13-08-14

Het koolblad doet wonderen

Het koolblad doet wonderen is binnen de volksgeneeskunde een bekende uitdrukking. Wie een hardnekkige zweer heeft die niet wil rijpen en er ‘s avonds een stukje geplet koolblad in de vorm van een pleister oplegt, mag er zeker van zijn dat deze ‘s  ochtends mooi is opengegaan en bijna helemaal is verdwenen. Weinig medicijnen hebben zo’n krachtige werking als het eenvoudig koolblad (Brassica oleracea L.). Het is een Europees cultuurgewas dat nog veel van zijn natuurlijkheid heeft behouden en eeuwenlang een belangrijk ingrediënt is geweest voor de wintervoeding. In principe kunnen we alle koolsoorten voor dit doel gebruiken met uitzondering van de rode kool. De bladeren blijven zacht doordat ze compact bij elkaar blijven. Verwijder de buitenste bladeren die meestal beschadigd zijn en gebruik een van de eerste ongeschonden buitenbladeren. Het koolblad heeft een pijnstillende, reinigende en ontstekingsremmende werking. In het oude Griekenland, de bakermat van de natuurgeneeskunde, werd met veel lof over het koolblad geschreven. Er zijn gedurende de geschiedenis veel voorbeelden bekend van de wonderlijke werking van het koolblad.

Modern onderzoek heeft deze wonderlijke werking enigszins kunnen verklaren door de rijkdom aan werkzame inhoudsstoffen aan te tonen. We vermelden er enkele van: glucosinolaten, ook mosterdglycoside genoemd, cabagine, S-methyl-L-methionine, indolen, allantoïne, vitaminen en mineralen o.a. koper, zink, mangaan en chroom. Misschien zeggen deze stoffen op zich niet zoveel, maar ze tonen aan dat het koolblad een belangrijke plant is. Het koolblad kan als pleister gebruikt worden, als sap, maar ook als voedingsmiddel.

 

Pleister

Als pleister nemen we een stukje koolblad van de ongeschonden buitenste bladeren van een verse kool. De savooikool heeft de beste werking voor dit doel. De bladeren dienen groen te zijn, vandaar dat de binnenste bladeren niet zijn aan te bevelen. Grote nerven worden weggesneden. Afhankelijk van de grootte van de te behandelen huidoppervlakte gebruikt men een of meerdere bladeren. Het blad dat gebruikt wordt, spoelt men even onder de kraan af met lauwwarm water zodat het schoon is. Het blad wordt even gewalst met een fles zodat het gekneusd en vlak is. Een houten deegrol is niet aan te bevelen omdat die te veel sap zou opnemen. Gaat het om een kleine oppervlakte zoals bij het behandelen van een zweer, een wond of een insectenbeet dat volstaat een klein stukje blad. Is de oppervlakte groter zoals bij het behandelen van huidproblemen of een iets grotere oppervlakte dan snijdt men stroken die over elkaar worden gelegd zoals leien op een dak. Op ronde vormen is het soms aan te bevelen om de stroken even licht op de warmen door ze even in stoom te houden zodat ze voldoende soepel zijn om te plooien. Soms kan een pleister vrij groot zijn zoals bij het behandelen van de schouder, de boven- of onderarm, de maagstreek, het longgebied enz. Een kleine pleister kan men met een doekje afdekken en vastkleven. Bij een grote pleister gebruikt men een verband. Een verband mag nooit de bloedtoevoer afsluiten.

 

Toepassingen

Er zijn talrijke toepassingen waarbij het koolblad kan gebruikt worden zoals bij zweren en wonden, bij acne, eczeem, kloven, ook tepelkloven bij zogende moeders, bij gordelroos (zona), bij neuralgieën omwille van de pijnstillende werking. Verder zijn er mogelijkheden bij het behandelen van allerlei huidaandoeningen, verzweringen aan de nagels of het nagelbed, reumatische aandoeningen, bij hoofdpijn, migraine, bronchitis, longaandoeningen, gezwollen klieren, kneuzingen, blauwe plekken, bloeduitstorting, aderontsteking enz. Bij een pleister staat de werking direct in verband met de huid, maar kent ook een reflectorische werking. Neurologisch gezien bestaat de huid uit huidsegmenten met een reflectorische werking naar de organen toe. Vandaar dat bepaalde ziektes van buiten uit naar binnen kunnen behandeld worden. Bij een wond zal men altijd eerst ontsmetten en zorgen dat de wond schoon is, anders gaat ze niet dicht. Wonden die met koolblad worden behandeld, laten geen litteken achter.

