is afgeleid van het Latijnse woord acetum, dat azijn betekent. Een acetometer is een zuurmeter en acetaat is azijnzuur zout. Het is niet vreemd dat in de acetotherapie de belangrijkste toepassing op basis van azijn is. De geneeskrachtige werking van azijn is al eeuwenlang bekend en geprezen. Naast azijn zijn er ook andere organische zuren die in aanmerking komen zoals melkwei, Molkosan, yoghurt, zuurkool, citroenzuur, komboucha en enkele andere. Wij gaan even dieper in op de therapeutische toepassing van azijn.

 

Acetotherapie hoort thuis in de natuurgeneeskunde.  Hippocrates gebruikte azijn bij het behandelen van wonden en allerlei vormen van infecties, bij oorklachten en huidaandoeningen. Zelfs bij suikerpatiënten bracht hij er verlichting mee. Het gaat hier om een natuurlijk middel waarbij de geneeskracht terug te voeren is tot de grondstof waaruit het middel is bereid. Naar Hippocratische opvattingen geneest alleen de natuur en dat betekent dat de geneeskracht altijd in de grondstof aanwezig moet zijn. Het prepareren tot een middel gaat de geneeskrachtige werking verhogen of de opname ervan vergemakkelijken.

 

Azijn is een zure vloeistof die gemaakt wordt van wijn, cider of van bier zoals in Engeland. In principe kan men van iedere zwak alcoholische drank door middel van een zogenaamde ‘aceto - fermentatie’ azijn maken. Alcohol verbindt zich met zuurstof in de lucht en wordt dan omgezet in azijn en water. Door de aanwezigheid van azijnzuur heeft azijn een karakteristieke zure en wrange smaak met een samentrekkende werking. De aceto – fermentatie vindt plaats door de aanwezigheid van een micro-organisme, de azijnbacil. Deze bacterie komt overal van nature voor in de lucht.

 

Pas in 1878 heeft een microbioloog, Hansen genaamd, het chemische proces van azijnbereiding verklaard. Hij beschreef de drie soorten azijnbacillen.  De micro-organismen verteren de alcohol en scheiden zuurstof af.  Nochtans hoort azijn tot een zeer oud huismiddel dat volgens sommige onderzoekers al tienduizend jaar werd gebruik bij het bewaren van voedingsmiddelen en het behandelen van talrijke klachten. Azijn is het eindproduct van een fermentatieproces dat verdund azijnzuur bevat. Daarnaast komen er een aantal natuurlijke bestanddelen voor afkomstig van de grondstof waaruit de azijn wordt bereid. Appelazijn bevat bijvoorbeeld pectine, betacaroteen, kalium, enzymen en aminozuren afkomstig van de appels waarvan de azijn is gemaakt. Tijdens het gistingsproces worden er complexe proteïne - bouwstenen (aminozuren) gevormd. De geneeskrachtige werking van appelazijn is algemeen gekend. Aan azijn worden vaak de meest wonderbaarlijke eigenschappen toegeschreven. Het onderzoek, dat de acetotherapie is vooraf gegaan, heeft een groot aantal geneeskrachtige eigenschappen bevestigd.

 

De meest gebruikte azijnsoorten zijn: wijnazijn, appelazijn of ciderazijn, bierazijn en Japanse rijstazijn. In Italië kent men de beroemde Balsamico, een azijn van bijzondere samenstelling die vele jaren oud is. Zijn culinaire waarde staat hoog aangeschreven, maar er is onvoldoende onderzoek gebeurd naar de therapeutische mogelijkheden. Vermoedelijk is Balsamico, die vaak 25 jaar oud is, te duur om therapeutisch te gebruiken. Naast deze verschillende soorten azijn, is er ook de kruidenazijn. De bereiding van een kruidenazijn is vrij eenvoudig. Men brengt een bepaalde hoeveelheid gedroogd of vers kruid in een liter azijn en laat dat, afhankelijk van het kruid, twee dagen tot acht weken trekken. Kruidenazijn wordt zowel culinair als therapeutisch gebruikt. De geneeskrachtige werking van het kruid wordt gecombineerd met deze van azijn en heeft daardoor een dubbele werking. Het is niet duidelijk of appelazijn een betere geneeskrachtige werking heeft dan de andere soorten. Appelazijn is erg bekend omdat daar het meeste onderzoek op werd gedaan. Rijstazijn heeft in het Verre Oosten eveneens een goede reputatie, maar is in Europa nauwelijks gekend.