 

Koolsap

Een veel gebruikte toepassing is het drinken van een glas verdund vers geperst koolsap, spot goedkoop en zeer werkzaam. In tegenstelling tot het koolblad gebeurt de werking inwendig en neemt men de genezende inhoudsstoffen in zich op. Koolsap heeft een weefselversterkende werking op het maagslijmvlies. Sulfarofaan remt de werking van de Helicobacter pylori af, dit is de bacterie die verantwoordelijk is voor het ontstaan van een maagzweer. Bovendien zorgt het koolsap, dat o.a. allantoïne bevat, voor een beschermende werking van de maagwand. Vandaar dat koolsap vaak wordt aanbevolen bij maagwandontsteking, maagpijn en ontsteking aan de twaalfvingerige darm. Bij maagaandoeningen gebruikt men drie glazen per dag, telkens voor de maaltijd. Het sap wordt 30 tot 50% met bronwater verdund. Men kan dat afwisselen of eventueel vervangen door aardappelsap met een gelijkaardige werking.

Koolsap wordt gebruikt om de lever te ontgiften door de aanwezigheid van zwavelhoudende stoffen. Koolsap is aan te bevelen ter voorkoming of genezing van leveraandoeningen en pancreasontsteking. Koolsap heeft zijn diensten bewezen bij het behandelen van een te snelwerkende schildklier (hyperthereoïdie) omdat de mosterdglycosiden het mineraal jodium capteren zodat dit minder door de schildklier wordt opgenomen en waardoor het schildklierhormoon thyroxine minder wordt aangemaakt. Koolsap of kool in rauwe vorm als voedingsmiddel wordt eveneens aanbevolen in de biologische kankerbehandeling. De spectaculaire invloed van koolsoorten op het afnemen van de kans op een aantal vormen van kanker wijst erop dat deze groente een belangrijke bron is van actieve substanties. Kool bevat verschillende polyfenolen en glucosinolaten. Glucosinolaten bezit de eigenschap om twee stoffen vrij te maken, namelijk isothiocyanaten en indolen. Dit zijn stoffen met een groot kankerwerend vermogen. Ter voorkoming van kanker is het goed om regelmatig kool te eten, liefst in de vorm van rauwkost. In dit kort overzicht tonen we aan hoe belangrijk een eenvoudig voedingsmiddel kan zijn voor zowel uitwendig als inwendig gebruik.

 

Bent u op zoek naar een opleiding in de complementaire zorg, wilt u meer weten over voeding, kruiden, gezondheid of persoonlijkheid, surf dan even naar www.europeseacademie.be

17:10 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-10-13

Vrieslucht vernauwt de neusbloedvaten

Verkoudheidsvirussen verspreiden zich in slijmdruppeltjes door de lucht, maar erg besmettelijk zijn ze niet. Experimenten wijzen uit dat de overdracht heel moeilijk is en een nauw persoonlijk contact vergt. Indirecte overdracht door eerst een besmette oppervlakte en daarna ogen, neus of mond aan te raken, ligt meer voor de hand. Vooral op niet poreuze oppervlakten kunnen verkoudheidsvirussen tot 48 uren overleven. Hoe meer virussen in de omgeving en hoe langer de blootstelling, hoe groter de kans om besmet te geraken. Verkoudheid wordt gemakkelijk in verband gebracht met de winter. Dat is begrijpelijk omdat de vrieslucht de neusbloedvaten vernauwt zodat afweercellen trager toestromen en de immuniteit sterk afneemt. Dat geldt trouwens bij iedere afkoeling. Wie op een koude steen gaat zitten krijgt een blaasontsteking werd vroeger al gewaarschuwd. Het verhogen van de bloedtoevoer is daarom een doorslaggevende behandeling. Het grote voordeel van bewegen is goed bekend. DSR en PSR, twee therapieën met opvallend goede resultaten hebben hun succes te danken aan de verhoogde bloedtoevoer. Als de afweercellen niet rijkelijk door het lichaam stromen kunnen ze hun werk onvoldoende verrichten.

 

Praktische tips

  • Fruitsap of citroensap in warm water oplossen, kruidenthee met honing zijn probate middelen tegen winterverkoudheid. Zij maken de neus vrij en voorkomen uitdroging.
  • Een kruidenthee, samengesteld uit gelijke delen vlierbloesem, goudsbloem en lindebloesem, doet wonderen. Men zweet zijn verkoudheid uit.
  • Meermaals per dag gorgelen met warm zoutwater (halve koffielepel zout op een glas warm water), warm citroenwater of kamillethee met honing, werkt verzachtend.
  • Verkoudheid in combinatie met keelpijn of amandelontsteking wordt behandeld met knoflook. Snij een teentje knoflook dwars doormidden en steek beide helften achter de tanden, met de snijkant naar de tanden toe. De keel wordt door de etherische olie van de knoflook letterlijk uitgerookt. Bij tandvleesontsteking kan dit niet omwille van het sterk brandend gevoel.
  •  Opsnuiven van zoutwater doet de neus openen, een stoombadje met een of twee druppels eucalyptusolie helpt eveneens.
  • Opgelet: alcohol en cafeïne verhogen de uitdroging van de neusslijmvliezen en moeten vermeden worden.

 

 

Blog in samenwerking met:

www.europeseacademie.be

www.natuurgeneeskundigen.be en

natuur-en-gezondheid.skynetblogs.be

18:49 Gepost door Jan Dries in Gezondheid, Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-07-07

Aften op natuurlijke wijze genezen

56570165ppb02197237344IS297-070

 

 

Aften zijn kleine, pijnlijke zweertjes in de mondholte. Zij komen zeer veel voor. De oorzaak is niet echt gekend. Sommige spreken van een virale infectie, maar onderzoekers zijn steeds meer overtuigd dat stress een erg belangrijke rol speelt bij het ontstaan van deze vervelende zweertjes. Mensen die er vatbaar voor zijn zullen dit bevestigen. In periodes van spanningen, zoals tijdens het examen bij scholieren of studenten, maar ook bij  stresserende werksituaties duiken ze op. Een afte verschijnt als een rond, wit vlekje met een rode begrenzing. Het zweertje ontstaat meestal op zacht beweegbaar weefsel aan de binnenkant van de lippen of wangen, op de tong, de mondbodem, het zacht gehemelte en in de keel. Kleine aften zijn ongeveer 1 cm groot, maar vaak ook kleiner en verschijnen in groepjes van twee à drie. Ze verdwijnen meestal spontaan bij het afnemen van de stress en laten geen littekens achter. Bij veel mensen komen ze regelmatig terug, afhankelijk van hun stresstoestand. Grote aften komen zelden voor. Ze zijn grillig van vorm, genezen moeilijker en laten gemakkelijk littekens achter. Aften zijn niet gevaarlijk, maar wel vervelend. Ze zijn pijnlijk als met de tong of voedsel over het zweertje wordt gewreven. 

 

Behandeling

In de reguliere geneeskunde grijpt men meteen naar een pijnstillend middel zoals lidocaïne dat als mondspoeling wordt gebruikt. De mondspoelingen verdoven de mond en de keel en maakt het slikken vaak moeilijk, vooral bij kinderen is dit niet zonder gevaar om zich te verslikken. Er zijn nog andere middelen, zelfs op basis van cortisonen. Waarom naar dergelijke zware middelen grijpen als men weet dat aften spontaan genezen, niet gevaarlijk zijn en natuurlijke middelen evenzeer de ongemakken kan wegnemen. Er zijn drie belangrijke natuurlijke middelen om de mond te spoelen.

 

  • Kamillethee met honing is een uitstekend middel als mondspoeling.
  • Citroensap opgelost in lauw water met toevoeging van honing werkt bijzonder goed.
  • Appelazijn, water en honing kan eveneens voor dit doel worden gebruikt
  • Kamille-extract kan eveneens gebruikt worden.
  • Neem een eetlepel olijfolie of andere tafelolie in uw mond, kauw daar gedurende 10 à 15 minuten op, uitspuwen en de mond spoelen met citroensap in lauw water opgelost. Dit is een buitengewoon zuiverende remedies die niet alleen bij aften, maar bij vele andere klachten kan gebruikt worden.     