 

 

Azijn en wetenschappelijke onderzoek

 

Het staat vast dat azijn een dodende werking heeft op een pathogeen of ziekteverwekkend stof. Zo is aangetoond dat azijn parasieten sneller vernietigt dan om  het even welk ander middel. Azijn wordt in de natuurgeneeskunde gebruikt tegen infecties. Zwemmers klagen vaak over geïnfecteerde en jeukende oren. Een afdoende preventie is de oren na het zwemmen spoelen met een mengsel van 1 deel azijn op 1 deel bronwater. Een oplossing die het oor nog beter droog maakt, is azijn met dezelfde hoeveelheid alcohol. Dit helpt zowel tegen bacteriën als tegen schimmels.  Azijn is een uitstekend middel om de huid te behandelen. Een azijnkompres herstelt de zuurtegraad van de huid omdat deze overeenstemt met de pH-waarde van de huid.

 

Sommige gynaecologen gebruiken bij het opsporen van baarmoederhalskanker naast het bekende uitstrijkje ook een azijntest. Zij beweren hiermee vroegtijdig te kunnen opsporen welke vrouwen een groter risico lopen op baarmoederhalskanker. De azijntest is eenvoudig, niet duur, niet ingrijpend en veilig voor de patiënt. De juiste samenstelling en toepassingstechnieken zijn ons niet bekend.   

 

Onderzoek toont aan dat appelazijn een goede bron is van borium. Borium is een spoorelement dat betrokken is bij de vorming en het onderhoud van het bot. De kwaliteit van de botvorming is voor een groot deel afhankelijk van de aanwezigheid van borium. Planten die een tekort hebben aan dit spoorelement groeien minder hard, blijven klein en zien er misvormd uit. Een goede vorming van calcium is afhankelijk van de aanwezigheid van borium. Zonder dit spoorelement kan calcium, ook al is het voldoende aanwezig, geen stevige bot vormen of deze in stand houden. Borium uit appelazijn, dat in het lichaam vrijkomt, heeft invloed op de steroïde hormonen. Vervolgens reguleert het de werking en de duur van de activiteit in het organisme. Er is nog niet zoveel geweten over het werkingsmechanisme  tussen borium en calcium. Wel weet men dat er een verband bestaat tussen borium en de hormonen dat van vitaal belang is bij de vorming van de botten. Zo stelt men vast dat bij voldoende aanwezigheid van borium bepaalde steroïde hormonen, zoals oestrogeen en testosteron, enorm stijgen. Ze zijn alle noodzakelijk om de groeicyclus van het bot te vervolmaken. Het verband tussen hormonen, borium en calcium is gekend in de behandeling van osteoporose. Andere spoorelementen die nodig zijn om de botmassa te behouden zijn mangaan, silicium en magnesium. Zij komen in appelazijn in beperkte mate voor zodat ze door een gevarieerde voeding dienen aangevuld te worden. Tijdens de menopauze is een uitgebalanceerd dieet op zijn plaats. Appelazijn kan uiteraard het probleem van osteoporose niet oplossen, maar kan wel een bijdrage leveren.

 

Australisch onderzoek heeft aangetoond dat een beet van een kwal het best met azijn kan worden behandeld. Men ziet het als een essentieel onderdeel van de eerste hulp bij de beet van een kwal. Het College voor Farmacie en aanverwante Gezondheidswetenschappen onderschrijft dit. Deze wetenschappers gaan er vanuit

dat als een beet van een kwal niet onmiddellijk wordt behandeld, dit leidt tot misselijkheid, hoofdpijn, koude rillingen of in uitzonderlijke gevallen zelfs kan leiden tot een dodelijke hartstilstand. Zij concluderen dat gif onschadelijk kan gemaakt worden met azijn. Azijn is in de volksgeneeskunde een veel gebruikte en uitstekende remedie tegen allerlei beten en steken. De gevolgen van bijensteken, wespensteken en andere insectenbeten worden verlicht door de pijnlijke plek te laten weken in onverdund azijn. Hoe sneller de azijn wordt aangebracht, hoe beter het resultaat.

 

u14831943 Wordt vervolgd ...

 

17:30 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: azijn, therapie, beten, infecties |  Facebook |

22-04-07

Nordic Walking

nw2
Een doeltreffende bewegingstherapie
In een natuurgeneeskundige praktijk wordt altijd gevraagd naar het bewegingspatroon van de patiënt. Beweging is belangrijk omdat daardoor via het spierstelsel, de ademhaling en de bloeddoorstroming het hele organisme wordt geactiveerd.  Bloed voert warmte, zuurstof en voedsel aan en voert gifstoffen af. De werking van de dikke darm is afhankelijk van de lichamelijke beweging. Wie beweegt, denkt minder, ontspant zijn geest en is beter bestand tegen stress. Nordic Walking, wandelen met aangepaste stokken, is een nieuwe vorm van bewegingstherapie waarbij 400 spieren worden gebruikt.