Op het ogenblik dat u met aften geconfronteerd wordt, weet u dat u onder stress staat. De oorzaak van stress ligt altijd buiten u zelf, in uw directe omgeving. Zoek de uitlokkende factor van uw stresstoestand op en probeer hier een oplossing aan te geven. Daarnaast probeert u de stress te overwinnen door anders om te gaan met vervelende situaties. Om uw directe stress kwijt te geraken, raad ik u een van de volgende remedies aan:

 

  • Een warm ligbad met een aangepaste badolie zoals melisse of lavendelolie.  De warmte van het badwater ontspant uw spieren, terwijl de geuren van de etherische olie rustgevend werken. Blijft 20 à 25 minuten rustig in het bad liggen en probeer aan niets te denken. Ga daarna 30 minuten, eventueel langer op uw bed onder een wollen deken rusten zodat u nog eens goed zweet.
  • Neem een warme douche en giet daarna met de doucheslang uw lichaam met koud water af. Hierdoor verbetert u uw doorbloeding, u gaat beter ontgiften en uw zenuwstelsel wordt er door versterkt.
  • Breng uw beide armen, tot over de ellebogen, gedurende 5 à 6 minuten in warm water en dompel ze nadien in koud water. Herhaal dit driemaal en eindigt altijd met koud water.
  • Een voetbad is eveneens een uitstekende remedie om een goede nachtrust te hebben. Het voetbad wordt op dezelfde manier toegepast als een armbad.
  • Bewegen is het beste middel tegen stress. Vooral intens bewegen zoals flink doorstappen, fietsen, zwemmen enz. Bij intense beweging schakelt u het denken uit en worden in uw hersenen rustgevende stoffen geproduceerd.

Mondspoelingen zijn nodig om de pijn te verzachten, maar stressbeheersing is het beste middel om aften te genezen. Een combinatie van beide is de ideale oplossing. Voeding is eveneens een doorslaggevend middel om enerzijds het overgevoelig zenuwstelsel tot rust te brengen en de immuniteit te versterken. Naast een algemene gezonde voeding raad ik extra het gebruik van voedingsmiddelen aan die rijk zijn aan vitamine C. (Zie mijn artikel over dit onderwerp.) Deze voedingsmiddelen hebben een ontsmettende en immuniserende werking. Ook vitamine E is bij deze behandeling belangrijk en komt rijkelijk voor in tafelolie zoals olijfolie, tarwekiemolie e.a.  Om het zenuwstel te ondersteunen is een kuur met tarwekiemen aan te bevelen. Gebruik dagelijks 2 eetlepels tarwekiemen, strooi ze in de soep of over de rauwkostsalade. Biorelaxatie is een uitstekende ontspanningsmethode. De Europese Academie organiseert regelmatig trainingen.    

10:15 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: aften, stress, kamille, relaxatie |  Facebook |

15-06-07

Vermoeide benen

PAA2920000121079001PAA371000001

Na een lange autorit of een dag staan of zitten voelen uw benen soms vermoeid aan. Ook tijdens de zwangerschap of op oudere leeftijd kunt u soms een zwaar gevoel in de benen ervaren. Net als bij beroepen waarbij men veel stil zit of langdurig recht moet staan. Computerwerk zorgt eveneens voor vermoeide benen omdat de zithouding ononderbroken dezelfde is. Met eenvoudige oefeningen en gezond beweging verfrist en vitaliseert u uw benen op natuurlijke wijze.

 

Vermoeide benen worden veroorzaakt door langdurig staan of zitten. De bloeddoorstroming komt min of meer tot stilstand doordat de beenspieren, die het bloed in de aders omhoog helpen pompen, niet actief zijn. Het enige en doeltreffend middel is er weer beweging in te krijgen. Wacht niet tot de benen vermoeid zijn, maar beweeg tijdens zittend werk de tenen regelmatig door ze eerst naar u toe te trekken en dan weg te stoten. Strek ook uw voeten van u weg en naar u toe. Als u ze van u weg strekt, spannen de onderbeenspieren zich op en als u ze naar u toe trekt de bovenbeenspieren. Doe dit spontaan tijdens uw zittend werk.

 

Als u rechtstaand werkt, doet u er goed aan af en toe met de tenen heen en weer te bewegen. Zorgt er voor dat u ruime schoenen draagt zodanig dat de tenen los zitten. Staat u voor een klas of voor een groep mensen, dan kunt u wat heen en weer lopen. Dat valt niet op als u het integreert in uw werkzaamheden. Thuis kunt u dezelfde beenoefeningen doen als bij zittend werk. Wandelen of fietsen helpt vermoeide benen te voorkomen. Een warm voetbad, wisselbaden (afwisselend warm en koud, driemaal herhalen en met koud eindigen), afgieten met koud water of de benen inwrijven met arnicazalf zijn ongetwijfeld goede remedies. Een kruidenthee van meidoorn helpt eveneens de doorbloeding verbeteren.

 

09:30 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vermoeide benen, beweging, arnica, thee |  Facebook |

13-06-07

Berkenblad als reinigingskuur

200187980-001AA04855367093

In het voorjaar geeft het jonge groen een gevoel van frisheid en een nieuw begin. Tijdens de lange winter hebben we te weinig licht, bewegen minder en hebben de neiging zwaardere voeding te gebruiken. Daardoor treedt er een verhoogde vervuiling op wat zich uit in lentemoeheid. De lente is een ideaal seizoen voor een vitaliserende ontslakkingskuur. Met slakken worden opgehoopte gifstoffen bedoeld zoals de slakken die overblijven bij een kolenkachel. De lente is een ideale periode om te reinigen, het lichaam opent zich vanuit het levensritme en wordt van binnenuit aangespoord om alle ballast van zich af te werpen. U kunt het natuurlijke reinigingsproces best in deze periode stimuleren. Uiteraard kunt u hoewel heel het jaar door reinigen.

 

Berkensap

In Oost Europa, waar veel berken in een ongerepte grote gebieden groeien, zijn er honderden verzamelaars die op vakkundige wijze sap uit de berk aftappen. Het gaat hier om het opstijgende sap dat bijna alle kwaliteiten van de berk bevat. Zijn zuiverende werking is toe te schrijven aan zijn gunstige invloed op blaas en nieren. Als u iedere dag een glaasje vers berkensap drinkt, stimuleert u de nierwerking en verhoogt u de uitscheiding van gifstoffen.

Na enkele dagen merkt u dat de huid zuiverder wordt. Bij huidklachten kan aanvankelijk verergering op treden omdat berkenblad diepgaand werkt. Dat mag u niet verontrusten, het kan vervelend zijn maar dit is een positief teken, een bewijs dat het genezingsproces is ingezet. Na een dergelijke opstoot, ontstaat volledige genezing.

 

Berkenbladthee

De blaadjes van de berk heeft een zeer goede werking op de blaas en nieren. De urinesecretie wordt er door verhoogd, gifstoffen vrij gemaakt en vochtophoping uitgescheiden. Berkenblad is een aanbevolen kruid bij bijna alle reumatische klachten. Door zijn reinigende werking en zijn positieve invloed op de nieren zorgt dit kruid voor diepgaande rust. De nieren zijn immers gevoelsorganen en houden verband met de gemoedstoestand. Thee van berkenblad kan heel het jaar door gebruikt worden. De belangrijkste inhoudstoffen zijn: flavonoïden, saponinen en looistoffen. De smaak van berkenblad is heel aangenaam, maar kan met wat honing of eventueel wat citroensap verder op smaak worden gebracht. Als reinigingskuur kunt u gedurende drie weken drie kopjes per dag hiervan drinken. U neemt een koffielepeltje van het gedroogde kruid per kopje, overgieten met kokend water, tien minuten laten trekken en zeven. Verse berkenblaadjes kunnen in de lente in kleine hoeveelheden onder sla verwerkt worden. Berkenolie wordt gebruikt tegen cellulitis.

 

Wilt u meer weten over kruiden en het gebruik van kruiden, raadpleeg dan ‘Het praktisch kruidenboekje’ zie boekenlijst.

 

13-05-07

Wondbehandeling

42-15190320755055ks57706

 

 

Wondbehandeling

 

Als een wond geneest, wil u er aan krabben met het risico dat ze weer open gaat en het helingsproces verstoord geraakt. Jeuken hoort blijkbaar bij een wondheling. De huid is een beschermlaag die de innerlijke organen afschermt tegen de buitenwereld. Als deze beschermlaag doorprikt wordt bij een beschadiging ontstaat er in het lichaam grote paniek. Langs de wonden kunnen immers allerlei ziektekiemen binnendringen. Deze paniek wordt omgezet in fysiologische signalen die een groot aantal processen op gang brengt. Een wonde gaat nooit dicht als ze niet schoon is, want anders houdt men ongewenste stoffen in het lichaam die via de bloedbanen tot bij de cellen kunnen geraken. Het afschermen van ongewenste binnendringers behoort tot het afweermechanisme. Als een splinter te diep in de huid dringt en daardoor niet kan verwijderd worden, komt er een ontsteking. Deze ontsteking opent spontaan de huid zodat de splinter zichzelf verwijderd.