 

Wie op zoek is naar gezondheid moet beseffen dat zijn eigen bijdrage een doorslaggevende rol speelt. Dat wordt te vaak vergeten omdat de patiënt te veel van zijn arts of therapeut verwacht of van het aanbevolen middel. Hippocrates leert ons dat de geneeskracht in ieder levend wezen aanwezig is en dat het de bedoeling is van iedere therapie de zelfgenezende kracht te stimuleren. Het belang van beweging is in de strijd tegen zwaarlijvigheid overgenomen door de reguliere gezondheidszorg. Het gebrek aan beweging remt onvermijdelijk de vitaliteit af. Op elke hoek van de straat vindt men tegenwoordig een fitnesscentrum waar op allerlei toestellen de spieren worden geoefend, maar ook vaak gepijnigd. Allerlei vormen van beweging- en danstechnieken moeten de overtollige kilo’s doen verdwijnen en een slanke lijn garanderen. Fietsen heeft nog nooit zoveel belangstelling gekend.  Lopen, joggen en snel wandelen zijn maar enkele voorbeelden waaruit men een keuze kan maken. Er is ongetwijfeld een overaanbod aan bewegingsmogelijkheden. Of al deze vormen van beweging op de juiste manier worden beoefend en een bijdrage leveren aan de gezondheid kan betwijfeld worden. Bewegen is een modetrend geworden en is flink gecommercialiseerd.

 

Nordic Walking mag op het eerste gezicht het zoveelste modeverschijnsel lijken in de wereld van beweging en fitness, toch werd hier een uitzonderlijke bewegingstechniek ontwikkeld. De wandelaar gebruikt twee stokken die op skistokken lijken. Hij duwt zich met deze stokken ritmisch voort volgens een vaste coördinatiesysteem. Het wandelen kost hierdoor minder moeite terwijl de snelheid van het wandelen en de afgelegde afstand verhogen. Met minder lichamelijke inspanning wandelt men sneller en langer.  NW wordt zowel op vlak terrein als in de bergen toegepast.

 

Nordic Walking (NW) is toevallig ontstaan in Finland als trainingsmethode voor langlaufen tijdens de zomer. Om in de winter goed getraind te zijn, ging men in de zomer oefenen zonder sneeuw. Ook bergwandelaars gebruikten wandelstokken als hulpmiddel tijdens hun moeilijke wandeltochten. Vanuit deze achtergrond is in het begin van de negentiger jaren van de vorige eeuw NW ontstaan. Het grootste succes werd geboekt in Zuid Tirool, het paradijs voor bergwandelaars. Daar maakt zeker 80 procent van de wandelaars gebruik van NW. In 1992 en 1993 verschenen de eerste studies over het uithoudingsvermogen. In 1997 stelt een Fins bedrijf de uit carbon vervaardigde uiterst lichte stokken voor. Duitsland telt dan 2000  wandelaars. In 2002 groeit dit aantal uit tot 50 000, een jaar later telt men er 750 000 en op dit ogenblik zijn het er meer dan 5 miljoen. In Finland, het geboorteland van de NW, zou 1/3 van de bevolking regelmatig met stokken wandelen.

 

Dit grote succes is zeker niet te wijten aan de publiciteit, want in de grond heeft men niet meer nodig dan een paar verstelbare stokken. Onderzoek heeft uitgewezen dat door op deze manier te wandelen ongeveer 400 spieren worden gebruikt, en niet alleen de beenspieren maar vooral de spieren van het bovenlichaam.  Bij NW ontlast men heup-, knie- en voetgewrichten en wordt er minder druk uitgeoefend op de wervelkolom. Omdat zoveel spieren bij het wandelen zijn betrokken, ontstaat er een sterk verbeterde bloeddoorstroming alsook een normalisering van de bloeddruk,  activering van de lymfevaten en de bloedbanen. De zuurstofopname wordt er door verhoogd, de spieren nemen meer zuurstof op en het bloed geraakt sneller verzadigd. Ook de longcapaciteit wordt er door vergroot. Uiteraard heeft een dergelijke ingrijpende beweging een gunstige invloed op de stofwisseling. Er ontstaat een grotere verbranding van calorieën, de cholesterolspiegel en bloedvetten worden er door verlaagd. Er ontstaat een verhoging van de musculaire enzymen en een regulatie van de hormonen.  Bewegen in de natuur werkt ontspannend, fysieke inspanning belet het denken met een gunstige afbouw van adrenaline en noradrenaline tot gevolg.