 

Het dichtgroeien van de wonde is niets anders dan het vervangen van de cellen die, bij het oplopen van de wonde, verloren zijn gegaan. De korst die op de wond komt, wordt gevormd door stolling van bloedplaatjes. Ook komen er ontstekingsstoffen vrij die de wondheling mogelijk maakt. Het zijn lichaamseigen stoffen die voor de genezing zorgen. Dit proces vindt plaats onder de korst. Nevenwerkingen van die stoffen zijn pijn en jeuk. In het begin domineert het gevoel van pijn, met dat de pijn afneemt komt de jeuk. Er zijn tientallen verschillende ontstekingsstoffen bekend, vooral leukotrienen en histamine prikkelen de zenuwuiteinden. Het zijn de zenuwen die het jeuksignaal afgeven.

 

Honing is het beste middel om een wond te behandelen. Het werkt sterk zuiverend en ontsmettend en is een natuurlijk antibioticum. Het grote voordeel van honing is dat het geen littekens nalaat. Dit wijst op een perfecte celvernieuwing van de huid. Breng een zachte honingsoort, bijvoorbeeld lindebloesemhoning, op de ontsmette wonde en dek de wonde af met een pleister. Laat dit 4 à 6 uren inwerken en verwijder de honingresten. Herhaal dit enkele dagen tot de wonde dicht is. Bij ernstige wonden hebt u vakkundig of medisch advies nodig. De dermatologie heeft de laatste jaren de honing herontdekt bij het behandelen van moeilijk geneesbare wonden. Er zijn nog andere natuurlijke mogelijkheden om wonden te behandelen. Het gaat hier om bewezen remedies uit grootmoedertijd. Zij horen tot de volksgeneeskunde.

 

Raadpleeg het boek ‘Volksgeneeskunde’ door Jacob Geebelen.

16:45 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wonden, honing, volksgeneeskunde |  Facebook |

11-05-07

Waar zijn de bijen gebleven?

42-16973760508009CB014282

 

 

Waar zijn de bijen gebleven?

 

Bijen zijn de stille harde werkers in de natuur. Ze zorgen er voor dat in de lente de fruitbomen bevrucht worden door het stuifmeel te helpen verspreiden. De natuurlijke bestuiving alleen is onvoldoende om de gewenste opbrengst te verzekeren. Helaas hebben de bijenpopulaties in Europa de voorbije jaren rake klappen gekregen. Er is enorm grote sterfte onder de bijen. Het lijkt er op dat er een verband is met de opwarming van de aarde. Onderzoekers gaan er vanuit dat door de stijging van de temperatuur er veel meer parasieten en schimmels voorkomen, die nefast zijn voor de bijen.

Er zijn ook andere oorzaken zoals de grote monoculturen. Uitgestrekte maïsvelden leveren slechts één soort stuifmeel op dat van weinig kwaliteit is omdat er onvoldoende voedingsstoffen in aanwezig zijn. Het ongebreideld gebruik van pesticiden tijdens de bestuivingperiode is eveneens een belangrijke oorzaak. Van jaar tot jaar neemt de bijensterfte toe. Varoa, is een gevreesde bijenziekte veroorzaakt door een mijt die op de larven en volwassen bijen leeft en virussen kan overdragen. Nochtans heeft de honingbij een buitengewone veiligheidsstrategie uitgebouwd. Alle spleten van de korf worden door de bijen zelf afgekit met propolis, een natuurlijk antibioticum. Ook honing heeft een sterk genezende en vooral antiseptische werking. In de bijenkorf heersen absolute hygiënische regels omdat een bijenkolonie zeer talrijk is en het risico op overdracht van de ziekten zeer groot is. Bijen bezoeken tijdens hun tochten nooit de bloemen die in de bermen langs autowegen groeien, omdat deze te vervuild zijn. Als een bijenkorf te dicht wordt benaderd, scheidt de koningin feromonen af. Een signaalstof die de bijen aanzet om aan te vallen. Vandaar dat de imker een ‘beroker’ gebruikt omdat rook de bijen kalmeert en verdooft. Indien een zo hygiënisch volkje nu massaal af te rekenen krijgt met sterfte, wijst dit op een bijzondere kritische toestand van het vervuilde milieu. Hopelijk trekt men hier de nodige conclusies uit. Honing is voor de mens een wonderlijk medicijn met bijzonder goede eigenschappen.

 

Wilt u meer weten over het gebruik van honing, raadpleeg dan de gezondheidsbrochure ‘Honing, stuifmeel, en koninginnegelei‘.

 

Meer lezen raadpleeg de boekenlijst.!!!!