 

Deze veelzijdige en positieve invloeden op lichaam en geest hebben ongetwijfeld een therapeutische werking. Na een algemeen gevoel van welbehagen en globale ondersteuning van de gezondheid zijn er talrijke indicaties waar NW als bewegingstherapie kan aanbevolen worden. We bespreken de belangrijkste.

 

  •     Spierspanningen: vooral spierspanningen in nek- en schoudergebied, schedelrand en schedel. Deze spierspanningen veroorzaken gemakkelijk spanningshoofdpijn.
  •      Aanhechtingspunten van de spieren : dit zijn bij overbelasting of bij stress gebieden die vaak pijnlijk zijn. NW gaat dit kunnen voorkomen of verbeteren.
  •     Lichaamshouding: door NW toe te passen krijgt men een betere lichaamshouding en beweegt men stabieler. Voor patiënten met een onzekere stap is NW aan te bevelen.
  •      Artrose: slecht functionerende gewrichten door onvoldoende doorbloeding en verstoring in de kalkstofwisseling worden door NW soepeler.
  •      Revalidatie: na een heupoperatie of andere ingreep kan revalidatie goed gecombineerd worden met NW.
  •     Hart- en vaatziekten: cardiologen hechten veel belang aan beheerste beweging en daarvoor is NW uiterst geschikt. Er worden geen zware inspanningen geleverd, integendeel, de stokken verlichten de inspanningen.
  •     Ademhalingsproblemen: of het nu om astma, bronchitis of longaan-doeningen gaat, wandelen in open lucht is altijd aan te bevelen.
  •      Stofwisselingsziekte: NW is een positieve impuls bij suikerziekte, maar kent ook een gunstige invloed bij andere stofwisselingsproblemen zoals onregelmatige bloedsuikerspiegel, problemen met de vetstofwisseling, kalkstofwisseling enz.
  •      Verzuring: het lichaam is bij de waardoor meeste mensen licht tot zwaar verzuurd. Beweging helpt het lichaam ontzuren.
  •      Fibromyalgie: de spieren zijn bij deze patiënt aangetast de minste inspanning pijn veroorzaakt. Gewoon wandelen vraagt te veel inspanning, vandaar dat NW beter geschikt is. Men wandelt volgens eigen ritme en bouwt de spierbewegingen weer langzaam op.
  •      Osteoporose: gebrek aan beweging heeft een ongunstige invloed op de kalkhuishouding en de vorming van de botten. Wie aan osteoporose lijdt moet voorzichtig zijn bij het beoefenen van sport omdat de geringste val voor breuken kan zorgen. Bij NW steunt men op beide stokken en is wandelen veel veiliger.
  •      Vitaal ouder worden: NW is geschikt voor mensen met een flinke leeftijd. Wandelen met stokken biedt grote zekerheid en een goede ondersteuning.

 

De efficiëntie van NW is wetenschappelijk onderzocht. Een studie uitgevoerd door het Cooper Instituut in de VS heeft aangetoond dat zowel het energie- als het zuurstofverbruik 20% hoger ligt dan bij de gewone wandelmethode met hetzelfde tempo en dezelfde afstand, met minder moeite verbrandt men meer calorieën en is er een hoger verbruik van zuurstof waardoor via de ademhaling meer zuurstof wordt uitgeademd.

 

Aan de Technische Universiteit München werd aangetoond dat NW naast de hier al beschreven voordelen leidt tot ontlasting van de gewrichten en de wervelkolom. Dr. Ernst Jacob heeft zich gespecialiseerd in sportgeneeskunde en beweert dat NW zeer geschikt is voor oudere mensen, bij revalidatie, fibromyalgie en osteoporose. NW is ongetwijfeld een uitstekende bewegingstherapie met een ruim werkingsspectrum.

 

Het gaat hier om een vrij eenvoudige techniek.  Toch wordt aangeraden dat NW onder de leiding van een monitor of trainer wordt aangeleerd. Het is vooral de juiste coördinatie die doorslaggevend is en daar hebben veel mensen het bij de aanvang niet gemakkelijk mee. De rechter voet wordt afgestemd op de linker stok en omgekeerd. De beoefenaar bouwt hiermee een vast wandelritme op en spaart op deze manier veel energie uit.

16:45 Gepost door Jan Dries in Bewegingstherapie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezondheid, sport, therapie |  Facebook |