16:45 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bijen, honing, imker, stuifmeel, gezond |  Facebook |

23-04-07

Azijn, goed voor veel kwaaltjes

900307
 
Acetotherapie

 

Acetotherapie is de verzamelnaam van een aantal remedies op basis van organisch of natuurlijk zuur. De naam is afgeleid van het Latijnse woord acetum, dat azijn betekent. Een acetometer is een zuurmeter en acetaat is azijnzuur zout. Het is niet vreemd dat in de acetotherapie de belangrijkste toepassing op basis van azijn is. De geneeskrachtige werking van azijn is al eeuwenlang bekend en geprezen. Naast azijn zijn er ook andere organische zuren die in aanmerking komen zoals melkwei, Molkosan, yoghurt, zuurkool, citroenzuur, komboucha en enkele andere. Wij gaan even dieper in op de therapeutische toepassing van azijn.

 

Acetotherapie hoort thuis in de natuurgeneeskunde.  Hippocrates gebruikte azijn bij het behandelen van wonden en allerlei vormen van infecties, bij oorklachten en huidaandoeningen. Zelfs bij suikerpatiënten bracht hij er verlichting mee. Het gaat hier om een natuurlijk middel waarbij de geneeskracht terug te voeren is tot de grondstof waaruit het middel is bereid. Naar Hippocratische opvattingen geneest alleen de natuur en dat betekent dat de geneeskracht altijd in de grondstof aanwezig moet zijn. Het prepareren tot een middel gaat de geneeskrachtige werking verhogen of de opname ervan vergemakkelijken.

 

Azijn is een zure vloeistof die gemaakt wordt van wijn, cider of van bier zoals in Engeland. In principe kan men van iedere zwak alcoholische drank door middel van een zogenaamde ‘aceto - fermentatie’ azijn maken. Alcohol verbindt zich met zuurstof in de lucht en wordt dan omgezet in azijn en water. Door de aanwezigheid van azijnzuur heeft azijn een karakteristieke zure en wrange smaak met een samentrekkende werking. De aceto – fermentatie vindt plaats door de aanwezigheid van een micro-organisme, de azijnbacil. Deze bacterie komt overal van nature voor in de lucht.

 

Pas in 1878 heeft een microbioloog, Hansen genaamd, het chemische proces van azijnbereiding verklaard. Hij beschreef de drie soorten azijnbacillen.  De micro-organismen verteren de alcohol en scheiden zuurstof af.  Nochtans hoort azijn tot een zeer oud huismiddel dat volgens sommige onderzoekers al tienduizend jaar werd gebruik bij het bewaren van voedingsmiddelen en het behandelen van talrijke klachten. Azijn is het eindproduct van een fermentatieproces dat verdund azijnzuur bevat. Daarnaast komen er een aantal natuurlijke bestanddelen voor afkomstig van de grondstof waaruit de azijn wordt bereid. Appelazijn bevat bijvoorbeeld pectine, betacaroteen, kalium, enzymen en aminozuren afkomstig van de appels waarvan de azijn is gemaakt. Tijdens het gistingsproces worden er complexe proteïne - bouwstenen (aminozuren) gevormd. De geneeskrachtige werking van appelazijn is algemeen gekend. Aan azijn worden vaak de meest wonderbaarlijke eigenschappen toegeschreven. Het onderzoek, dat de acetotherapie is vooraf gegaan, heeft een groot aantal geneeskrachtige eigenschappen bevestigd.

 

De meest gebruikte azijnsoorten zijn: wijnazijn, appelazijn of ciderazijn, bierazijn en Japanse rijstazijn. In Italië kent men de beroemde Balsamico, een azijn van bijzondere samenstelling die vele jaren oud is. Zijn culinaire waarde staat hoog aangeschreven, maar er is onvoldoende onderzoek gebeurd naar de therapeutische mogelijkheden. Vermoedelijk is Balsamico, die vaak 25 jaar oud is, te duur om therapeutisch te gebruiken. Naast deze verschillende soorten azijn, is er ook de kruidenazijn. De bereiding van een kruidenazijn is vrij eenvoudig. Men brengt een bepaalde hoeveelheid gedroogd of vers kruid in een liter azijn en laat dat, afhankelijk van het kruid, twee dagen tot acht weken trekken. Kruidenazijn wordt zowel culinair als therapeutisch gebruikt. De geneeskrachtige werking van het kruid wordt gecombineerd met deze van azijn en heeft daardoor een dubbele werking. Het is niet duidelijk of appelazijn een betere geneeskrachtige werking heeft dan de andere soorten. Appelazijn is erg bekend omdat daar het meeste onderzoek op werd gedaan. Rijstazijn heeft in het Verre Oosten eveneens een goede reputatie, maar is in Europa nauwelijks gekend.

 

 

Azijn en wetenschappelijke onderzoek

 

Het staat vast dat azijn een dodende werking heeft op een pathogeen of ziekteverwekkend stof. Zo is aangetoond dat azijn parasieten sneller vernietigt dan om  het even welk ander middel. Azijn wordt in de natuurgeneeskunde gebruikt tegen infecties. Zwemmers klagen vaak over geïnfecteerde en jeukende oren. Een afdoende preventie is de oren na het zwemmen spoelen met een mengsel van 1 deel azijn op 1 deel bronwater. Een oplossing die het oor nog beter droog maakt, is azijn met dezelfde hoeveelheid alcohol. Dit helpt zowel tegen bacteriën als tegen schimmels.  Azijn is een uitstekend middel om de huid te behandelen. Een azijnkompres herstelt de zuurtegraad van de huid omdat deze overeenstemt met de pH-waarde van de huid.

 

Sommige gynaecologen gebruiken bij het opsporen van baarmoederhalskanker naast het bekende uitstrijkje ook een azijntest. Zij beweren hiermee vroegtijdig te kunnen opsporen welke vrouwen een groter risico lopen op baarmoederhalskanker. De azijntest is eenvoudig, niet duur, niet ingrijpend en veilig voor de patiënt. De juiste samenstelling en toepassingstechnieken zijn ons niet bekend.   

 

Onderzoek toont aan dat appelazijn een goede bron is van borium. Borium is een spoorelement dat betrokken is bij de vorming en het onderhoud van het bot. De kwaliteit van de botvorming is voor een groot deel afhankelijk van de aanwezigheid van borium. Planten die een tekort hebben aan dit spoorelement groeien minder hard, blijven klein en zien er misvormd uit. Een goede vorming van calcium is afhankelijk van de aanwezigheid van borium. Zonder dit spoorelement kan calcium, ook al is het voldoende aanwezig, geen stevige bot vormen of deze in stand houden. Borium uit appelazijn, dat in het lichaam vrijkomt, heeft invloed op de steroïde hormonen. Vervolgens reguleert het de werking en de duur van de activiteit in het organisme. Er is nog niet zoveel geweten over het werkingsmechanisme  tussen borium en calcium. Wel weet men dat er een verband bestaat tussen borium en de hormonen dat van vitaal belang is bij de vorming van de botten. Zo stelt men vast dat bij voldoende aanwezigheid van borium bepaalde steroïde hormonen, zoals oestrogeen en testosteron, enorm stijgen. Ze zijn alle noodzakelijk om de groeicyclus van het bot te vervolmaken. Het verband tussen hormonen, borium en calcium is gekend in de behandeling van osteoporose. Andere spoorelementen die nodig zijn om de botmassa te behouden zijn mangaan, silicium en magnesium. Zij komen in appelazijn in beperkte mate voor zodat ze door een gevarieerde voeding dienen aangevuld te worden. Tijdens de menopauze is een uitgebalanceerd dieet op zijn plaats. Appelazijn kan uiteraard het probleem van osteoporose niet oplossen, maar kan wel een bijdrage leveren.

 

Australisch onderzoek heeft aangetoond dat een beet van een kwal het best met azijn kan worden behandeld. Men ziet het als een essentieel onderdeel van de eerste hulp bij de beet van een kwal. Het College voor Farmacie en aanverwante Gezondheidswetenschappen onderschrijft dit. Deze wetenschappers gaan er vanuit

dat als een beet van een kwal niet onmiddellijk wordt behandeld, dit leidt tot misselijkheid, hoofdpijn, koude rillingen of in uitzonderlijke gevallen zelfs kan leiden tot een dodelijke hartstilstand. Zij concluderen dat gif onschadelijk kan gemaakt worden met azijn. Azijn is in de volksgeneeskunde een veel gebruikte en uitstekende remedie tegen allerlei beten en steken. De gevolgen van bijensteken, wespensteken en andere insectenbeten worden verlicht door de pijnlijke plek te laten weken in onverdund azijn. Hoe sneller de azijn wordt aangebracht, hoe beter het resultaat.

 

u14831943 Wordt vervolgd ...

 

17:30 Gepost door Jan Dries in Volksgeneeskunde | Permalink | Commentaren (5) | Tags: azijn, therapie, beten, infecties |  Facebook |